Een medicijn van 100.000 euro dat de ziekte van Alzheimer zou afremmen, klinkt als een doorbraak. Maar volgens een grootschalige, onafhankelijke analyse is het effect verwaarloosbaar. Vlaamse neurowetenschappers zijn het daar niet mee eens. En ondertussen tikken de klok en de rekening verder, blijkt uit onze analyse.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De Cochrane Collaboration, die medische gegevens grondig en onafhankelijk analyseert, nam 17 onderzoeken onder de loep waaraan meer dan 20.000 vrijwilligers deelnamen. De conclusie was vernietigend: geneesmiddelen die amyloïde uit de hersenen verwijderen — de eiwitophopingen die hersencellen beschadigen bij Alzheimer — leveren waarschijnlijk geen klinisch relevante voordelen op voor patiënten.
Dat terwijl de behandeling maandelijkse infusies in ziekenhuisomgeving vereist, regelmatige MRI-controles vraagt én ernstige bijwerkingen zoals hersenoedeem en hersenbloedingen met zich meebrengt. Professor Robert Howard van het University College London zei tegen de BBC dat het voor gezinnen die met dementie te maken hebben “jammer en oneerlijk” is dat deze medicijnen zijn aangeprezen op een manier “die niet door gedegen wetenschappelijk onderzoek wordt ondersteund en die valse hoop zal hebben gewekt”.
Leuven bijt van zich af
Niet iedereen neemt die conclusie voor lief. Vlaamse neurowetenschappers wijzen erop dat de Cochrane-studie 17 onderzoeken op één hoop gooit, waardoor twee medicijnen die wél een significant effect zouden hebben, verdrinken in een gemiddelde. Professor Bart De Strooper van de KU Leuven — die mee aan de wieg stond van een van die medicijnen — noemt het “eigenlijk schandalig” dat de studie zo werd gepubliceerd: “dit is een fundamentele fout.” Hij nuanceert wel: “Je kunt je vragen stellen of het wel genoeg werkt, maar we zien wel degelijk een vertraging van het ziektebeeld bij patiënten.”
De Strooper droomt van iets groters: een “statine-achtige” pil die Alzheimer al vóór de eerste symptomen kan tegengaan. Statines worden door ongeveer 1,5 miljoen Belgen dagelijks geslikt om hart- en vaatziekten te voorkomen. Zo’n aanpak voor Alzheimer zou een revolutie betekenen — maar die toekomst is er nog niet. De Europese Commissie keurde ondertussen twee medicijnen goed die de ziekteprogressie vertragen, maar geen ervan wordt al terugbetaald. De vraag is dus niet óf Alzheimer ooit behandelbaar wordt, maar of de beloftes vandaag al worden waargemaakt — of dat producenten voorlopig vooral handelen in hoop.
Het volledige artikel over dit thema leest u hier:
