Op de nationale demonstratie in Parijs naar aanleiding van Internationale Vrouwendag, zoals elk jaar door de vereniging Nous Toutes georganiseerd, waren heel wat antifascistische vlaggen te zien. Wie niet op de grote betoging waren, waren de dames van het Franse identitaire collectief Némésis. De minister van Binnenlandse Zaken, Laurent Nunez, had hen dat verboden. Maar Némésis kwam in het 16de arrondissement van Parijs bijeen om te protesteren. Want de jongste weken waren niet gemakkelijk voor Némésis.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Het rechts-feministisch collectief Némésis herdacht in Parijs de jonge Quentin Deranque, die in Lyon, toen hij militanten van Némésis wilde beschermen, door antifascisten van Jeune Garde werd doodgetrapt. De jonge Némésis-militanten wilden in Lyon het islamgauchisme aanklagen en de blindheid van de elites als het erom gaat een ‘bepaalde vorm van geweld tegen vrouwen’ te bagatelliseren of onder de multiculturele mat te vegen. Internationale Vrouwendag in Parijs was voor Némésis een dag van getuigenissen. Zoals die van de moeder van een meisje dat verkracht en vermoord werd door een Algerijnse illegaal die het bevel had gekregen om het land te verlaten.
Ontbinding
“Onze acties bestaan erin spandoeken te ontrollen, zoals linkse verenigingen ook doen”, zegt Alice Cordier, voorzitster van Némésis, aan de pers. “Een vereniging van slachtoffers ontbinden omdat die het geweld aanklaagt dat tegen vrouwen wordt gebruikt, een vereniging ontbinden die verkrachte vrouwen een stem probeert te geven, is dat wat deze regering écht wil?” vroeg ze zich verder af. Ze wees ook naar de toenemende radicalisering van een bepaalde linkerzijde die niet schuwde om in de grote demonstratie in Parijs borden mee te dragen met daarop de tekst: ‘Ici, on pleure pas les nazis’ (‘Hier treuren we niet om nazi’s’).
Het sectaire, linkse geweld tijdens deze vrouwenoptocht in Parijs was niet enkel gericht tegen het rechtse Némésis. Ook een totaal apolitieke vereniging, Eclats de Femmes, opgericht door Claire Geronimi, werd ‘verzocht onmiddellijk de optocht te verlaten’. De organisatoren konden niet instaan voor de veiligheid, nadat uiterst links de dames van Eclats de Femmes had bedreigd en bespuwd. De politie bracht hen naar de dichtstbijzijnde metro. Geronimi was een van de twee slachtoffers van Goukara, een Centraal-Afrikaan die illegaal in Frankrijk verbleef, vrouwen verkrachtte en als multirecidivist door het leven ging.
Op 10 maart verklaarde Jean-Luc Mélenchon, baas van het uiterst linkse LFI, nog: “We moeten niks hebben van Némésis. Ofwel verbiedt de politie hen of anders zullen we er ons mee bezighouden.”
