Bij een op de zeven arbeidsongevallen weigert de verzekering tussenbeide te komen. “Er moet dringend meer controle komen op het wangedrag van sommige verzekeraars”, zegt het ACV daarover woensdag in De Standaard.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Wie een arbeidsongeval heeft, moet aankloppen bij de arbeidsongevallenverzekeraar van zijn werkgever. Die beslist of het effectief om een arbeidsongeval gaat. En daar knelt het schoentje, zegt de christelijke vakbond ACV, die een pas gepubliceerd statistisch rapport van het federaal agentschap voor beroepsrisico’s (Fedris) uitploos.
Het agentschap berekende dat in 2020 in de privésector 13,4 procent van alle arbeidsongevallen door de verzekeraars werd geweigerd. “Concreet gaat het om 17.560 dossiers”, aldus ACV-secretaris Stijn Gryp. Een weigering houdt in dat mensen geen vergoeding krijgen uitbetaald, waardoor ze zelf een groter aandeel van de kosten moeten dragen.
Steeds meer weigeringen
De vakbond heeft vragen bij “de voortdurende stijging van het aantal weigeringen doorheen de jaren”. Het ACV wijst er ook op dat er grote verschillen bestaan tussen de verzekeraars onderling, ook als het gaat over arbeidsongevallen van en naar het werk. “Het doet serieuze vragen rijzen bij de manier waarop verzekeraars de aangiftes van arbeidsongevallen beoordelen”, zegt Gryp.
Temeer omdat Fedris vorig jaar een steekproef van zo’n 2.800 geweigerde arbeidsongevallen onderzocht, “waarbij de overheidsdienst oordeelt dat een op de zeven terzijde geschoven dossiers wel degelijk een arbeidsongeval betrof en de verzekeraars het onterecht afkeurden”.
Strengere regels
De vakbond dringt daarom aan op strengere en duidelijkere regels: “We vragen dat verzekeraars de werknemer onmiddellijk een kopie van de arbeidsongevallenaangifte overmaken, zodat er gecontroleerd kan worden dat alle elementen wel degelijk vermeld staan. Zo kan meteen worden gereageerd en worden onnodige weigeringen vermeden.”
Assuralia, de koepelorganisatie van de verzekeraars, beklemtoont dat “sommige verzekeraars actiever zijn in risicovollere sectoren dan andere, wat de percentages effectief kan doen schommelen”, zegt woordvoerder Peter Wiels. Volgens hem is “een deel van de weigeringen het gevolg van misleidende aangiftes” en zitten in de weigeringen ook “onvolledige dossiers”.
Bij ieder arbeidsongeval zou er standaard een bloedtest moeten afgenomen worden waarbij gecontroleerd word op alcohol en verdovende middelen, bij positieve gevallen moeten sancties kunnen opgelegd worden.
Zouden misbruiken en/of pogingen daartoe van acv’ers om de verzekeringen op te lichten ook niet bijdragen om die verzekeringen aan te manen tot voorzichtigheid en wantrouwen ? Er zijn genoeg gevallen bekend !