Alles wijst erop dat de Verenigde Staten en Israël zich voorbereiden op een langdurige oorlog met Iran. Er zijn nu meer wapensystemen verzameld dan voor Operatie Desert Storm en er is nog meer onderweg via een enorme trans-Atlantische luchtbrug.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Maar met Trump weet men nooit. Hij is onvoorspelbaar. Daarom schets ik hier enkele scenario’s die zich zouden kunnen voltrekken, ongeacht wat Trump doet: een beperkte aanval, een grootschalige oorlog en misschien zelfs gewoon het onwaarschijnlijke geval dat Trump blijft treuzelen. Merk op dat deze scenario’s elkaar niet altijd uitsluiten.
Rampscenario 1 – Een Iraanse verrassingsaanval
Het ergste, maar tegelijk ook het onwaarschijnlijkste: een Iraanse verrassingsaanval, mogelijk met ‘discrete’ steun van Russische onderzeeërs of drones, waarbij een Amerikaans oorlogsschip, misschien zelfs het atoomvliegdekschip USS Abraham Lincoln, door een massale drone-aanval wordt vernietigd. Waarom is dit onwaarschijnlijk? Omdat de Amerikanen en de Israëli’s denken dat zij met hun verkenningsdrones en vliegtuigen een heel goed beeld hebben van de Iraanse capaciteiten.
Ze scannen voortdurende de golflengtes die de Iraanse drone-operatoren gebruiken, luisteren alle Iraanse communicatie af en de Israëli’s hebben commando’s op de grond in Iran. Bovendien heeft een nucleair vliegdekschip als de Abraham Lincoln met zijn twee kernreactoren een onbeperkte hoeveelheid energie om laserwapens te gebruiken, radiofrequenties van drones te verstoren, door ‘spoofing’ hun navigatie-gps te ontregelen en met ‘highpower microwaves’ een puls uit te sturen die de circuits en de elektronische systemen in een drone laat doorbranden.
“Het gedeeltelijk falen van de Iron Dome heeft iedereen tot voorzichtigheid aangemaand”
En dan hebben Amerikaanse oorlogsschepen nog vele afweersystemen met raketten en snelvuurkanonnen. Die kunnen honderden drones neerhalen…, maar natuurlijk geen onbeperkte aantallen. Ieder verdedigingssysteem heeft zijn verzadigingspunt. Niemand is er helemaal gerust in. Het Russische militaire apparaat staat aan de rand van de ineenstorting, maar als er één ding is waarin de Russen meer ervaring hebben dan de Amerikanen, dan is het in oorlogvoering met drones. De Russische elite-eenheid Rubicon, die tegelijk instaat voor de ontwikkeling van nieuwe drone- en antidronetechnologie én voor de inzet ervan op het slagveld, is voortreffelijk georganiseerd en gefinancierd en ze heeft een aantal knappe koppen in dienst.
Rubicon heeft de Oekraïense voorsprong inzake drones grotendeels tenietgedaan en in de sectoren van het front waar de eenheid werd ingezet, werd een bloedbad aangericht onder Oekraïense troepen en drone-operatoren. Daarnaast heeft het gedeeltelijk falen van de Israëlische Iron Dome tijdens de oorlog tegen Hamas en die van vorig jaar tegen Iran iedereen tot voorzichtigheid aangemaand. Onderschat de vijand nooit. Terzijde: de Israëlische militairen zullen wel weten wat Trump al dan niet van plan is. Gaat hij echt toeslaan of niet? Maar om begrijpelijke redenen kan dat niet aan de Israëlische burgerbevolking doorgegeven worden en de huidige zenuwoorlog begint een zware psychologische tol te eisen.
