Vroeger zouden we daar weinig van geweten hebben, maar sociale media openen een venster op de ervaringen van gewone mensen. Uit vele reacties blijkt dat de Europese voetbalsupporters die naar de VS zijn afgereisd om het WK mee te maken, aangenaam verrast zijn door het gastland. Wat ze daar ervaren, is niet wat ze in films hebben gezien. Nog minder stemmen hun belevenissen overeen met het beeld van de VS dat doorgaans in de Europese media naar voren komt. Eigenlijk is de grootste westerse natie een onbekende voor de meeste Europeanen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Op 4 juli zal het 250 jaar geleden zijn dat de stichters van Amerika de Onafhankelijkheidsverklaring ondertekenden en daarmee een natie oprichtten die meer dan enige andere de toekomst van de mensheid zou beïnvloeden. Dat zal grootschalig worden gevierd, waarvan we zondag in ons eigen Jubelpark al een voorsmaakje kregen. Die verjaardag gaat echter ook gepaard met een cultuuroorlog, want links en rechts, Democraten en Republikeinen, proberen de viering aan te grijpen om hun eigen visie op de betekenis van Amerika te promoten.
Ik kan deze hele bladzijde vullen met tachtig jaar aan voorspellingen over de spoedige neergang van de VS. De laatste was dat China de Amerikaanse hegemonie zou overnemen. Geen daarvan is werkelijkheid geworden. Amerika is nog steeds ’s werelds nummer 1 op economisch, militair en diplomatiek vlak, en zal dat waarschijnlijk nog een hele tijd blijven.
Melting pot, geen salad bowl
Een van de grootste mythes over de VS is dat het altijd een multiculturele samenleving is geweest. Daar wordt dan meestal het argument aan gekoppeld dat we ook niet bang moeten zijn voor multiculturalisme in Europa. Amerika is echter gesticht door volkeren uit dezelfde beschaving. De waarden die het land samenhouden, zijn een product van die beschaving. De Engelsen, Fransen, Duitsers en Nederlanders die de eerste kolonies bevolkten, waren erfgenamen van de grote intellectuele stromingen die de Europese beschaving hebben gevormd: de renaissance, de reformatie en contrareformatie, en de verlichting. De ‘founding fathers’ hoefden de rechtsstaat, het politiek pluralisme, de godsdienstvrijheid, de scheiding van kerk en staat en de decentralisatie van de macht niet meer uit te vinden.
Ook daarna waren de VS nooit zo ‘divers’ als sommigen ons willen doen geloven. In ‘Who We Are’ toonde Samuel Huntington aan dat de vorming van de Amerikaanse natie vaak gepaard ging met dwang, soms zacht, soms hard, zoals bij het uitbannen van de Duitse taal in de negentiende eeuw. Amerika is inderdaad een ‘melting pot’, maar het is nooit de ‘salad bowl’ geweest die voorstanders van het multiculturalisme in Europa voor ogen hebben. En wanneer de ‘diversiteit’ over waarden toch te groot werd, resulteerde dat in de grootste tragedie uit de Amerikaanse geschiedenis: een burgeroorlog die meer Amerikaanse levens heeft gekost dan alle andere oorlogen samen.
Beschaving is dikker dan politiek
Onder Trump zijn de onderhuidse spanningen tussen de bondgenoten aan weerszijden van de Atlantische Oceaan tot uitbarsting gekomen. De waarden van Europa en de VS liggen dan wel dichter bij elkaar dan de meeste mensen beseffen, maar hun belangen zijn zeker niet altijd dezelfde. We moeten daar wel de kanttekening bij maken dat de belangen van de verschillende lidstaten van de EU evenmin altijd samenvallen.
Bloed is dikker dan water. Een vriendschap die gebaseerd is op een gedeelde identiteit, zal op termijn altijd sterker blijken dan een tijdelijke rivaliteit. Dat zal des te meer het geval zijn in een wereld waarin nieuwe spelers de westerse dominantie, ook op moreel en cultureel vlak, krachtig afwijzen. Het atlantisme is nog lang niet dood. Dat betekent echter niet dat Europa afhankelijk mag blijven van de grillen van de VS. We moeten militair en economisch op eigen benen kunnen staan.
Meer over VS
