De EU is niet meer ver van hét kantelpunt verwijderd: het moment waarop rechtse partijen met een 21ste-eeuwse politieke identiteit dominant genoeg zullen zijn om het Europese project een minder zelfvernietigende richting in te duwen. Op het gebied van immigratie. Op het gebied van energiebeleid en strategische onafhankelijkheid ook. Met Meloni in Italië en andere rechtsere besturen in Europa is de kans op politieke vernieuwing in de EU al een stuk dichterbij gekomen. Maar voor een echt keerpunt zal ook Frankrijk of Duitsland nodig zijn.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Het zal Frankrijk moeten zijn. In april volgend jaar wordt daar een nieuwe president verkozen. In de opiniepeilingen geniet Jordan Bardella een spectaculaire voorsprong op elke mogelijke tegenkandidaat in de eerste ronde. Maar het is de tweede ronde die beslist. Indien er opnieuw een ‘front républicain’ wordt gevormd – allen tegen één –, kan Bardella alsnog verliezen.
IJkpunt
Daarom waren de gemeenteraadsverkiezingen van zondag zo belangrijk. Om de krachtsverhoudingen te meten, maar vooral om in de praktijk te testen welke partijen volgend jaar met elkaar kunnen samenwerken. Het Rassemblement National brak al deels door het cordon via lokale coalities in de eerste ronde. Hopelijk wordt dat gat in de dam volgende zondag groter.
Het RN heeft goed gescoord, maar dan vooral in het zuiden. In het noorden domineren links en extreemlinks de grote steden, terwijl het RN sterker wordt op het platteland. Frankrijk wordt steeds meer als de VS, waar politieke breuklijnen bijna op een landkaart kunnen worden getekend.
In de Vlaamse Beweging denken we nog steeds in romantische termen over Frans-Vlaanderen en spreken we over een gemeenschappelijke Vlaamse geschiedenis en traditie, over culturele banden die kunnen worden hersteld en onderhouden. Wie ontnuchterd wil worden, moet verder in dit blad het artikel van Salan lezen, vooral wat betreft de uitslagen van de gemeenteraadsverkiezingen in steden als Rijsel en Roubaix. Het is niet meer de Franse identiteit die de Vlaamse bedreigt. Frankrijk zal niet alleen Europa, maar ook zichzelf moeten redden.
Opvallend is dat LFI niet wordt afgestraft voor zijn banden met de militiegroep Jeune Garde, die enkele weken geleden een rechtse student doodsloeg. Deze extreemlinkse partij weet zich steeds meer verzekerd van de onvoorwaardelijke steun van de moslims in Frankrijk, wat merkbaar is in de uitslagen van de grote steden.
Met LFI wordt een deel van links radicaler en islamistischer. Dat zorgt voor een groeiende breuk met de traditionele socialisten. Het RN wordt net respectabeler, wat samenwerking met de rest van rechts vergemakkelijkt. Hopelijk worden die twee fenomenen volgende zondag, maar vooral in het voorjaar van 2027, omgezet in een rechtse machtsovername.
Zwakte ondergaan
De radicale heroriëntering van Europa mag overigens niet te lang meer uitblijven. “De sterken doen wat ze kunnen; de zwakken ondergaan wat ze moeten”, schreef Thucydides in zijn Melische dialoog. De zwakken, dat zijn wij nu, dat is Europa. Wij ondergaan alles wat de machtigen zich menen te kunnen veroorloven.
Als de VS en Israël denken het criminele regime van Iran te kunnen omverwerpen, hebben ze mijn volle steun. Europa is echter niet gekend in die beslissing, maar draagt – veel meer dan de energie-onafhankelijke VS – de gevolgen van de sluiting van de Straat van Hormuz. En nu eist Trump ook de rest van de NAVO op om hem te helpen die zee-engte open te houden.
Europa is herleid tot een bedelaar. Europese landen moeten gaan bedelen bij de ayatollahs om onze schepen door te laten. De Wever wil nu ook dat Europa bij Poetin gaat bedelen om toch weer wat goedkoop Russisch gas te krijgen – en ons daarmee opnieuw aan een Russisch infuus te leggen. Allemaal hebben we het onszelf aangedaan. Hopelijk kunnen onze zuiderburen volgend jaar de Europese vloek doorbreken.
Meer over Frankrijk
