Een nieuwe polemiek scheurt door het Verenigd Koninkrijk: een groep van 25 universitairen (onder andere uit Cambridge, Bristol, Brighton & Sussex Medical School) publiceerde een bijdrage waarin gesteld wordt dat het verbod op seksuele verminking van vrouwen de migrantengemeenschappen stigmatiseert.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De ondertekenaars van de publicatie in de Journal of Medical Ethics vragen dat de uitdrukking ‘seksuele verminking van vrouwen’ zou worden geschrapt en vervangen worden door een meer neutrale formulering, bijvoorbeeld ‘vrouwelijke geslachtspraktijken’. Sommigen gaan zelfs zover te verwijzen naar ‘het recht’ van ouders om te beslissen voor hun kinderen. Daarmee gaan ze rechtstreeks in tegen besluiten van internationale organisaties die dit soort praktijken vroeger al bestempelden als een zware inbreuk op fundamentele rechten van vrouwen.
Een onderschatte praktijk
De cijfers spreken eigenlijk voor zich: op wereldschaal dragen ongeveer 230 miljoen vrouwen en meisjes de sporen van seksuele verminkingen. De praktijken zijn trouwens al lang niet meer beperkt tot de landen waar ze traditioneel worden uitgevoerd. In Europa zouden minstens 600.000 vrouwen met deze verminkingen door het leven moeten, naar schatting ook 190.000 minderjarigen. België, Duitsland, Frankrijk, Nederland, het Verenigd Koninkrijk: geen enkel West-Europees land is gespaard. En ondanks de juridische instrumenten wordt er slechts heel zelden vervolgd. Zo werden in het Verenigd Koninkrijk op 5 jaar tijd amper twee processen inzake seksuele verminkingen bij vrouwen gevoerd.
Het vraagstuk van deze verminkingen overstijgt het louter juridische kader: mag men in Europa nog een praktijk verbieden die objectief gezien gewelddadig is, zonder beschuldigingen te zien opduiken van etnocentrisme, en – erger nog – racisme? Dezelfde discussie zagen we al eerder opduiken toen het ging over gearrangeerde huwelijken, over polygamie en over de zogenaamde eremoorden.
Meer over asiel en migratie
Als een afrikaan een verkeersovertreding begaat, wordt hij gestraft,als hij een kind sexueel verminkt niet, want dan zijn we rascisten.waar is de logica.