“Nu de ‘witte man’ even op zijn plek is gezet, mogen we dan ook de onwelgevallige statistieken over het daderprofiel onder ogen zien?” Filosoof Maarten Boudry mengt zich op Facebook in het debat rond vrouwonveiligheid in de publieke ruimte. Hij plaatst vraaagtekens bij de consequentie en selectieve verontwaardiging van Soundos El Ahmadi, omdat ze zwijgt over de vaak niet-Europese migratieachtergrond van de daders.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Boudry begint zijn bericht met een erkenning: vrouwen als Soundos hebben gelijk om zich onveilig te voelen op straat. Maar hij legt een opvallende inconsequentie bloot. “Als het erom gaat de ‘witte man’ de mond te snoeren, staan alle progressieven te juichen. Maar zodra het gaat om de forse oververtegenwoordiging van mensen met een niet-Europese migratieachtergrond bij seksuele belaging, schakelen velen fluks weer over naar de anekdotiek: ‘En Bart De Pauw dan?'”, hekelt hij.
(Lees verder onder het Facebook-bericht.)
Dubbele standaard
De filosoof draait de logica om. “Als Soundos van mannen met een publiek platform verwacht dat ze zich tegen het wangedrag van hun seksegenoten uitspreken, mag dan ook van haar verwacht worden dat zij de misogyne machocultuur in ‘haar’ eigen gemeenschap veroordeelt?”, vraagt hij zich af.
Boudry verwijst naar de documentaire ‘Femme de la rue’ als illustratie van een probleem dat volgens hem te weinig aandacht krijgt. “Die dimensie van migratie wuift ze gewoon weg”, concludeert hij.
Boudry geeft toe dat Soundos grotendeels gelijk had en begrijpt haar ergernis. Maar hij stelt zich ook vragen bij haar gedrag in de studio van De Afspraak. “Enkel een gekleurde vrouw zou het zich in zo’n progressieve omgeving kunnen veroorloven om een presentator te ‘dwingen’ tot zwijgen en toe te snauwen: ‘Nu ga jij even luisteren'”, besluit hij.
Meer over asiel en migratie
