Sinds enkele jaren kampt ook IJsland met een vorm van massamigratie, met grote gevolgen voor het eiland met minder dan een half miljoen inwoners.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Volgens recente databanken zou het Europese eiland IJsland tussen 395.000 en 403.000 inwoners tellen. En tot voor kort was de inhoud van het begrip ‘vreemdeling’ vrij theoretisch. Immers, buiten enkele Denen die zich al in IJsland hadden gevestigd vooraleer het eiland in 1944 onafhankelijk werd, en enkele Duitsers, Britten en Amerikanen, die in de context van de Tweede Wereldoorlog op het eiland waren geraakt, was de bevolking etnisch gezien vrij homogeen. Nog in de jaren 1990 had 95 procent van de IJslanders ouders die in IJsland waren geboren.
Maar vandaag hebben de migratiegolven zelfs IJsland bereikt. Het grootste contingent vreemdelingen op IJsland wordt gevormd door de Polen, die er met ongeveer 23.000 zijn. Alle andere nationaliteiten die aanwezig zijn, zijn met minder dan 5.000. Maar sinds ongeveer 4 tot 5 jaar zijn de proporties volledig aan het veranderen en is er sprake van massamigratie met vooral niet-Europese vreemdelingen. Dit heeft verstrekkende gevolgen voor een eiland met een beperkte bevolking, zoals we hierna zullen zien.
Buitenlandse criminele bendes
Even nog de cijfers van de bevolkingssamenstelling in perspectief zetten: In 1990 telde IJsland 5 procent migranten, in 2012 was dat percentage al gestegen naar 7,4 en vandaag gaat het al om 21,7 procent vreemdelingen. En het gaat, net zoals in West-Europa, eveneens om Afrikaanse, Afghaanse en Arabische migratie. Zo drongen Arabische migranten in 2024 het IJslandse parlement binnen en eisten logement en maatregelen om familiale hereniging mogelijk te maken, zoniet zou een van hen zich van de bezoekerstribune te pletter werpen. IJsland werd met een schok wakker.
In de IJslandse hoofdstad Reykjavik met z’n 140.000 inwoners doen zich dezelfde fenomenen voor van alle grootsteden op het Europese continent: pro-migratieverenigingen proberen middels emoprojecten het draagvlak voor nog méér migratie te verhogen, terwijl tezelfdertijd de gekende ‘samenlevingsproblematiek’ zich ontwikkelt. De migratieproblematiek rukt op naar het noorden van het eiland, waar groepen Somaliërs en Afghanen opduiken in stadjes. Vandaag heeft men het zelfs over buitenlandse criminele bendes, in een land waar nota bene vóór de migratie amper sprake was van criminaliteit.
Meer over asiel en migratie
Ik vraag mij serieus af hoe je nog enig respect kan opbrengen voor een instelling ( EU ) die haar eigen continent bewust naar de afgrond leid. Door het lakse beleid van deze instelling en de weigering om haar grenzen deftig te bewaken, is de omvolking een bewuste keuze van dit geldverslindend en ondemocratisch gedrocht.