De regering-Diependaele begon 2026 onder een slecht gesternte met interne ruzies. Er is geen leidersfiguur in de regering en sommige ministers denken nu al aan hun politieke toekomst vanaf 2029.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
“Wie visioenen heeft, die moet naar de dokter”, zei de Duitse bondskanselier Helmut Schmidt ooit. Dat was diens reactie op politici die droomden van het realiseren van allerlei grote maatschappelijke veranderingen. De sociaaldemocraat predikte de voorzichtigheid en is tien jaar na zijn dood en 45 jaar na zijn beleidsperiode nog altijd zeer gerespecteerd bij de oosterburen.
“Als dit de federale regering was, was ze al lang gevallen”
Politici met zotte optimistische ideeën blijven minder lang in het collectief geheugen hangen dan ze zelf willen. Wie weet nog dat Open Vld’er Bart Somers tussen 2003 en 2004 Vlaams minister-president was? Nochtans heeft de Mechelaar er toen alles aan gedaan om zijn plaats in de geschiedenisboeken te verwerven.
Het is te zeggen: hij deed dat via een opvallende aanwezigheidspolitiek in de media door allerlei aankondigingen, gaande van het halen van de Olympische Spelen naar Vlaanderen tot het bouwen van kantorencomplexen op de middenberm van de E19-autosnelweg tussen Antwerpen en Brussel. Wie herinnert zich dat vandaag nog? Inderdaad: niemand.
Geen natte dweil op het Martelaarsplein
Daarom is het dan ook een goede zaak dat de functie van Vlaams minister-president sindsdien meer dan eens werd ingenomen door een wat saai notarisfiguur die weliswaar hard werkte en zijn dossiers kende. Geert Bourgeois (N-VA) bijvoorbeeld. Het gebeurde wel eens dat journalisten die een interview met hem hadden op zijn kabinet aan het Brusselse Martelaarsplein de vragen op voorhand doorstuurden en net voor het interview een pakje papieren kregen met de ‘ingevulde’ antwoorden.
Matthias Diependaele (N-VA) lijkt ook zo’n figuur. Al is de slinger wat te veel doorgeslagen, maar dan in de verkeerde richting. Het lijkt erop dat er een natte dweil op het kabinet zit. Oké, het is als N-VA’er niet gemakkelijk om uit de schaduw te treden van eerste minister Bart De Wever (N-VA), maar de minister-president is echt wel een zwak figuur. Het is duidelijk dat Diependaele niet de persoon is die als teamleider van een ploeg kan fungeren en naar buiten het gezicht van de regering is. Dat is een fundamenteel verschil met Bart De Wever, die natuurlijk sinds de Euroclear-saga op zijn minst bij de publieke opinie al een soort van kanseliersbonus met zich meedraagt.
Elke minister doet maar wat
De Vlaamse Regering begon dit jaar met een valse noot. Er waren interne strubbelingen rond het toekennen van subsidies, waarbij blijkbaar elke minister probeert verenigingen te bevoordelen die men als onderdeel van de eigen achterban beschouwt. Het was vooral minister van Onderwijs Zuhal Demir (N-VA) die onder vuur kwam te liggen, zowel vanuit de oppositie als vanuit de meerderheid.
Blijkbaar werd een openbare aanbesteding voor een nieuw expertisecentrum geschrapt. Dat centrum zou scholen moeten helpen bij de invoering van de nieuwe minimumdoelen in het basisonderwijs. In plaats daarvan besloot de minister een gerichte subsidie van 8,2 miljoen euro te geven aan het onderzoekscentrum van onderwijsexpert Tim Surma van de Thomas More Hogeschool. Dit zou ruiken naar vriendjespolitiek. Ook rond het cultuurbeleid en de keuzes van Caroline Gennez rezen heel wat vragen.
