De ene na de andere chemiefabriek in de Antwerpse haven sluit de deuren of vertrekt. Met glasvezelproducent Envalior in Kallo verdwijnt opnieuw een cruciale schakel. De Chinese concurrentie levert dezelfde kwaliteit, maar veel goedkoper. Wat nu gebeurt, is een langzaam leegbloeden van de tweede grootste chemiecluster ter wereld, na Houston in Texas.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Het ondernemersvertrouwen zit op een historisch dieptepunt. De pijnlijke aankondigingen zijn nog niet ten einde. Extra problematisch zijn de overloopeffecten: de verschillende bedrijven in de cluster werken als toeleverancier voor elkaar. Door het gecombineerde vertrek en sluiting verdwijnt dit strategische voordeel. De bedrijven zijn klant én leverancier van elkaar. Kortom, de Antwerpse havencluster bloedt zich langzaam leeg.
Vier pistes, geen makkelijke keuzes
De structurele problemen zijn drievoudig: veel te hoge energieprijzen, dure investeringen voor de Green Deal-transitie die men in de VS en China niet kent, en Chinese dumping door overcapaciteit. “Voor basisgrondstoffen voor de industrie waarvan de kwaliteit dezelfde is als de Europese, ligt dat moeilijker”, aldus het artikel.
Vier oplossingen lijken denkbaar. Opnieuw massaal Russisch gas importeren zou de energieprijs doen dalen, maar wie durft dit na de Oekraïense oorlog te verdedigen? Wel kan de ETS CO2-heffing geschrapt worden: met inflatiecorrectie is de huidige gasprijs gelijk aan 2018, maar Azië betaalt geen CO2-taks. Heffingen op Chinese goederen kunnen, maar leiden tot handelsoorlog. Een soepel Europees subsidiebeleid betekent het einde van de interne markt, en bovendien dreigen grote lidstaten investeringen weg te kapen naar Duitsland of Frankrijk. Ten slotte: de Green Deal afzwakken botst waarschijnlijk op het Europees Hof van Justitie, waar links-groene ngo’s ongetwijfeld zullen procederen.
De deuren naar redding lijken bijna allemaal dicht. Tenzij Europa radicale keuzes durft maken.
De volledige analyse leest u in de Economische Zaken-rubriek van deze week
