Verschillende studies stellen dat er zich een stille, onzichtbare evolutie aan het voltrekken is in de westerse maatschappij, namelijk een die zich afspeelt zonder grote mediaverklaringen, zonder spectaculaire manifestaties: mensen schrijven zich uit, sluiten hun socialemediatoepassingen en keren zich af van een digitale werkelijkheid die steeds meer alomtegenwoordig is.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Nooit beschikten moderne maatschappijen over zoveel communicatiemiddelen. En toch lijkt het gevoel van eenzaamheid in veel westerse landen sterk te stijgen. Verschillende studies geven aan dat het sociale isolement een hoofdprobleem wordt in de openbare gezondheid. Miljoenen mensen geven aan een diepgaande eenzaamheid te ervaren, met reële gevolgen: meer stress, angstgevoelens en cardiovasculaire ziekten. Een maatschappelijk dilemma dus: hoe kan het dat men zich tezelfdertijd constant verbonden én zich fundamenteel geïsoleerd voelt?
Nood aan écht sociaal contact
Sommige wetenschappers menen dat het antwoord te vinden is in de kenmerken van de sociale media. Die beloven weliswaar individuen met elkaar in verbinding te brengen, maar die verbinding beperkt zich meestal tot zeer oppervlakkige interacties. Onderzoekers hebben het vaker over digitale oogstress. Een oneindige stroom van actualiteit, waardoor velen een permanente druk voelen. Vooral jongeren en jongvolwassenen zijn het slachtoffer, en velen willen – zo stellen sommige studies – hun schermtijd beperken en een evenwichtiger leven proberen uit te bouwen.
Het gaat niet enkel om het digitale in de tijd in te perken. Sommigen willen ook hun levensritme vertragen. Zo stelt men in verschillende Europese landen een groeiende interesse in kleine steden en het platteland vast. Jonge mensen lijken op zoek naar een kalmer en vooral menselijker leven. En naar directe contacten, een leven dat minder gemediatiseerd is door de schermen.
Het gaat om een bijna onzichtbare golf, niet opgewekt door georganiseerde groepen. Men wil ook de technologie niet bannen, maar velen lijken op zoek naar een beter evenwicht. Het gaat dan om de gewone dingen: familie, een aangename buurt, solide relaties, een aangenaam levensritme. Een nieuwe inworteling dus.
Wordt digitale oogstress hét woord van 2026?
