Pro Flandria, de netwerkorganisatie voor Vlaamsgezinde ondernemers en academici, viert op zondag 29 maart haar 25ste verjaardag met een lustrumviering in de Faculty Club in Leuven. Voorzitter John Dejaeger blikt vooruit op de festiviteiten.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Dejaeger is sinds 2016 lid van Pro Flandria en mag zichzelf sinds 2020 voorzitter noemen. Maar voor de huldiging die op 29 maart plaatsvindt, komt hij helaas niet in aanmerking. “Die is enkel voor de leden die er al 25 jaar – sinds het begin dus – bij zijn”, lacht hij.
Tijdens de lustrumviering zal niet alleen worden teruggeblikt op het verleden, maar ook vooruit worden gekeken naar de toekomst. De vraag wat Vlaanderen nodig heeft om zijn welvaart en welzijn te kunnen behouden, zal daarbij centraal staan. “Die uitdagingen zijn niet gering”, licht Dejaeger al een tipje van de sluier op.
Daarnaast zal Pro Flandria opnieuw een ‘Vlaamse Meester’ huldigen, de derde in zijn soort. Na professor Koenraad Debackere en ondernemer Fernand Huts is het dit jaar de beurt aan gewezen minister-president Luc Van den Brande. “Met zijn vijf resoluties in het Vlaams Parlement van 1999 heeft hij toch een belangrijke mijlpaal neergezet. Helaas is er van die vijf resoluties bitter weinig gerealiseerd. Ze zijn ondertussen al meer dan 25 jaar oud. Dat zegt ook wel iets over hoe moeizaam het in dit land soms is om belangrijke evoluties te laten plaatsvinden”, aldus Dejaeger.
Als dat alles nog niet zou volstaan, geeft Pro Flandria ook een jubileumboek uit met als titel ‘Het geslaagde, maar geplaagde Vlaanderen’. “Als Vlaamse gemeenschap zijn we op een aantal domeinen zeker in onze opzet geslaagd, maar we worden in onze vooruitgang en ontwikkeling nog altijd afgeremd door de huidige Belgische structuren”, legt Dejaeger uit. “Dat geldt overigens niet alleen voor Vlaanderen, maar uiteraard ook voor Wallonië.”
Rond het boek organiseert Pro Flandria een paneldebat met enkele professoren onder leiding van Trends Z-presentator Jan De Meulemeester. “Daarin kijken we naar de toekomst, zowel op staatkundig vlak als op het vlak van ondernemen, energie – wat voor mij persoonlijk bijzonder belangrijk is gezien mijn achtergrond in de chemische industrie – en het onderwijs. Dat laatste is natuurlijk cruciaal voor de toekomst van Vlaanderen. Ook het internationale perspectief komt aan bod”, onthult de Pro-Flandria voorzitter.
Is het als uitgesproken Vlaamgezinde vereniging moeilijk om te laveren tussen de twee zogenaamde V-partijen, de N-VA en het Vlaams Belang?
“Nee, eigenlijk niet. Integendeel zelfs. We hebben vandaag een Vlaams-nationalistische partij die regeringsverantwoordelijkheid opneemt, zowel federaal als Vlaams. Daarnaast hebben we een andere grote Vlaams-nationalistische partij die oppositie voert. Het is belangrijk dat we met elkaar kunnen blijven praten. Op bepaalde domeinen zullen we dezelfde mening hebben, op andere domeinen zullen we van mening verschillen. Maar we kunnen elkaar ook verrijken en inspireren.”
“Ik heb veel respect voor beide V-partijen en trouwens ook voor andere partijen, want ik denk dat er ook daar nog altijd mensen zijn die zich Vlaams voelen. Veel Vlamingen beseffen dat we er op termijn alleen met échte democratie en échte responsabilisering voor kunnen zorgen dat onze welvaart en ons welzijn behouden blijven.”
“Het is toch wel hallucinant dat wij in Vlaanderen mogen stemmen voor wie we willen, maar dat achteraf partijen uit Wallonië, zoals de PS en Ecolo, mee komen bepalen hoe de Vlaamse politiek eruit moet zien! Iedereen met gezond verstand begrijpt dat een echte democratie wordt gedragen door de partijen waarvoor je kunt stemmen en niet door partijen waarvoor je niet hebt kunnen kiezen. Hoe kan je goed regeren als je niet verantwoordelijk bent voor zowel de inkomsten als de uitgaven? Dat is een bijzonder zware handicap die de Belgische structuren ons opleggen.”
“Ik ben recent naar de voorstelling van de biografie van Hugo Schiltz geweest, in het Provinciehuis in Antwerpen, waar ook premier Bart De Wever heeft gesproken. In zijn analyse was hij vrij duidelijk. Hij zei eigenlijk het volgende: ‘We doen op dit moment wat we kunnen. We proberen maatregelen te nemen die positief zijn voor Vlaanderen, maar waarschijnlijk zullen we onszelf op een bepaald moment tegenkomen.’ Ik kan hem daar alleen maar gelijk in geven. We zullen onszelf tegenkomen, omdat het uiteindelijk onvoldoende zal zijn om de Vlaamse welvaart en het welzijn op lange termijn te garanderen.”
Hoe ziet u het pad richting meer Vlaams zelfbestuur?
“Het is jammer dat het allemaal zo lang duurt. Maar de vraag is ook of we nu opnieuw moeten inzetten op een gelijkaardige zevende staatshervorming. Als je kijkt naar de zes staatshervormingen die we al hebben gehad: hebben die ons echt zoveel gelukkiger gemaakt? Hebben ze ons de autonomie en de responsabilisering gegeven die we nodig hebben?”
