De federale regering maakte de voorbije week een uitgebluste indruk. Eerste minister Bart De Wever hintte er zelf al op tijdens een reeks Franstalige kranteninterviews. De vraag is of zijn regering het nog lang kan uithouden.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Na een relatief snelle reeks hervormingen leek een adempauze logisch. Maar die rustperiode dreigt uit te draaien op immobilisme. De toestand van de overheidsfinanciën is slecht en een begrotingscontrole dit voorjaar is hoogst onzeker. De Wever wil pas echt de hand aan de ploeg slaan indien er voldoende zekerheid op slagen is. Intussen wacht Georges-Louis Bouchez van de MR klaar om elke sociaaleconomische hervorming die hem niet zint, te kelderen.
Oude demonen en een arrogante coalitiegenoot
Oude Belgische demonen zijn opgedoken. Het aartslelijke compromis is terug: elk dossier wordt aan een ander gelinkt. Het dispuut rond militairen die joodse gebouwen bewaken, gekoppeld aan extra middelen voor overvolle gevangenissen, is daar het schoolvoorbeeld van. Het vertrouwen tussen de regeringspartijen liep averij op. Eén ding dreigt daarbij uit het oog verloren te worden: het ongelooflijk arrogante optreden van CD&V. De partij probeert boven het eigen gewicht te boksen, maar dat lukt maar niet. Gevolg is veel frustratie, zelfs in het persoonlijke gedrag van de ministers.
“De aanslagen hebben in 2016 voor een versterkte eenheid binnen de regering gezorgd”, klonk het destijds over de regering-Michel na Zaventem. Kan de huidige Iran-crisis voor de nodige cohesie zorgen bij Arizona? Dat is niet uitgesloten. De populariteit van De Wever blijft hoog, zijn stoïcisme spreekt mensen aan en in tijden van onzekerheid zoeken kiezers naar stabiliteit. Misschien zijn net de oorlog in het Midden-Oosten en de energiecrisis een reddingsboei voor de premier. Het moment lijkt gekomen voor een krachtig signaal: De Wever moet een duidelijke “ik of de chaos”-boodschap brengen.
Het volledige artikel over dit thema leest u hier:
