Enkele journalisten van Humo en Knack vonden het nodig om een rapliedje van FabioW dat hun niet aanstaat, op te kloppen tot een racistisch liedje tegen Aziaten. Dat deden ze omdat het liedje Praat Nederlands als titel droeg. In het refrein komt “ching chang chong” voor. Het is een liefdesliedje.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De VRT volgde al snel en bracht drie dagen op rij items over het rapliedje. Zonder de rapper zelf trouwens, maar met vermeende slachtoffers en experten. De rapper dook uiteindelijk zelf op in De Tafel van Gert. 180.000 Vlamingen zagen die uitzending.
Die heisa was vreemd. In de studio gaven sommige criticasters zelfs toe dat ze het liedje pas een uurtje eerder helemaal hadden beluisterd. Intussen hadden ze wel al dagen olie op het vuur gegooid op sociale media en zich beklaagd over het racisme tegen Chinezen.
Het ging dus helemaal niet over “ching chang chong” of over de titel Praat Nederlands. Het ging erom zich te profileren als Chinees-Vlaamse actrice, bij een domme achterban of bij een groter publiek.
Op tv gaat het voor de camera’s altijd over henzelf en zelden of nooit over het besproken onderwerp. Een bijzonder narcistisch trekje van de stoet freaks die dagelijks in talkshows het scherm passeert.
Een heel lieve jongen
Waarom schrijf ik hierover een opinie? Omdat ik die rapper ken als een heel lieve jongen. Hij is ondertussen 28 en kan leven van zijn artistieke activiteiten. Geloof me, zoiets is heel andere koek dan moeten leven van subsidies.
Op YouTube vind je een interviewtje dat de jongeman jaren geleden met mij maakte. Ik vind hem een hardwerkende en getalenteerde jonge gast.
FabioW is natuurlijk een artiestennaam en de cowboyhoed was een leuke gimmick. Ik ken zijn ouders al heel lang. Zijn papa is een van mijn belangrijkste en trouwste vrienden.
FabioW groeide op in een zeer warm gezin dat bijvoorbeeld Japanse gastkinderen in huis had. Als ik het me goed herinner, had de rapper zelf zelfs een Belgisch-Thais vriendinnetje en had zijn zus een anderstalige vriend. Laten we daar vooral niet bij stilstaan als argumenten. Het gaat over een gezin dat allesbehalve racistisch is en zeker geen rare gevoelens koestert tegenover Aziaten.
Van clickbait naar doodsbedreigingen
Die mensen zijn nu het slachtoffer van malloten en zieke geesten. De malloten in de media hebben een slachtoffer gekozen omdat hij online wat succes kende met enkele liedjes. Een Vlaamse jongeman van 28 jaar.
De gevolgen waren vreselijk. FabioW kreeg doodsbedreigingen en werd op socialemediaplatformen achtervolgd door een aantal fanatici. Enkele van die dolgedraaide ‘Aziaten’ vielen beide ouders lastig op hun sociale media. Met beledigingen, intimidatie en bedreigingen.
De ouders begonnen echt angst te krijgen. Angst dat die ‘Aziatische’ toorn als een olievlek zou uitdijen en dat hun andere kinderen ook lastiggevallen zouden worden.
“De haters hadden bloed geroken en gingen voor de kill”
Eigenlijk ging het vooral over een aantal gevaarlijke gekken. Wie valt een jongen lastig vanwege een liedje? Wie vist vervolgens uit wie zijn ouders zijn, terwijl hij een artiestennaam gebruikt? En wie gaat die ouders daarna op hun werk of via hun sociale media stalken en beledigen?
In het genre van: “Ik zie dat u een intelligent man bent met een mooie carrière. Hoe hebt u ooit zo’n Mongool op de wereld kunnen zetten? U had zich beter laten steriliseren.”
De moeder werd op Instagram bedreigd met verkrachting, mochten ze haar op straat tegenkomen. En het ergste is natuurlijk dat die ouders zien wat het met hun volwassen zoon doet. Al die negatieve aandacht, al die haat en al die doodsbedreigingen eisen hun tol.
