Symboolstrijd
De nieuwe Vlaamse regering kwam met het voorstel voor de pinnen om burgemeesters te laten kiezen om tijdens het vervullen van ambtsplichten hun tricolore of een geel-zwarte sjerp te dragen. Meteen beslissen dat dat in Vlaanderen principieel zwart-geel moet zijn, konden CD&V en Open Vld niet opbrengen. Hun burgemeesters lieten alvast in groten getale weten dat zij de tricolore sjerp zullen blijven dragen…
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Dus werd het een compromis op zijn Belgisch. Als zoiets al niet mogelijk is, mag het eigenlijk niet verbazen dat al de rest ook halfslachtig is, en dat weinigen een ruggengraat hebben. Maar ja, wat wil je, als in het halfrond van het Vlaams Parlement letterlijk over onze Vlaamse Leeuw gelopen wordt en Vlaamse ministers trouw blijven zweren aan de koning en de wetten van het Belgische volk… En een minister-president zelfs naar Laken moet om daar zijn trouw te gaan zweren bij een staatshoofd dat nooit een Vlaamse natie zal erkennen. Vlamingen blijven nog altijd gevangenen van zichzelf. Wij blijven dromen van de dag dat Vlaamse ministers trouw zullen zweren aan de Vlaamse natie en de wetten van het Vlaamse volk, zonder Belgische schoonmoeders.
Bankgreep
De greep van Qatar op Deutsche Bank begon vijf jaar geleden, eerst nog op kleine schaal, om geen achterdocht te wekken. Maar nu komt alles in een stroomversnelling. In maart dit jaar stond Qatar al sterk genoeg om een fusie tussen Deutsche Bank en Commerzbank tegen te houden. Toen hadden de Qatari’s nochtans slechts 6 procent van de aandelen in handen. Nu is dat al opgelopen tot 10 procent, maar hun reële invloed is duidelijk veel groter.
Deutsche Bank zit in slechte papieren en Qatar zwemt in het geld. In augustus dit jaar werd Jürg Zeltner, een vertrouweling van de Qatarese koninklijke familie, bestuurder bij Deutsche Bank. Nee, ze kozen natuurlijk een collaborerende Duitser, geen Qatari. Een leeuw probeert zijn prooi ook niet te vroeg op te schrikken. In Duitse financiële kringen begint men zich – eindelijk! – zorgen te maken over deze sluipende staatsgreep. En we gebruiken die term alleen omdat het woord ‘bankgreep’ niet bestaat. Nog niet.
