Met het laatste nummer van ‘Vlaanderen den Leeuw’ verdwijnt een klein, maar betekenisvol blad uit het Vlaams-culturele landschap. De Michiel de Swaenkring meldde op sociale media dat dit de “dernière revue” is. De reden daarvoor? De portkosten zijn te zwaar geworden voor de vereniging.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De Michiel de Swaenkring is niet zomaar een heemkring. De vereniging werd begin jaren 1970 in Frans-Vlaanderen opgericht en verdedigt de culturele rechten van de Vlamingen in Frankrijk. Denk daarbij aan het recht op een eigen geschiedenis, de bescherming van landschap en stedenschoon, en de bevordering van de Vlaamse streektaal en van het Nederlands als cultuurtaal. De ‘schreve’ is geen volksgrens, maar een kunstmatige staatsgrens die meer dan 300 jaar geleden werd getrokken bij de Vrede van Utrecht.
De kring draagt de naam van Michiel de Swaen, de Duinkerkse dichter en toneelschrijver uit de zeventiende eeuw, ook wel de ‘Vondel van Duinkerke’ genoemd. Hij leefde in een tijd waarin Duinkerke onder Franse heerschappij kwam en de druk op de Vlaamse taal toenam. Toch schreef De Swaen in zijn moedertaal en bleef hij naar de Nederlanden kijken. Voor Frans-Vlamingen werd hij zo een symbool. Hij was Frans staatsburger, maar Vlaams van geheugen en taal.
‘Vlaanderen den Leeuw’ hield jarenlang die gedachte levend. Het blad vormde een band tussen Frans-Vlamingen en Vlamingen aan deze kant van de grens. Het bracht geschiedenis, taal, erfgoed en verenigingsnieuws samen in een papieren vorm die men kon bewaren en doorgeven.
Het is een spijtige zaak dat zo’n blad zich genoodzaakt ziet om zijn werk op te schorten als gevolg van verhoogde kosten. Ongetwijfeld spelen digitalisering en vergrijzing ook een rol in het grotere plaatje. Toch betekent het einde van het tijdschrift niet het einde van de zaak. Zolang er mensen zijn die weten dat Vlaanderen ook voorbij de schreve bestaat, blijft de figuur van Michiel de Swaen bestaan.