De haters roken bloed
FabioW reageerde meteen begripvol na de eerste heisa – waarbij hij eigenlijk gewoon als clickbait werd gebruikt. Hij haalde zijn liedje offline. Maar de haat en de bedreigingen bleven doorgaan. De haters hadden bloed geroken en gingen voor de kill. FabioW moest kapot.
De reactie van de jongeman was: “Je kan allemaal mijn rug op.” Hij doopte zijn liedje om van Praat Nederlands naar Ching Chang Chong en zette het opnieuw online.
Zich weerbaar opstellen bleek nog minder uit te halen. Het werkte als een rode lap op een stier (ja, ik weet dat dit onzin is en dat stieren kleurenblind zijn). De psychologische druk werd steeds erger. Mijn jonge collega Anton vroeg FabioW om een interview, maar dat ging mentaal niet meer.
Ondertussen hadden tal van partners optredens van FabioW geannuleerd. Ze raakten de jonge Vlaamse rapper in zijn portemonnee. Opduiken in ’t Pallieterke zou hem geld kunnen kosten, dankzij de ‘inclusieve’ progressieven. Zo erg is het geworden. Mensen krijgen angst om te verschijnen in media die als rechts gebrandmerkt zijn.
Ieder zijn cultuur
Ik stel voor dat critici eens naar andere rapliedjes van Amerikaanse of Franstalige rappers luisteren. Die teksten zijn pas echt racistisch en seksistisch. Ze verheerlijken misdaad en drugsgebruik. Het zogenaamde N-woord spuit uit de luidsprekers.
Vrouwen worden steevast hoeren genoemd en zijn niet meer dan ‘booty’. Dat is slang voor billen of achterwerk. En ‘get some booty’ staat, eufemistisch uitgedrukt, voor seksuele activiteit. Ieder zijn cultuur.
De Vlaamse rapper FabioW is in vergelijking daarmee een romantisch seutje. Zijn rap is geen gangstarap en evenmin rechts of links. Al moet hij in de Vlaamse cultuursector wel heel voorzichtig zijn om niet als rechts geframed te worden, want anders kost het hem inkomsten. Dat geld komt trouwens vaak van gesubsidieerde organisaties. Zo krijgt het geheel helemaal een bittere nasmaak.
Wraak voor Sophie Straat
In de tijd dat er kritiek was op Sophie Straat en haar uitspraken over “witte mannen” die achteraan moesten plaatsnemen, was het wachten op een obligate tegenreactie. Humo en Knack vonden die bijna toevallig tegelijk. Ze brachten op een niet bepaald fatsoenlijke manier een aanval op een liedje met de titel Praat Nederlands.
Het ging om regelrechte hitpieces. De sociale media volgden snel. Dat was immers de bedoeling van die clickbait. Bepaalde Aziatische Belgen zagen hun kans schoon om aandacht te trekken. Anderen richtten hun waanzinnige haat en frustraties via sociale media op een artiest en zijn ouders.
De VRT hield het vuurtje drie dagen brandend. Ze haalden de meest exotische vogels in de studio, maar niet de artiest die het liedje maakte en uitvoerde. Uiteindelijk deed De Tafel van Gert (Play4) dat wel.
Ik vreesde meteen dat ze FabioW daar zouden baiten (proberen emotionele reacties of verbale uitvallen uit te lokken) en hem vervolgens ritueel zouden afmaken. Drie tegen één of zoiets.
Gelukkig bleken Herman Brusselmans en Walter Damen net het omgekeerde te doen. Ze beschermden FabioW bijna tegen de dame die duidelijk veel mondiger was en die heel agressief uit de hoek kwam tegen een jongeman die al in de touwen hing.
Een gefabriceerde rel
Voor FabioW is het tijd dat dit ophoudt en de rust weerkeert. De woke-poortwachters van Humo en Knack kregen hun ‘witte man’ om wraak te nemen voor de terechte kritiek op Sophie Straat. De aanval op FabioW was helemaal niet terecht.
Het was een gefabriceerde rel. Een nepissue over nepracisme. Maar de media hebben er dagenlang van kunnen profiteren. En dat enkel en alleen omdat iemand het gore lef had een liedje voor een bepaald publiek van jongeren Praat Nederlands te noemen. Uiteraard ‘extreemrechts’ en onaanvaardbaar in de cultuursector.
