Wat hebben Conner Rousseau en Marine Le Pen met elkaar gemeen? Als u een goed hart en een slecht karakter hebt, wil u waarschijnlijk antwoorden dat ze er allebei van dromen om de matrak in te zetten tegen bepaalde bevolkingsgroepen. We kunnen niet in het hoofd van Le Pen kijken, maar Rousseau heeft ons die inzage wél al verleend door dergelijke strafbare uitspraken publiekelijk te doen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Nee, er is een andere gelijkenis tussen beiden, namelijk dat ze parlementaire medewerkers hebben ingezet of nog steeds inzetten voor partijwerk. U herinnert zich misschien nog dat Marine Le Pen vorig jaar werd veroordeeld omdat ze haar medewerkers uit het Europees Parlement had opgedragen om werk te verrichten dat niks met dat gremium te maken had. Daardoor mag ze in 2027 niet deelnemen aan de Franse presidentsverkiezingen, al tekende Le Pen beroep aan tegen die beslissing.
Maar de kans dat de gevolgen voor Rousseau even verstrekkend zullen zijn, is klein. De praktijken waarvoor Le Pen werd veroordeeld en waaraan zowat alle Belgische partijen zich bezondigen, worden in het Federaal en Vlaams Parlement – in tegenstelling tot in het Europees Parlement – wél getolereerd.
Brokkenparcours
Tot spijt van wie het benijdt, zal Rousseau in 2029 dus gewoon kunnen deelnemen aan de verkiezingen. Maar daar hoeven we misschien niet zo veel schrik voor te hebben als diens ‘personal brand manager’, Jordy Van Overmeire, tot die tijd zijn gang kan gaan. Zijn nog prille carrière bij Vooruit leest stilaan als een brokkenparcours. Op zijn eerste werkdag liep het al meteen mis met een ongelukkige aankondiging op LinkedIn, waarmee Van Overmeire vooral zichzelf – en niet zijn baas – in de schijnwerpers zette.
Maandag was het opnieuw prijs: Gazet van Antwerpen onthulde dat Van Overmeire niet op de loonlijst van Vooruit zelf, maar op die van het Federaal Parlement staat. U leest het goed: Jordy wordt betaald door de Kamer om de mojo van Conner – die nota bene niet in het Federaal maar in het Vlaams Parlement zit – opnieuw te laten swingen.
Vooruit is zeker niet de enige partij die zich aan deze praktijk bezondigt: zowat alle partijen zetten parlementaire medewerkers in op de partijhoofdkwartieren om werk voor de partij te verrichten. Dat gaat van het maken van pancartes voor de sociale media tot het schrijven van nieuwberichten voor het partijblad. Dat is jammer, want parlementsleden zouden die medewerker(s) goed kunnen gebruiken om hun controlefunctie ten aanzien van de regering ten volle te kunnen vervullen.
Een strengere deontologische code zou wat ons betreft een goede eerste stap zijn om de mojo van de politiek opnieuw wat meer te laten swingen. Maar dat wist u ook zonder personal brand manager al.
Meer over Conner Rousseau
