De Vlaamse Volksbeweging (VVB) heeft afgelopen zondag aan het Europaziekenhuis Sint-Elisabeth in Ukkel geprotesteerd tegen de afschaffing van de zogenaamde 12-minutenregel. Dankzij die regeling hadden inwoners uit de Vlaamse Rand de mogelijkheid om bij dringende medische hulp te kiezen voor een Nederlandstalig ziekenhuis. Maar nu de Raad van State de regeling heeft vernietigd, vrezen Nederlandstalige patiënten dat zij het risico lopen om terecht te komen in een ziekenhuis waar het zorgpersoneel hen niet in het Nederlands kan helpen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Tot voor kort konden inwoners van de Vlaamse Rand die dringende medische hulp nodig hadden aan de ambulancier vragen om naar een Nederlandstalig ziekenhuis te worden gebracht in plaats van naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis, op voorwaarde dat dat geen vertraging van meer dan 12 minuten zou veroorzaken. Maar aan die regeling maakte de Raad van State op 8 oktober 2025 een einde, omdat ze nooit werd bevestigd in een ministerieel besluit.
De vernietiging van de 12-minutenregel door de Raad van State zet kwaad bloed bij VVB-voorzitter Michael Discart omdat Nederlandstalige patiënten uit de Vlaamse Rand zo hun keuzemogelijkheid verliezen. Volgens hem worden hun gezondheid, veiligheid en waardigheid ondergeschikt gemaakt aan taalpolitieke spelletjes. “Dat is onaanvaardbaar”, klonk het zondag tijdens de actie voor het Europaziekenhuis Sint-Elisabeth in Ukkel. Die locatie was niet toevallig gekozen. De VVB richt haar pijlen in het bijzonder op de Europaziekenhuizen omdat zij een procedure aanspanden bij de Raad van State en zo de regeling juridisch onderuit haalden.
Onder anderen burgemeesters Bart Laeremans (Grimbergen) en Kurt Ryon (Steenokkerzeel) waren aanwezig om de boodschap van de actievoerders kracht bij te zetten. Ook Vlaams Parlementslid Hans Vanhoof (N-VA) was van de partij.
Taalrechten als essentieel onderdeel van veilige zorg
De VVB benadrukt dat taalrechten in de zorg geen bijkomstigheid zijn, maar een essentieel onderdeel van kwaliteitsvolle en veilige hulpverlening. “Zorg in het Nederlands is een fundamenteel recht, geen gunst”, aldus Discart. Hij maakt zich sterk dat de VVB zal blijven inzetten op concrete acties en juridische stappen wanneer die nodig zijn. “Waar jarenlang partijpolitiek overleg niets oplevert, is een organisatie als de VVB nodig om zowel op straat als juridisch op te treden in het belang van de Vlamingen.”
De VVB vraagt de Vlaamse en federale overheden om dringend werk te maken van een nieuwe, juridisch waterdichte regeling. “Wij zullen erop toezien dat de 12-minutenregel zo snel mogelijk opnieuw wordt ingevoerd”, besloot Discart. “Samen blijven wij strijden voor het recht om in het Nederlands verzorgd te worden en om volwaardig in onze moedertaal door het leven te kunnen gaan.”
12 minutenregel hypocriet in de praktijk. It’s the money stupid.
Casus in de Vlaamse rand Tervuren:
Victor heeft een hartinfarct. Zijn echtgenote brengt hem naar de huisarts (Tervuren). Deze vordert om 19:00 een ambulance via de hulplijn 100. De ambulance uit Overijse arriveert na circa 10 minuten. De patiënt vraagt hem naar het Universitair Ziekenhuis van Leuven over te brengen. Ambulance mag niet vertrekken. Ze moet met de patiënt wachten op de aankomst en toestemming van de MUG dokter om te mogen vertrekken. De MUG dokter/SAMU arriveert om 19u35. Het betreft een Franstalige dokter uit de regio Brussel die het Nederlands niet machtig is en door de hulplijn 100 gevorderd wordt om patiënten te ronselen in de Vlaamse rand. De SAMUdokter weigert de patiënt te laten overbrengen naar de UZL Leuven. Motief: commerciële afspraken tussen de dienst 100, de Brusselse klinieken en de MUG diensten.
20:00 aankomst in de Franstalige (eufemisme voor franskiljonse) kliniek St-Luc (1200 BXL). Begroeting door de dokter op Spoed: Sorry u kunt hier niet opgenomen worden wegens volzet. Wij zoeken een nieuwe bestemming voor u in de regio Brussel.
De Vlaamse patiënt herhaald nogmaals zijn eis om naar de UZ Leuven overgebracht worden. Opnieuw botst hij op een weigering. Motivatie van de dokter: “Wij moeten eerst een alternatief vinden in de regio Brussel en pas dan kan u kiezen tussen Brussel en Leuven. Mits een forse meerprijs voor de verplaatsing indien u de Brusselse regio verlaat. Aanvaardt u opgenomen te worden in de regio Brussel dan is de overbrenging met ambulance gratis”.
Om middernacht (24:00) verschijnt de spoedarts opnieuw met de mededeling dat een hospitaal langs de andere eind van Brussel (Ukkel) plaats heeft. Victor weigert opnieuw in Brussel te blijven en pas dan op dit late uur krijgt hij de toelating voor een mutatie naar het UZ in Leuven. Aankomst aldaar 00:30 UZL.
Vijf uur en dertig minuten later na de vordering van zijn huisarts in Tervuren. Conclusie: het financiële winstbejag van de bureaucratie van Volksgezondheid speelt met mensenlevens.
Wat ne zever is die regel van 12 minuten !
Waarom moet de patiënt, na de vordering door zijn huisarts in een ambulance dertig minuten of langer wachten op een Samudokter vertrekkende uit de regio Brussel?
Met welk recht negeren MUG/Samudokters het keuzerecht van hospitaal door de patiënt?
Wat is het medisch nut om een patiënt gedurende ettelijke (vier) uren virtueel te gijzelen in een luguber lokaal op een berrie in een Brussel hospitaal, waar hij bij voorbaat wegens plaatsgebrek niet kon opgenomen worden?
Indien de ambulance om 19:10 onmiddellijk was vertrokken naar
UZ Leuven was de patiënt aldaar opgenomen om 19:30 en kon hij onmiddellijk genieten van een medische verzorging verstrekt door medici die zijn moedertaal (Streektaal) spraken.
Conclusie: Het ministerie van Volksgezondheid wordt blijkbaar gemanaged door onbekwame en wereldvreemde politici voor wie Mensen- en Patiëntenrechten irrelevant zijn.
Zou de sector (Volksgezondheid) de ministers van de Wetstraat ook zo’n mensonwaardige behandeling verstrekken?