De mislukte formatie van de Brusselse regering dreigt uit te groeien tot het definitieve breekpunt. Terwijl de politieke klasse blijft hangen in veto’s en partijbelangen, valt één voor één de façade weg van een regio die zichzelf allang niet meer kan besturen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Een grimmig verhaal over decennia van stilstand, moreel én budgettair faillissement, en een federale overheid die zich afvraagt hoe lang ze dit gewest nog kan redden.
Staat van ontbinding
Het ontslag van formateur Yvan Verougstraete is geen toevallig incident, maar het zoveelste symptoom van een systeem in verregaande staat van ontbinding. Brussel kampt met de hoogste armoede- en werkloosheidscijfers, een dramatische budgettaire toestand en een bestuurlijke klasse die wegkijkt.
Het miljardendebacle van het Metro 3-project en de 144 miljoen euro die minister Elke Van den Brandt uitgaf aan consultants voor de MIVB illustreren de anarchie. De jongste formatiepoging strandde zoals alle vorige op één grote constante: zodra het woord ‘hervormen’ valt, trekt de PS de handrem op. Besparingen zijn onbespreekbaar, efficiëntie wordt als asociaal weggezet.
Gemeenten verworden tot dystopische hotspots
De politieke incompetentie heeft zich als een virus verspreid doorheen OCMW’s en gemeenten. Schaarbeek, ooit welvarend en groen, is verworden tot een verloederde drugshotspot. Slechts drie van de negentien Brusselse gemeenten staan budgettair op eigen benen. Sint-Jans-Molenbeek, Schaarbeek, Brussel en Anderlecht slorpen zowat de helft van alle gewestelijke dotaties op.
Molenbeek staat symbool voor het Brusselse malgoverno: een gemeenteraad waar raadsleden en schepenen elkaar bijna letterlijk in de haren vliegen, eentalige bijlagen waar tweetaligheid verplicht is, en een burgemeester die schittert door afwezigheid. Een gewezen PS-raadslid schreeuwde tijdens het tumult: “We zijn hier niet in Afrika.”
De hypocrisie wordt pijnlijk zichtbaar wanneer de PS plots nieuwe verkiezingen niet langer uitsluit. Mathias Vanden Borre liet verstaan dat de situatie de N-VA-top ernstige zorgen baart. De federale overheid staat machteloos, maar wie gelooft dat een volgende Brusselse regering de problemen kan oplossen, beseft de ernst niet. Binnen de huidige structuren is geen duurzame oplossing mogelijk. Het wordt tijd voor een fundamentele staatshervorming.
Het volledige artikel over Brussel leest u hier:
