EU-beleid rond waterweerbaarheid gaat de drinkwaterfacturen drastisch duurder maken. Die vaststelling kwam van sprekers op een bijeenkomst van de Europese koepel van waterregulatoren. Drinkwaterbedrijven hebben de afgelopen decennia te weinig geïnvesteerd.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De Zweedse liberale politica Jessika Roswall is Europees commissaris voor ‘water resilience’ of waterweerbaarheid. Niet dat ze veel met het onderwerp heeft. In de Brusselse wandelgangen klinkt het gerucht dat ze steevast een kabinetsmedewerker stuurt naar saaie vergaderingen. Over water vergaderen is blijkbaar heel saai. Roswall en haar kabinet zijn nochtans verantwoordelijk voor de invoering van een van de meest prestigieuze beleidsplannen. Van drinkwater over riolen, rivieren en plassen tot biodiversiteit…, de Commissie heeft er plannen en regelgeving voor bedacht die ze wil invoeren.
Drinkwater is een strategisch belangrijke nutsvoorziening en daarom houdt de politiek zich er mee bezig. Drinkwaterintercommunales zijn natuurlijk ook een interessante plek om postjes uit te delen en geld te halen voor de gemeentelijke begroting. De drinkwaterfactuur kan net als de energiefacturen dienstdoen als een extra belastingbrief.
Wildgroei aan regelgeving
Sinds de Europese Commissie zich bezighoudt met allerlei richtlijnen en beleid over drinkwater, oppervlaktewater enzovoort, is de regelgeving enorm toegenomen. In Vlaanderen komt daarbij dat het Vlaamse niveau enorm bijdroeg aan de regeldruk en de wildgroei van regelgeving.
Dat leverde een heel jargon op afkomstig van lobbyisten, belangengroepen, academici en ambtenaren. Vervolgens bedenkt een of andere ambtenaar een term als waterveerkracht. Die termen worden overgenomen. Bijna iedereen praat de Europese Commissie naar de mond. Een voorbeeldje: Hans Goossens (Water Europe) zei dat “waterveerkracht nu een voorwaarde is voor het concurrentievermogen en de veiligheid van Europa”.
Geen waterschaarste, maar investeringskloof
Bij de jaarlijkse bijeenkomst van de Europese waterregulatoren (WAREG) zei Goossens dat de EU aanzienlijke extra publieke middelen voor water moet vrijmaken en water moet behandelen als een strategisch goed dat op één lijn staat met energie en defensie.
Dat komt omdat, zoals bij veel intercommunales, de investeringen minder belangrijk waren dan het uitbetalen van dividenden aan de gemeentelijke aandeelhouders. Dit leverde een investeringskloof op. Omdat de Europese Commissie steeds meer regelgeving oplegt, waaronder strengere kwaliteitsnormen, komen de drinkwaterbedrijven in moeilijkheden.
De groeiende investeringskloof bij Europese nutsbedrijven hypothekeert de netvernieuwing, de invoering van strengere kwaliteitsnormen of de strijd tegen nieuwe verontreinigende stoffen. Dus vragen de drinkwaterbedrijven dat ze de tarieven mogen optrekken.
Blue Deal of bad deal?
Ondertussen werd de waterfactuur in Vlaanderen in 2025 al fors duurder. Volgens de watermaatschappijen door prijsstijgingen voor drinkwater, afvalwaterafvoer en zuivering. Voor een gemiddeld gezin van drie personen met 89 m³ verbruik per jaar steeg de integrale factuur vanaf 2025 met zo’n 108 euro ten opzichte van 2024. In 2026 voerde De Watergroep een extra stijging door van ongeveer 13 euro voor drinkwater alleen.
De kosten die op de huishoudens dreigen af te komen zijn aanzienlijk. De Vlaamse Regering heeft een nieuwe Blue Deal, maar voor de huishoudens dreigt dat een ‘bad deal’ te worden. Bovendien laten ze overal ‘slimme meters’ installeren en die moeten ook betaald worden.
Meer over de Europese Unie
