Terwijl duizenden Iraniërs de straat opgaan en de kogels van een gruwelijk regime trotseren, heerst er een opvallende stilte bij de anders zo luidruchtige ‘Free Palestine’-beweging. Die stilte is geen toeval, stelt opiniemaker Joren Vermeersch. Het Ayatollahregime in Iran is volgens hem immers het laatste bastion van een strijd die nooit draaide om een tweestatenoplossing, maar enkel om de vernietiging van de staat Israël.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
“Waarom is de ‘Free Palestine’-beweging niet geïnteresseerd in de bevrijding van Iran?” Op X – het voormalige Twitter – formuleert opiniemaker Joren Vermeersch een antwoord op de vraag waarom de tot voor kort zo luidruchtige pro-Palestijnse beweging zich nu in stilzwijgen hult over de protesten in Iran.
Eén van de redenen die Vermeersch opsomt voor het recente stilzwijgen, is dat het Ayatollahregime in Iran de laatste grote sponsor is van de gewapende strijd tegen Israël. Het levert onder meer wapens aan de terreurgroepen Hamas, Hezbollah en de Hoethi’s.
“Als het Ayatollahregime valt, dan is het gedaan met het koketteren met die droom (de vernietiging van Israël, red.) en ook met het nastreven daarvan. Daarom hoopt de ‘Free Palestine’-crowd dat de islamo-nazistische dictatuur van de Ayatollahs in Iran overeind blijft”, hekelt Vermeersch. “Dat mag voor hen met zoveel bloedvergieten zijn als daarvoor nodig is. Alles voor ‘de goede zaak’.”
Religieuze en ideologische beweegredenen
Die obsessieve focus op Israël verklaart ook waarom dezelfde beweging nooit wakker heeft gelegen van geweld tussen moslims. Vermeersch wijst onder meer op de apathie over de veel grotere dodentol in Libië, Syrië, Jemen, Soedan en de hele Sahel. “De ‘eindstrijd’ tegen Israël is het enige wat hen bezig houdt, en wel obsessief. Als daarvoor duizenden liberale Iraniërs moeten afgeknald worden door radicaal-islamitische Iraniërs, dan zij dat zo”, betreurt hij.
Maar waarom precies zijn mensen binnen de ‘Free Palestine’-crowd zo fanatiek gefocust op de vernietiging van de Israëlische staat? “Voor de Arabisch-allochtonen onder hen is dat streven grotendeels religieus geïnspireerd: het ‘Heilige Land’ behoort aan de moslims toe. In het Arabisch zingt men overigens niet ‘Palestine will be free’ maar ‘Palestina zal Arabisch/moslim zijn'”, legt Vermeersch uit.
Voor de extreemlinkse autochtonen binnen de beweging is de beweegreden helemaal anders. Vermeersch: “Israël durft zich expliciet cultureel definiëren als het thuisland van de joden, in schril contrast tot de moderne liberale West-Europese sociaal-democratiën. Dat kan niet volgens de linkse leer.”
Ook is Israël volgens hen een “koloniale entiteit”, die daarenboven nog eens de doodzonde begaat kapitalistisch te zijn. “Dat verklaart waarom deze beweging vandaag zwijgt als een graf, terwijl het dappere Iraanse volk op zoek gaat naar vrijheid, waardigheid en respect. Een vrij Iran kan hen gestolen worden. Enkel de vernietiging van Israël telt, en bij uitbreiding die van het kapitalistische, vrije Westen: de ‘Grote Satan'”, besluit Vermeersch.