— Dirk Van Damme (@VanDammeEDU) January 7, 2026
Diependaele talmde om de lont uit het kruitvat te halen en zo verziekte de sfeer in de Vlaamse Regering verder. Na amper anderhalf jaar Vlaamse Regering rijst de vraag of het nog goed komt met deze ploeg die het nochtans nog tot 2029 moet trekken. Als we ervan uitgaan dat de campagne voor de volgende verkiezingen aan het begin van dat jaar begint, is de regering-Diependaele dus nog in 2026, 2027 én 2028 structureel verzwakt.
Een federale regering was al gevallen
We moeten de dingen zeggen zoals ze zijn: was dit geen legislatuurregering die niet kan vallen tenzij met een constructieve motie van wantrouwen, dan was de regering-Diependaele er al niet meer. Een federale regering die zo’n kibbelkabinet is, was al gevallen. Het probleem zit hem niet alleen bij de gebrekkige leiderscapaciteiten van de minister-president.
Het probleem is breder. Frans Crols, decennialang hoofdredacteur van het zakenblad Trends en ondertussen al jaren met pensioen, gaf begin januari een uitgebreid interview naar aanleiding van de 50ste verjaardag van het magazine. Daarin was hij vol lof voor de Vlaamse regeringen die in de jaren 1980 op de kar van de Derde Industriële Revolutie sprongen met Flanders Technology. Een groot verschil met vandaag. Crols: “Ik zie een gebrek aan visie en durf. (…) Het is een keizer-kostermentaliteit, met de reglementitis van de Vlaamse braafheid die weer de overhand heeft genomen. Ik zie weinig figuren van wie je kunt zeggen: dit zijn geboren en natuurlijke inspiratoren en leiders.”
Dit alles weegt op het beleid. Op een moment dat de maakindustrie onder druk komt, maakt men in de Vlaamse Regering ruzie. Vorige week raakte bekend dat het chemiebedrijf Vioneo stopt met de plannen voor de bouw van een groeneplasticfabriek van 1,5 miljard euro in de Antwerpse haven. Men kiest voor China. De Vlaamse Regering staat erbij en kijkt ernaar.
Al ministerambities voor 2029
De situatie in de Vlaamse Regering is zo verziekt dat ministers al denken aan hun toekomst na de regering-Diependaele. Ook al is dat dus nog meer dan drie jaar. Zuhal Demir voelt zich onaantastbaar en ziet zich als volgende minister-president. Concurrenten zijn er niet. Ben Weyts maakt een uitgebluste indruk en er is Vlaams geen ander N-VA-stemmenkanon. Bij CD&V ziet Jo Brouns zich als de volgende Hilde Crevits: de onvermijdelijke vaste waarde in de regering. Bij de socialisten heerst grotere nervositeit, nu al. Men vreest dat er bij de N-VA intern verzet zal komen tegen de as De Wever-Rousseau, waardoor de Vlaamse socialisten boven hun gewicht boksen in deze Vlaamse Regering.
Zullen de Vlaams-nationalisten niet naar een andere coalitiepartner lonken? En dan natuurlijk eerder de Open Vld of een liberale partij dan het Vlaams Belang. De levensverzekering voor Vooruit zou misschien kunnen zijn dat het liberale coalitie-alternatief – een te linkse Open Vld, Durf van Maurits Vande Reyde met eigen verkozenen of zelfs een groep Vlaamse verkozenen namens de MR van Georges-Louis Bouchez – niet stabiel genoeg is.
Meer over de Vlaamse Regering
De huidige Vlaamse regering is nooit geloofwaardig geweest. Dat blijkt toch uit de samenstelling ervan. Wie kan er mij één iemand opnoemen die ook maar iets positiefs heeft bijgedragen om het Vlaamse gewest tot bloei te brengen? Dat geldt grotendeels ook voor de Federale regering. Diependaele kennen we al vele jaren als onbekwaam in de politiek, een grijze muis. Politiek is verworden tot een postjespakkerij die goed financieel opbrengt. Men hoeft er geen bekwaamheden voor te hebben. In de privé zou dit soort mensen nauwelijks aan een job geraken en indien wel al lang afgedankt zijn.
Correcte synthese. BDW is N-VA en omgekeeerd.