Na de veroordeling van Dries Van Langenhove voor zogenaamde ‘haatspraak’ pleit minister van Defensie Theo Francken (N-VA) voor een aanpassing van de betreffende wetgeving. Hij wil terug naar de essentie: enkel oproepen tot geweld moet volgens hem strafbaar zijn.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Politiek activist Dries Van Langenhove werd afgelopen dinsdag veroordeeld tot een geldboete van 4.000 euro omdat hij tijdens een lezing aan de KU Leuven had gezegd dat er een link is tussen massamigratie en criminaliteit.
Van Langenhove zelf blijft erbij dat hij tijdens de bewuste lezing voor de rechtse studentenvereniging NSV! de waarheid heeft gesproken. Maar dat is volgens de rechter niet relevant. In het vonnis staat letterlijk dat Van Langenhove niet verweten wordt dat hij foutieve informatie zou hebben verspreid, maar dat hij zou hebben aangezet tot haat en geweld. Blijkbaar is het dus een misdrijf om het droombeeld van de multiculturele samenleving te doorprikken, zelfs als dat met feiten gebeurt.
Willekeur
Hoewel hij zelf al een aantal aanvaringen had met Van Langenhove en naar eigen zeggen gruwt van het “biologische racisme” dat diens denken zou bepalen, doet de veroordeling ook bij defensieminister Theo Francken (N-VA) heel wat alarmbellen afgaan.
Francken hekelt onder meer de willekeur van de Belgische Justitie. Hij maakt daarbij de vergelijking tussen de HUMO-column van Herman Brusselmans en de lezing van Dries Van Langenhove. Die eerste werd niet veroordeeld, hoewel hij in zijn column het volgende had geschreven: “Ik word zo woedend dat ik iedere Jood die ik tegenkom een puntig mes los door de keel wil rammen.”
Van Langenhove daarentegen werd door een Leuvense rechter wél veroordeeld, omdat hij tijdens een besloten lezing onder andere de toenemende onveiligheid, de dalende onderwijskwaliteit, de overbevolking in de gevangenissen, het huizentekort en het sociaal profitariaat linkte aan niet-Europese immigratie.
“Dat is pure willekeur. En dat ligt voor een groot deel aan de wet zelf: die is te vaag omschreven en geeft daardoor te veel interpretatieruimte aan de rechter”, leidt Francken daaruit af.
Francken herinnert eraan dat de wettelijke beperkingen op de vrije meningsuiting vroeger veel strikter geformuleerd waren. “Ze draaiden vooral rond laster, eerroof en concrete oproepen tot geweld”, schetst hij.
Haatspraak
Vanaf de jaren 1980 werd daar systematisch het containerbegrip ‘aanzetten tot haat’ aan toegevoegd. “Maar wat is haat? En wie zal dat bepalen? De rechter? Nogal wiedes dat de rechtspraak dan alle kanten uitschiet. We moeten terug naar de essentie: enkel oproepen tot geweld (of de verheerlijking daarvan) horen strafbaar te zijn”, benadrukt Francken.
Tot slot houdt Francken progressief Vlaanderen een spiegel voor. “Progressief Vlaanderen was destijds een sterke voorstander van het verbieden van ‘haatspraak’, ondanks terechte waarschuwingen over een hellend vlak van censuur. Bijna unisono”, weet Francken. “Vandaag vallen ze over elkaar van verontwaardiging omdat ze zelf schrikken van deze uitspraak.”
De enige juiste conclusie is volgens Francken dat de wet moet ingeperkt worden, “willen we de vrijheid van meningsuiting in dit land opnieuw beschermen”.
Meer over vrije meningsuiting
Waarom komt hij daar nu mee af? Dat de rechtbanken vol zitten met ideologisch geïnspireerde rechters is al jaren geweten.
Ontgoochelend dat N-VA nu pas wakker schiet inzake de wet op haatmisdrijven. Wie bepaalt er welke mening als “haat” bestempeld kan worden? De criminalisering van “foute” meningen lijkt me vooral te wijzen op intellectuele luiheid om gepaste tegenargumenten te vinden. In het geval van biologisch racisme hoeft dat zelfs niet moeilijk te zijn. Er zijn voldoende niet-biologische redenen waarom mensen essentiële levenskeuzes maken, of daarin belemmerd worden.
Een rechter die de grondwet schendt pleegt een aanslag op de democratie en maakt zich schuldig aan incivisme.De rechtstaat en de grondwet staan borg voor de vrijheid van opinie. Wie hieraan raakt pleegt een daad van intellectuele terreur op de democratische rechtstaat. En uiteraard schendt de rechter met zijn arbitrair politiek vonnis de integriteit en de burgerrechten van het slachtoffer.