Het Internationaal Energieagentschap (IEA) kwam verleden week nog eens in het nieuws met tien aanbevelingen om energie te sparen. Schijnbaar wil de organisatie op die manier landen en burgers helpen om de huidige energiecrisis beter te doorstaan. De aanbevelingen lijken echter verdacht veel op actiepunten uit de Europese Green Deal.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Opgericht in 1974 en met als hoofdzetel Parijs zou het IEA moeten instaan voor het uitwerken en aanbevelen van beleidsmaatregelen over energie, gebaseerd op het inzamelen, verwerken en analyseren van data uit de energiesector. Achtergrond was de oliecrisis van de jaren 1970, en het IEA, een beetje de tegenhanger van de OPEC, telt dan ook voornamelijk westerse olieverbruikende landen onder haar leden.
Energietransitie
In de beginjaren deed het IEA wel degelijk wat ervan verwacht kon worden. Dat België een strategische voorraad aardolieproducten heeft die een verbruik van negentig dagen dekt, is een afspraak uitgewerkt binnen het IEA. Dat de organisatie ernstig werk afleverde, wordt misschien nog het best bewezen door de kritiek die het IEA aan het begin van deze eeuw over zich heen kreeg vanuit linkse en groene hoek, omdat het niet meteen wilde meestappen in het verhaal van de hernieuwbare energie. Het weigerde ook om olie op korte termijn af te schrijven.
Het spreekt voor zich dat dit niet kon blijven duren in een organisatie gesteund door een rist westerse landen. De verandering kwam er ook met het aantreden van de Turk Fatih Birol als directeur, eind 2015. Dat de man meer dan tien jaar later nog steeds op dezelfde post zit, roept vragen op. Of beter gezegd: het bevestigt dat hij nauwgezet uitvoert wat vermoedelijk ook zijn opdracht was, namelijk de promotie van de energietransitie.
Propagandamachine
Voor die promotie valt er trouwens geen betere dekmantel te verzinnen dan de naam van het IEA. Proef daar toch maar eens van: als het Internationaal Energieagentschap zegt, zoals vorige week, dat we trager met de auto moeten rijden, er zelfs niet meer alle dagen de stad mee in zouden mogen, en beter niet meer het vliegtuig nemen, wie bent u dan om daar een andere mening over te hebben?
We schreven het al, de aanbevelingen lijken zo weggeplukt uit de Europese Green Deal waarvan we dachten dat die een stille dood aan het sterven was. Maar het IEA doet ook aan zelfplagiaat. In 2022, bij het begin van de oorlog in Oekraïne, kwam het ook al eens met een reeks aanbevelingen, waarvan sommigen identiek zijn aan die van vandaag.
Wereldvreemdheid
Afgaande op de aanbevelingen kunnen we trouwens alleen maar vaststellen dat het IEA een ‘bullshitorganisatie’ is die bulkt van de ‘bullshitbaantjes’, kantoorbaantjes waar veel vergaderd en overlegd wordt zonder dat er iets nuttigs verricht wordt. Telewerken is voor hen dan ook geen enkel probleem en een volkomen valabele aanbeveling om energie te sparen, maar probeer het maar eens uit als je in het onderwijs staat, in een fabriek of ziekenhuis werkt, of ander écht werk verricht.
Zou het IEA zelf al haar parkeerplaatsen afgeschaft hebben en vervangen door fietsenstallingen, en haar werknemers voorzien hebben van een abonnement op het openbaar vervoer? IEA-director Birol vond zelf dat de aanbevelingen “nuttig zullen zijn voor regeringen wereldwijd, zowel in ontwikkelde als in ontwikkelingslanden”, maar we zouden wel eens willen weten hoeveel vliegreizen hij zelf al vervangen heeft door treinreizen.
De obsessie van creaturen zoals Birol om anderen op te zadelen met mobiliteitsbeperkingen die ze zelf naast zich neerleggen, is ronduit stuitend. Niemand in België is verplicht de autosnelweg te nemen om van A naar B te rijden. Wil je trager rijden, neem dan gewoon de binnenwegen, wat vaak ook korter in afstand is. Dat is dan meteen dubbel energie gespaard, maar dan wel zonder betutteling van bovenaf. Voor ons anderen, die niet altijd voor ons plezier met de auto rijden, is er dan wat meer plaats en wat minder file op de autosnelwegen.
Meer over de Europese politiek
