De wereldwijde vervolging van christenen heeft een nieuw dieptepunt bereikt. Uit de Ranglijst Christenvervolging 2026 van Open Doors blijkt dat niet minder dan 388 miljoen christenen – een op de zeven wereldwijd – te maken krijgen met zware tot extreme vervolging. Dat is een stijging met 8 miljoen in slechts één jaar tijd.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De cijfers spreken boekdelen. Wereldwijd werden 4.849 christenen vermoord omwille van hun geloof, vonden 5.202 gevallen plaats van verkrachting, seksueel misbruik of gedwongen huwelijken, werden 67.843 christenen lichamelijk of geestelijk mishandeld en sloegen 224.129 christenen op de vlucht.
We confronteerden de Antwerpse bisschop Johan Bonny met deze zorgwekkende cijfers, maar zijn reactie – die u volledig leest in een interview met ‘t Pallieterke – was even hallucinant als tenenkrullend. Hij wijst zowaar het Westen (!) met de vinger voor de massale vervolging van christenen in het Midden-Oosten. “We moeten ons afvragen wie ervoor heeft gezorgd dat het samenlevingsmodel in het Midden-Oosten ontploft is. Het Westen, dat zo gemakkelijk het vingertje opsteekt, moet ook de hand in eigen boezem steken”, aldus Bonny.
Als we de Antwerpse bisschop moeten geloven, was het Midden-Oosten tot de Eerste Wereldoorlog haast een walhalla waar christenen, joden en moslims samen rond het kampvuur de vredespijp rookten. “Het Ottomaanse Rijk was niet perfect. Maar het heeft wel vier eeuwen bestaan, van ongeveer 1500 tot na de Eerste Wereldoorlog. Dat is toch ongeveer de beste periode geweest voor alle godsdiensten in heel de regio”, klinkt het. Over bijvoorbeeld de Armeense Genocide rept Bonny met geen woord.
Wat Bonny wel schoorvoetend toegeeft, is dat christenen en joden in het Ottomaanse Rijk een minderheidsstatuut hadden en belastingen moesten betalen aan de centrale regering in Jeruzalem. Dat ze het met hun hoofd zouden bekopen als ze die fiscale bijdrage niet leverden, ‘vergeet’ Bonny te vermelden. Christenen en joden kochten als het ware het recht om het volgende belastingjaar het hoofd op hun romp te mogen blijven dragen, zoals onze experte christenvervolging Sonja Dahlmans fijntjes opmerkt. “Mannen kregen tijdens het ritueel dat bij de afdracht hoorde, een klap in de nek, ofwel met de vuist, soms met het zwaard, om dat te illustreren”, legt ze uit. U zou voor minder heimwee krijgen naar de periode van het Ottomaanse Rijk!
Islam niet de drijvende factor
Als we de alternatieve lezing van de geschiedenis van Bonny moeten geloven, is dat vredevolle samenlevingsmodel in het Midden-Oosten ten tijde van het Ottomaanse Rijk door toedoen van het Westen ontploft. “Een en ander heeft te maken met de herverkaveling van het Midden-Oosten in landen die voordien niet als dusdanig bestonden. Het zijn artificiële staten. (…) We zijn met grote bulldozers door de cultuur in het Midden-Oosten gereden. De chauffeurs waren historisch incompetent en hielden geen rekening met de gevoelens van de lokale volkeren en van de broosheid van het samenlevingsmodel”, hekelt hij.
De islam was volgens Bonny niet de drijvende factor achter het verdwijnen van het christendom in het Midden-Oosten. “Daarmee zijn de christenen altijd overeengekomen. Een complex web van politieke en economische factoren heeft de radicalisering langs alle kanten in de hand gewerkt. Dat heeft ook de militarisering versterkt”, besluit hij.
