Onze Lage Landen liggen geografisch gekneld tussen Engeland, Frankijk en Duitsland. We hebben daar in de loop van de geschiedenis een zware prijs voor betaald. Je kan het echter nog slechter treffen: Polen lag historisch tussen Pruisen/Duitsland, Rusland en de Oostenrijkse Habsburgers. De Poolse geschiedenis is daardoor nog vele keren dramatischer dan die van ons.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Het Poolse volk heeft evenwel altijd een merkwaardige taaiheid getoond. ‘Nog is Polen niet verloren’, luidt de eerste zin van het Poolse volkslied. De Poolse veerkracht toont zich vandaag meer dan ooit. Sinds het einde van het communisme in 1989 is het land geëvolueerd van een economisch achterblijvertje tot een van de meest succesvolle Europese economieën. De voorbije zes jaar is de Poolse economie met bijna 18 procent gegroeid. Ter vergelijking: de Belgische economie groeide in dezelfde periode met ongeveer 5 procent en de Britten sputterden op 1 procent. De gemiddelde Poolse burger zal binnen vijf of tien jaar even welvarend zijn als de meeste West-Europeanen. Voor sommige Poolse regio’s is dat nu al het geval.
Europese markten
Dit succes is gebouwd op een snelle liberalisering, privatisering van staatsbedrijven, openstelling voor buitenlandse handel en een streng monetair beleid. Hoewel dit beleid op korte termijn leidde tot werkloosheid en sociale spanningen, werd zo de basis gelegd voor het huidige succes. Door lid te worden van de EU kreeg Polen toegang tot de Europese markten en tot aanzienlijke fondsen die slim werden ingezet voor infrastructuur en onderwijs. Met relatief lage lonen, een goed opgeleide beroepsbevolking en een centrale ligging werd Polen erg aantrekkelijk voor buitenlandse investeerders.
Miljoenen Polen zijn de voorbije honderd jaar uitgeweken, op zoek naar werk, veiligheid of politieke vrijheid. Het EU-lidmaatschap maakte arbeidsmigratie naar West-Europa nog eenvoudiger waardoor veel jonge en goed opgeleide Polen het land verlieten. Dat zorgde voor een ‘brain drain’ en een demografische krimp. Dit beeld behoort echter tot het verleden. Er heerst nu arbeidskrapte in Polen. Hierdoor wordt Polen een immigratieland. Veruit de meeste inwijkelingen komen echter uit cultureel verwante landen zoals Oekraïne en Wit-Rusland. Bovendien keren steeds meer uitgeweken Polen terug naar hun land. Ze brengen nieuwe vaardigheden, spaargeld en internationale ervaring mee. De Polen blijven echter, over alle partijgrenzen heen, zeer terughoudend ten aanzien van niet-Europese immigratie. Dat is verstandig. West-Europa toont op dit vlak hoe het niet moet.
De Poolse overheid investeert ook fors in defensie. Het is een cruciale partner voor de veiligheid van de Europese oostgrens. De economische groei en de defensie-inspanningen hebben Polen onmiskenbaar een groter politiek soortelijk gewicht gegeven. Met bijna veertig miljoen inwoners behoort Polen tot de grotere lidstaten en speelt het in toenemende mate een belangrijke rol. Dat is ook voor ons belangrijk.
De eerder conservatieve Poolse opvattingen over soevereiniteit, immigratie, energiebeleid en woke botsen wel eens met de denkbeelden die in West-Europa voorlopig nog dominant zijn. Polen is echter te sterk en te belangrijk geworden om zich te laten marginaliseren. Het land fungeert steeds vaker als informele leider van landen die een andere invulling aan de EU willen geven. Ik heb altijd veel sympathie gehad voor de Polen. Iets zegt me dat die sympathie in de toekomst nog groter kan worden.
Polska pierwsza! Tak ma być.
De toekomst van Europa ( het continent – niet het Rijk van de keizerin der Normen ) ligt in het Oosten- inbegrepen Oekraine.