Als het gespreksonderwerp op AfD komt, staan de zenuwen in Duitsland op scherp en krijgt het debat bepaald hysterische trekjes. Bewijs hiervan is de discussie die bij onze oosterburen in ontstaan nadat het befaamde Duitse magazine Der Spiegel op zijn voorpagina Ulrich Siegmund had geplaatst, met als titel ‘Der gefährlichste Mann Deutschlands’ (de gevaarlijkste man van Duitsland).
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Voor een van de kopfiguren van de uiterst linkse partij Die Linke is dit niet meer dan “verkiezingssteun voor het AfD”. Hij spreekt over een “schandaal”.
Ulrich Siegmund is de topkandidaat voor het AfD in de komende deelstaatverkiezingen in Saksen-Anhalt. Parlementslid en ‘Urgestein’ (een vaste waarde en pilaar) van Die Linke, Dietmar Bartsch, spaart zijn kritiek niet op de voorpagina van Der Spiegel. Op Welt-TV had hij het over “een schandaal” en verder: “Dit is niets anders dan pure verkiezingssteun voor het AfD”. Hij begrijpt niet dat “men in Hamburg (redactielokaal van Der Spiegel) zonder besef van wat in Saksen-Anhalt gebeurt, dergelijke voorpagina publiceert”. Hij viel de redactieploeg van Der Spiegel aan: “Men zou beter nog eens goed nadenken over de zorgvuldigheidsplicht.”
Culturele machtsconsensus van links
Ook binnen de mediasector zorgde de voorpagina van Der Spiegel voor zware kritiek. Zo schreef Thomas Mayer, medeoprichter van de links-liberale Oostenrijkse krant Der Standard, op het internetplatform X dat het Hamburgse magazine zo van “een extreemrechts politicus” een “titelheld” maakt. Televisiemoderator en auteur Micky Beisenherz had maar één woord voor de verantwoordelijken van de voorpagina: ze zijn “zonder schaamte als ze zoiets tot titelblad maken en tegelijkertijd voorwenden dat ze dat doen om de democratie te beschermen”.
Dietmar Bartsch, de uiterst linkse politicus, vatte de linkse mediastrategie perfect samen, toen hij benadrukte: “Gewoon negeren is de hoogste vorm van politieke discussie.” Ontkennen van de realiteit, het verzwijgen van onaangename feiten en evoluties, want het domme kiesvolk begrijpt het toch niet: zo kennen we de uiterst linkse koorknapen wel.
Als kortetermijnstrategie kan het misschien lukken, maar op de lange duur worden de problemen te groot, natuurlijk. Dat blijkt uit de jongste peilingen: het AfD zou op 41 procent kunnen rekenen, de CDU op 24, Die Linke op 14 en de SPD op 5 procent. De FDP, Die Grünen en de BSW zouden met 4 procent uit het deelstaatparlement verdwijnen. Het AfD staat op een zucht van de absolute meerderheid in zetels. De deelstaatverkiezingen vinden plaats op 6 september.
