Duitsland betaalt een hoge prijs voor drie decennia van migratie, zoals blijkt uit duizelingwekkende cijfers die werden bekendgemaakt door het Duitse federale ministerie voor Financiën en gepubliceerd in de Duitse krant Die Welt.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Enkel voor het federale niveau heeft men het voor 2025 over een kost van 24,8 miljard euro. Dat is al een hoog bedrag, maar het slaat slechts op een deel van de totale migratiekost in Duitsland.
Het bedrag van 24,8 miljard euro heeft betrekking op de federale kosten. Daar moeten de kosten worden bijgerekend die door de deelstaten, de steden en gemeenten worden betaald, en die gefinancierd worden met eigen gemeentelijke fiscale inkomsten. Gemiddeld heeft men het dan over bedragen tussen 15 en 20 miljard euro. In totaal gaat het dus over een bedrag tussen 40 en 50 miljard euro, wat overeenstemt met het gecumuleerde budget van verschillende Duitse ministeries.
Duitsland betaalt nog derde keer
De bedragen slaan op de directe uitgaven: woonst, sociale bijstand, taal- en integratielessen, onderwijs, enzoverder. Maar door migratie moeten ook politiediensten worden uitgebreid, moeten Duitse migratie-administraties worden versterkt, moet bijkomend detentiepersoneel worden aangeworven,… Er is de druk op de publieke diensten. En er is die stille, ongeziene transfer in de verplichte Duitse ziekteverzekering. Door de gestegen kosten heeft de Duitse overheid immers de ziekenkassen verplicht de premies die verzekerden betalen voor de verplichte ziekteverzekering, fors te verhogen.
Hoe het mechanisme in elkaar zit? Bij hun aankomst zijn asielzoekers niet opgenomen in het systeem van verplichte ziekteverzekering. Die zorgen worden rechtstreeks ten laste genomen door de gemeenten en de deelstaten. Als eenmaal asiel wordt toegekend, of als de asielzoeker 36 maanden in Duitsland leeft zonder dat een beslissing werd genomen, wordt die persoon opgenomen in het Bürgergeld-systeem.
Daarin schuilt de ‘stille transfer’: de Duitse federale overheid betaalt aan gemeenten en deelstaten een forfaitair maandelijks bedrag van 108 euro, terwijl de reële ziektekost gemiddeld tussen 300 en 350 euro per maand bedraagt. Het verschil, meerdere miljarden euro’s per jaar, wordt meegerekend in de premies die Duitse aangeslotenen betalen voor hun eigen verplichte ziekteverzekering. Waardoor Duitsland, de Duitse belastingbetaler een derde keer betaalt.
