De Europese Commissie belooft gouden bergen met haar nieuwe bio-economiestrategie: 2,7 biljoen euro omzet en 17,1 miljoen jobs. Maar wie de cijfers nader bekijkt, ontdekt een opmerkelijke kloof tussen retoriek en realiteit. De Commissie citeert haar eigen wetenschappers selectief en trekt data uit hun context. Het resultaat? Een document vol wensdenken dat als basis moet dienen voor cruciale EU-wetgeving.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Het GR4SS-project moet bewijzen dat de bio-economie werkt. Dit Nederlandse initiatief vergist bermgras tot biogas en kreeg ruim 2,2 miljoen euro subsidies. De Commissie prijst het aan als lucratief alternatief voor fossiele brandstoffen. Wat ze verzwijgt: de nabehandeling van het digestaat kost tot 60 procent van de totale vergistingskosten. Bermgras bevat bovendien vaak zwerfvuil en zand, wat extra reiniging vergt.
De Europese Rekenkamer constateerde al dat er nauwelijks controle is op dergelijke projecten, de personeelskosten exorbitant hoog zijn en resultaten niet reproduceerbaar blijken. In veel gevallen ontbraken zelfs businessplannen.
Strategie van amper 8 pagina’s
De strategie steunt op een JRC-publicatie van amper acht pagina’s. Daarin schatten economen de toegevoegde waarde van de bio-economie tussen 1,9 en 2,7 biljoen euro. De Commissie pikt selectief het hoogste cijfer eruit. Die 17,1 miljoen jobs? Dat zijn alle bestaande arbeidsplaatsen die nu al gelinkt worden aan de ruimste definitie van bio-economie, goed voor slechts 5 procent van het Europese bbp.
De Commissie suggereert dat deze waarde tegen 2030 – binnen vier jaar – verdubbelt of verdrievoudigt. De onderzoekers zelf spraken over 583 miljard euro toegevoegde waarde, waarvan de helft uit voeding en landbouw komt. Door daar allerlei dienstensectoren bij te tellen, construeert de Commissie haar rooskleurige scenario.
Het vertrouwen in de nieuwe EU Circular Economy Act, die in 2026 moet ingaan, staat onder druk. Die wet moet een eengemaakte markt van gerecycleerde grondstoffen creëren. Maar de fundamenten wankelen. De feedbackronde die de Commissie organiseerde via ‘Have Your Say’ trok amper duizend organisaties of burgers. Van de 230 die effectief reageerden, waren de meeste lobbygroepen met een duidelijk eigenbelang.
Het European Environmental Bureau en de afvalindustrie-lobbygroep FEAD, die multinationals als Veolia en Indaver vertegenwoordigt, domineerden de inbreng. Velen onder hen ontvangen LIFE-subsidies van diezelfde Commissie. Het Europees Parlement en de Raad van de EU moeten nu wetgeving beoordelen op basis van een document waarin cherrypicking de norm is. “De Commissie is bijzonder selectief in haar gebruik van bronnen en zelfs niet helemaal eerlijk bij het citeren van de door haar eigen wetenschappelijke diensten geproduceerde cijfers”, luidt de conclusie.