Rampscenario 2 – Blokkade in Straat van Hormuz
Iran blokkeert de Straat van Hormuz, bijvoorbeeld door zeemijnen te leggen. De Perzische Golf is smal en heel ondiep. De vaargeulen voor tankers zijn nog veel smaller. Eigenlijk zijn er maar twee: een voor volle tankers die de Golf uitvaren en een voor lege die terug naar de Indische Oceaan moeten. Het is heel eenvoudig om de Straat van Hormuz te blokkeren en bijna onmogelijk de veilige doortocht van tankers te garanderen. Ongeveer 75 procent van de olie die wereldwijd met tankers wordt vervoerd, komt via de Straat van Hormuz en vooral: vijfenveertig procent van de olie en het gas die China nodigt heeft om zijn economie draaiende te houden, komt ook via Hormuz.
De Iraniërs hopen daardoor China in het conflict te kunnen betrekken. Ook andere landen die plots veel meer moeten betalen voor hun olie, zullen proberen druk uit te oefenen op de VS om tot een akkoord met Iran te komen. Starmer, opgejaagd door zijn islamitische kiesvee, zou zijn plan kunnen doordrukken om de VS het gebruik van Britse bases in Groot-Brittannië, op Diego Garcia en Cyprus te ontzeggen. Andere olie-importerende landen zouden kunnen volgen.
“De Iraniërs hopen China in het conflict te kunnen betrekken”
Sinds de sancties importeren de meeste westerse landen geen Iraanse olie of gas meer, maar ze zullen de prijsstijgingen wel pijnlijk aanvoelen. De keerzijde van de medaille voor Iran is natuurlijk evident: zonder olie- en gasexport via Hormuz zal de Iraanse economie nog sneller ineenstorten dan nu al het geval is. De fanatici van de Revolutionaire Garde zullen wel blijven vechten – en moorden –, ook als ze niet meer betaald worden. Maar het leger, de politiediensten en de ambtenaren… Als Trump het echt hard durft spelen, zodat niemand tankers veilig doorheen de Straat van Hormuz kan loodsen, kan niemand de VS beletten de olieterminal op het eiland Kharg met luchtaanvallen en kruisraketten te verwoesten. Daarmee wordt een voldongen feit gecreëerd en wordt het zwaard van de Iraanse chantage volledig bot. Negentig procent van de Iraanse olie wordt via Kharg geëxporteerd.
Rampscenario 3, versie a – enkel symbolische aanvallen
Minder erg op korte termijn, maar toch: Trump voert slechts enkele symbolische aanvallen uit, bijvoorbeeld alleen op nucleaire installaties of alleen op enkele kopstukken van de Revolutionaire Garde en Iran ondertekent daarna in allerijl een vredesverdrag waarin het belooft geen uranium meer te verrijken en geen atoomwapens te ontwikkelen. Trumps obsessie voor zulke vredesverdragen is gewoon gevaarlijk.
“Trumps obsessie voor vredesverdragen is gevaarlijk”
Het is onvoorspelbaar hoe Israël hierop zal reageren. Het zal Trumps reputatie als iemand die altijd zijn beloften nakomt – “Help is on the way!” – blijvend beschadigen en… binnen enkele maanden, als de Amerikaanse troepen en oorlogsschepen zijn teruggetrokken, dan zal het spelletje opnieuw beginnen en dan zal Iran nog meer drones, ballistische raketten en Russische en Chinese wapens hebben. Zonder een ‘regime change’ en/of het platgooien van de Iraanse oorlogsindustrie, is een verdrag met de ayatollahs het papier niet waard waarop het is geschreven.
Rampscenario 3, versie b – aanslagen in het Westen
Het begin is hetzelfde, maar nu krabbelen de ayatollahs niet terug. Ze laten hun terreurcellen overal ter wereld aanslagen organiseren, ook in Europa en de VS. Ze voeren hun dreigement uit en slepen heel de regio mee in het conflict door massale raket- en droneaanvallen uit te voeren op Israël en op Arabische landen als Qatar, Bahrein, Jordanië, Saoedi-Arabië, de Emiraten en Oman waar Amerikaanse bases zijn. De VS en Israël houden hier ernstig rekening mee.
