Vorige zaterdag overleed in Essen Herman Suykerbuyk, gekend als boegbeeld van de Vlaamsgezinde CVP’ers. Hij werd 92 jaar oud.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Herman Suykerbuyk kwam niet bepaald uit een Vlaamsgezind nest. Zijn vader was Nederlander, zijn moeder een Vlaamse. Het koppel vestigde zich in Essen, waar Herman gans zijn leven zou wonen. In Leuven studeert hij rechten en is hij actief in het KVHV. Eens afgestudeerd gaat hij bij het NCMV (later Unizo) werken. Logischerwijze wordt hij actief binnen de CVP, eerst als gemeenteraadslid, daarna als burgemeester van Essen. Hij zou de gemeente 30 jaar lang als burgervader leiden.
In 1968 wordt hij verkozen als volksvertegenwoordiger in de Kamer. Later ook als senator en als lid van de Vlaame Raad en Vlaams Parlement. Herman Suykerbuyk besteedde veel aandacht aan de communautaire problemen, lees:staatshervormingen, in dit land. Tijdens de woelige ‘Happart’-periode in de Voerstreek liet hij van zich horen, want ook de naleving van de taalwetten lag hem nauw aan het hart. U zal zich hem misschien ook nog herinneren van het zogenaamde decreet-Suykerbuyk betreffende de sociale gevolgen van de repressie na de Tweede Wereldoorlog. Dat decreet werd met een wisselmeerderheid van CVP, VU én Vlaams Blok goedgekeurd, maar werd twee jaar later na protesten vanuit ‘vaderlandse’ groeperingen en linkse partijen door het Arbritragehof vernietigd.
Samenwerking met Nederland
Hij werkte ook veel rond Belgisch-Nederlandse samenwerking en als burgemeester van de grensgemeente Essen zette hij zich actief in voor grensoverschrijdende projecten. Logisch dus dat hij ook jarenlang lid was van het hoofdbestuur van het Algemeen Nederlands Verbond (ANV).
In 1998 werd hij gehuldigd voor zijn 30-jarige parlementaire loopbaan. Naar aanleiding van die viering verscheen een huldeboek, ‘Herman Suykerbuyk, Ogen op de rug’, dat in ’t Pallieterke door Mark Grammens omschreven werd als het beste huldeboek dat hij kende. In datzelfde huldeboek wordt Herman Suykerbuyk door Manu Ruys omschreven als “een toonbeeld van bescheidenheid, onkreukbaarheid en deskundigheid”. Toen zei hij over het amnestie-vraagstuk dat het probleem hem niet losliet en het feit dat een oplossing uitbleef, maakte hem enigszins verbitterd. Ook het meer en meer verdwijnen van enig flamingantisme bij de CVP stemde hem droevig.
Na zijn politieke loopbaan stelde hij zijn kennis en ervaring ter beschikking van de Vlaamse Volksbeweging waar hij in het hoofdbestuur de taak van politiek secretaris op zich nam. Zijn kennis van onder meer de communautaire hete hangijzers maakte hem een gewaardeerd medestander. Voor zijn jarenlange inzet voor de Vlaamse zaak kreeg hij in 2007 de ‘Orde van de Vlaamse Leeuw’.
Met Herman Suykerbuyk nemen we afscheid van een van de meest Vlaamsgezinde CVP-ers die we ooit gekend hebben. De afscheidsviering vindt plaats op zaterdag 7 maart in Essen.