Wat is uw antwoord op die vragen?
“Gedeeltelijk wel, natuurlijk. Maar anderzijds hebben we daar ook een zware prijs voor betaald in de vorm van allerlei alarmbellen, grendels, faciliteiten, niet-homogene bevoegdheden en uiteindelijk ook een Brussels Gewest dat vandaag bijzonder moeilijk functioneert. Vlaanderen heeft daar een (te) hoge prijs voor betaald.”
“Tot op vandaag is het bovendien zo dat een relatief kleine groep Franstalige parlementsleden – 33 op de 150 leden van de Kamer –ervoor kan zorgen dat alles op institutioneel vlak geblokkeerd wordt. Dat is niet democratisch. Daarom moeten we zo snel mogelijk evolueren naar autonomie en echte democratie.”
“Vlaanderen heeft een (te) hoge prijs betaald voor de zes staatshervormingen”
Pro Flandria omschrijft zichzelf als een netwerkorganisatie voor Vlaamsgezinde ondernemers en academici. Ligt de nadruk dan vooral op het economische en minder op het identitaire flamingantisme?
“Je moet als gemeenschap een beetje fier zijn op wat je hebt. Fier op je taal, fier op je cultuur. Daarom vind ik dat Pro Flandria ook dat aspect moeten blijven benadrukken. Je hebt enerzijds wat je het romantische flamingantisme zou kunnen noemen en anderzijds het economische flamingantisme. Zelf behoor ik misschien iets meer tot die tweede stroming, ook door mijn achtergrond in de chemische sector en bij BASF. Maar je moet beide respecteren en koesteren. Zonder het Nederlands, zonder een gemeenschappelijke taal, kan je moeilijk een gemeenschap opbouwen. En zonder een gedeelde identiteit wordt dat natuurlijk nog moeilijker.”
Hoe waren in 2020 de reacties toen u uit de anonimiteit bent getreden en u zich hebt ‘geout’ als voorzitter van Pro Flandria?
“Ik ben altijd Vlaamsgezind geweest. Ik ben altijd een flamingant geweest en daar ben ik fier op. Alleen heb ik mij altijd eerder een economisch flamingant gevoeld. Toen ik aan het hoofd stond van een onderneming, destijds van BASF Antwerpen, moest je daar natuurlijk wel wat omzichtig mee omgaan. In zo’n functie moet je dat een beetje doseren. Dan ben je misschien iets minder uitgesproken, omdat die functie dat nu eenmaal vraagt.”
“Pro Flandria heeft bijvoorbeeld al mensen van het Institut Jules Destrée uitgenodigd die in het Frans zijn komen spreken. Dat is voor ons geen enkel probleem. We moeten tenslotte met onze buren samenwerken. Hoe beter het gaat met Wallonië, hoe beter dat uiteindelijk ook is voor Vlaanderen. Sommigen beginnen nu ook wel in te zien dat er dingen moeten veranderen en dat het zogenaamde hangmatverhaal in Wallonië – al bestaat dat gedeeltelijk ook in Vlaanderen – moet stoppen. Iedereen moet zich, in de mate van het mogelijke, inspannen op de arbeidsmarkt.”
“Voor Pro Flandria is het ook belangrijk dat we altijd een fatsoenlijk discours voeren en dat we onze mening op een decente manier uiten. Niet agressief, niet op de persoon spelend, maar op de bal. Met andere woorden: we kaarten de Belgische structuren aan, maar we maken een duidelijk onderscheid tussen structuren en personen. En we proberen met respect voor iedereen het debat aan te gaan. Dat is vandaag een uitdaging voor Pro Flandria. In de huidige gepolariseerde tijden worden mensen al snel ingedeeld in goede en slechte kampen, of in goede en slechte meningen. Maar met elkaar in discussie gaan vanuit je eigen overtuiging, en vanuit de wil om mensen in dat verhaal mee te nemen, moet altijd mogelijk blijven. Dat is een teken van een democratische ingesteldheid.”
Ik heb mij altijd eerder een economische flamingant gevoeld
Velen hebben de indruk dat de politiek niet langer échte verandering kan realiseren, of toch niet aan het tempo waaraan dat in de privésector kan. Hoe kijkt u daar als voormalig CEO van BASF Antwerpen naar?
“Je zou bijna denken dat er te weinig managers of ondernemers in de politiek zitten (lacht). Daar zit wel iets van waarheid in. Ik moet een beetje opletten met wat ik zeg, maar in het algemeen zitten er misschien gewoon te weinig echt talentvolle mensen in de politiek. Politiek is ook een heel specifiek beroep. Ik heb zelf veel met de overheid samengewerkt en daar zitten zeker heel goede mensen bij, mensen die elke dag het beste van zichzelf geven. Maar het blijft toch een andere wereld.”
“U kent waarschijnlijk ook ondernemers die het geprobeerd hebben in de politiek. Een ondernemer heeft vaak weinig geduld, wil vooruitgaan en beslissingen nemen. Maar in een politieke context, en zeker in een democratie, moet je daarentegen veel aandacht hebben voor communicatie, draagvlak en overleg.”
“Tegelijk zitten er in alle partijen ook wel enkele uitmuntende mensen. Als ik bijvoorbeeld zie hoe premier Bart De Wever vandaag actief is in Europa en op het internationale toneel, dan moet ik zeggen dat hij dat bijzonder goed doet. Hij wordt daar ook voor geprezen. Eigenlijk zouden er meer mensen zoals hij in de politiek moeten zitten.”
