Het enthousiasme op de Wahlparty van de uiterst linkse partij Die Linke op de verkiezingsavond van de deelstaatverkiezingen van Berlijn (20 september) was volledig: Die Linke verdubbelde haar stemmenpercentage en kwam op 25,7 procent. Zou het deze opvolger van de voormalige communistische eenheidspartij van de DDR lukken om opnieuw aan de macht te komen?
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Als dat lukt, zou de Duits-Turkse politica Elif Eralp de eerste uiterst linkse premier worden na de val van de communistische muur? Ondanks zwaar verlies bij Die Grünen (min 4,1 procent) en vooral bij de SPD (min 6,3 procent) heeft rood-rood-groen een comfortabele meerderheid.
Rood-rood-groen is nog geen feit. Zo maakten sommige SPD-toplui al voor de verkiezingen bezwaar tegen de zéér islamitische koers van Die Linke en tegen ronduit islam-integristische kandidaten bij Die Linke. 52 procent van alle moslimstemmen van de vrijstad Berlijn gingen naar kandidaten van Die Linke. En recent waarschuwde de minister-president van de deelstaat Baden-Württemberg, Cem Özdemir, tevens topman van Die Grünen, zijn partijgenoten in Berlijn voor een coalitie met Die Linke.
Hij had het over de ronduit antisemitische koers van Die Linke. Antifa-rapper Dahabflex had tijdens een verkiezingsmeeting van Die Linke openlijk opgeroepen tot geweld: met deze partij willen we toch niets te maken hebben, zegt Özdemir die verder verwees naar allerlei verontrustende onteigeningsplannen van de Berlijnse Die Linke.
Banden tussen Die Linke en georganiseerd bendegeweld
Maar er is méér aan de hand, zo blijkt. En dan komt het parlementslid voor Die Linke, Ferat Koçak, in beeld. Want op het verkiezingsfeestje van Die Linke, de Wahlparty, was ene Issa Remmo verschenen. Elif Eralp mocht dan wel beweren dat hij niet uitgenodigd was en dat er geen énkele politieke band bestaat tussen hem en Die Linke, de waarheid kwam stilaan naar boven. Zo blijkt parlementslid Koçak goede contacten te onderhouden met Firas Remmo, zoon van Issa. Issa is het hoofd van een grote Arabische criminele clan. Koçak heeft intussen aangekondigd dat hij zijn activiteiten voor Die Linke even ‘on hold’ zet.
Want verschillende berichten op Instagram, waarin Koçak Firas Remmo oproept “hem te helpen”, werden steevast door Firas beantwoord: “Graag, broeder.” Tegen verschillende leden van de Remmoclan lopen strafrechtelijke onderzoeken. Remmo: dat is de multiculturele criminaliteit met een grote C.
Ook de foto van ene Ibrahim Ibrahim op de Wahlparty zorgt voor onrust. Ibrahim verheerlijkt het islamgeweld en leidt het Volksfront voor de bevrijding van Palestina in Duitsland. In een dankwoord aan Die Linke schreef Ibrahim dat hij blij was dat hij zo voor Die Linke geworven heeft. “We hebben zwaar gewerkt om de boodschap aan de Palestijnse en Arabische gemeenschap en bij onze vrienden te verspreiden”.
De reacties van politievakbonden laten aan duidelijkheid niets te wensen over: “Berlijn is gevallen” en “totale ramp”. Verschillende politieagenten meldden dat ze solliciteren naar ander werk.
Een rood-rood-groene coalitie is nog geen feit. Die Linke heeft verschillende keren in eigen voet geschoten. Een coalitie tussen de CDU, de SPD en Die Grünen heeft ook een – weliswaar kleinere – meerderheid. Maar steeds meer hellen Europese hoofdsteden – met de electorale steun van migranten – naar links, naar uiterst links.