Tegelijk met hun machtsontplooiing tegen Iran, vliegen de VS nu ook in ijltempo Patriot-lanceerinstallaties naar die landen over. In Israël zijn al plannen gemaakt voor de evacuatie van 42.000 buitenlandse toeristen, voor het overvliegen van zoveel mogelijk toestellen van de burgerluchtvaart naar Cyprus, Athene en Thaïland, zodat ze niet op de grond vernietigd zullen worden en er worden overal goed beveiligde opvangcentra voorzien voor Israëli’s die in het buitenland geïsoleerd zouden raken. De tijd dat men daarvoor op westerse regeringen kon rekenen, is helaas voorbij.
Het is mogelijk dat het vliegdekschip USS John Ford in een eerste fase voor de kust van Israël gestationeerd zou worden om te helpen met het onderscheppen van Iraanse drones en raketten. Het lijkt onvermijdelijk dat dit alles zal uitmonden in een totale Israëlisch-Amerikaanse oorlog tegen Iran en dat zou dan een gunstig scenario kunnen worden. Als Trump tenminste weer niet halfweg stopt om een van zijn nutteloze vredesverdragen te sluiten.
Rampscenario 4 – Wat brengt de toekomst?
Alles gaat goed, de nucleaire installaties en de wapenindustrie van de Iraniërs worden vernietigd. Misschien wordt Khameini gedood en zijn regime stort in elkaar. Dat zou allemaal onverdeeld positief zijn. Maar wat dan? Men verwijst dan altijd naar Afghanistan en Irak, maar dat is om meerdere redenen misleidend. Het is waar dat in Afghanistan geen democratische regering op poten gezet kon worden, maar dat was misschien van in het begin te hoog gegrepen. Het is ook waar dat de taliban niet volledig uitgeroeid konden worden, maar zolang er nog een kleine kern van Amerikaanse troepen in het land was, bleef de situatie goed onder controle.
De grote implosie begon slechts na Bidens rampzalige besluit om álle Amerikaanse troepen terug te trekken; een operatie die overhaast en ongeorganiseerd werd uitgevoerd en in een bloedige chaos ontaardde, waarbij zelfs moderne wapens achtergelaten werden en in handen vielen van de taliban… en van de Iraniërs. In Irak was de belangrijkste beleidsfout dat de VS krampachtig vasthielden aan de Iraakse eenheidsstaat. Maar in geen van beide landen was er een spontane, massale verzetsbeweging tegen het regime, zoals die er nu in Iran wel is.
Er is ook geen kroonprins als Reza Pahlavi, die aanvaardbaar zou kunnen zijn als overgangsfiguur, hoewel een restauratie van zijn monarchie vrijwel zeker niet realistisch is. En in geen van beide landen was er een crisis van de islam, zoals nu in Iran. Want het gaat niet alleen om protesten tegen het regime. Het is ook een beweging tegen de islam en voor een terugkeer naar het geïdealiseerde tijdperk van Perzische glorie uit het zoroastrische verleden. Dat er nauwelijks zoroastriërs in Iran zijn, is een heel zwak argument: in Iran geldt de sharia die het verlaten van de islam en dus ook bekering tot het zoroastrisme met de dood bestraft.
Meer over Iran
Waarom denkt de voltallige pers – ook ‘t Pallieterke – dat Trump helemaal op zichzelf als in een luchtbel militaire beslissingen neemt? Daar zullen wel genoeg hoge officieren en strategen rondzitten zeker.
Het is niet alleen het Mazdaisme dat een bedrijging voor de radicale islam is. In Iran is er nog steeds een kleine Assyrische minderheid én het is het geboorteland van de Bàb en de aanhangers van hert Bahaisme woden vervolgd als afvalligen maar zijn ondergronds nog aktief en hebben bij de interlectuelen aanzien.