Vorige week circuleerde op sociale media een affiche die in het Arabisch opriep tot een herdenking van de overleden Iraanse ayatollah Ali Khamenei in Molenbeek. De bijeenkomst werd uiteindelijk verboden door burgemeester Catherine Moureaux (PS). Op het eerste gezicht lijkt het een lokaal incident, maar het legt een dieper probleem bloot.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Met het einde van de ramadan in zicht, kunnen spanningen binnen de islamitische biotoop snel oplopen. Hoelang duurt het nog voordat de vonken uit het Midden-Oosten overslaan naar Brussel?
De geplande bijeenkomst in de Salle Royale stond in het teken van het ‘onrechtvaardige martelaarschap’ van Khamenei. De zaal waar de herdenking zou plaatsvinden, is een ontmoetingsplaats voor sjiitische gelovigen en de eigenaars hebben Iraanse roots. Volgens verschillende bronnen zouden ook personen aanwezig zijn met banden met het Iraanse regime en de Iraanse ambassade in België. De herdenking riep hevige tegenstand op.
Update: verboden door burgemeester Moureaux. https://t.co/LeBs8lSCgv
— Bruno Struys (@brunostruys) March 6, 2026
Sociale achterstelling
Dat dergelijke bijeenkomsten uitgerekend in Molenbeek worden georganiseerd, is geen toeval. In de Brusselse gemeente groeiden in het verleden verschillende islamisten en terroristen op. Na de aanslagen in Parijs (2015) en Brussel (2016) werden tientallen organisaties in Molenbeek gelinkt aan jihadistische netwerken. Om dat imago te keren, koos het lokale bestuur voor een aanpak die sterk inzet op sociale cohesie: straatfeesten, culturele activiteiten en gemeenschapsprojecten.
Volgens socialistische bestuurders zoals Moureaux ligt de oorzaak van islamitisch terrorisme immers in sociale achterstelling: discriminatie op de arbeidsmarkt, een problematische schoolloopbaan en een gebrekkig herverdelingsbeleid. Meer sociale initiatieven en diversiteit moesten het antwoord vormen.
Maar de realiteit blijkt weerbarstiger. Ondanks tal van projecten blijven armoede, segregatie en religieus fundamentalisme hardnekkig aanwezig. Binnen een deel van de moslimgemeenschap krijgt religie bovendien een steeds prominentere plaats in het openbare leven. Onderzoek toont dat bijna de helft van de moslims vindt dat religieuze symbolen en rituelen een plaats mogen krijgen in de publieke ruimte. Een kwart spreekt zich zelfs positief uit over de shariawetgeving. De sympathie voor jihadistische ideologie is nooit volledig verdwenen.
Groot en trouw netwerk
Het netwerk dat terroristen beschermde, werd pijnlijk zichtbaar toen Salah Abdeslam maandenlang kon onderduiken in Molenbeek na de aanslagen in Parijs. Ook vandaag blijft de groepsdruk binnen sommige gemeenschappen groot. Tijdens de ramadan durven leerlingen op school nauwelijks afwijken van religieuze voorschriften. Tegelijk verschijnen in Brusselse universiteiten en hogescholen steeds meer informele gebedsruimtes die worden gedoogd. Zo zijn er gevallen bekend waarbij buschauffeurs hun bus met passagiers aan de kant zetten om eerst te kunnen bidden.
Die evolutie gaat gepaard met een opmerkelijke ideologische verschuiving aan de linkerzijde. Waar vroeger het secularisme centraal stond, wordt vandaag steeds vaker ruimte gegeven aan religieuze eisen. Het voorstel van Pascal Smet (Vooruit) om Brusselse straten te versieren met ramadanverlichting illustreert die trend. Terwijl kerstverlichting al lang een grotendeels seculiere traditie is geworden, blijft de ramadan een uitgesproken religieuze gebeurtenis. Toch lijkt kritiek daarop steeds moeilijker te worden.
Islamotoxisme
Die tolerante houding tegenover religieuze uitwassen heeft historische wortels. In de jaren zeventig bewonderde de Franse filosoof Michel Foucault de “verfrissende spiritualiteit” van ayatollah Khomeini. Voor een deel van de westerse linkerzijde werd de islam toen een bondgenoot in het verzet tegen het kapitalistische Westen en de koloniale onderdrukking. Die ideologische reflex werkt vandaag nog steeds door.
Het resultaat is wat sommigen ondertussen ‘islamotoxisme’ noemen: een politieke blindheid voor de gevolgen van religieus fundamentalisme. In Brussel vertaalt zich dat in een groeiende aanvaarding van religieuze symbolen in openbare instellingen en in politieke blokkades rond dossiers zoals het verbod op onverdoofd slachten.
Een recent voorbeeld van islamotoxisme speelde zich af aan de VUB. De universiteit stelde de Britse onderzoeker Harry Pettit aan, die eerder de Hamas-aanslagen van 7 oktober 2023 had toegejuicht. In een bericht schreef hij dat ayatollah Khamenei “zal herinnerd worden omdat hij tot het einde weerstand bood aan het pedofiele Amerikaans-‘Israëlische’ kartel”. Twee dagen na zijn aanstelling moest de VUB daarop terugkomen. In Nederland was Pettit om dezelfde reden al ontslagen aan de Radboud Universiteit van Nijmegen. Toch had de VUB hem aanvankelijk willen binnenhalen in naam van ‘vrijheid, gelijkwaardigheid en verbondenheid’.
Waakzaamheid
Intussen groeit ook de internationale spanning. De oorlog rond Iran kan de spanningen binnen moslimgemeenschappen in Europa verder aanwakkeren. Brussels minister-president Boris Dilliès (MR) riep daarom een Gewestelijke Veiligheidsraad samen.
Zijn boodschap was duidelijk: waakzaamheid blijft noodzakelijk. “Het Iraanse regime is een uitvalsbasis van terrorisme en zijn reacties zijn vaak onvoorspelbaar.” Het is een waarschuwing die we beter niet in de wind slaan. Tien jaar na de aanslagen in Parijs en Brussel blijft Molenbeek immers een symbool van radicalisering in Europa.
Doordat Linkse partijen , Wokers , Groenen , Ngo ‘s… dit jaren lang blijven ondersteunen en alles zomaar toelaten , gaat zo onze eigen, cultuur , taal, Christendom enz.. volledig kapot en graven we onze eigen complete ondergang !!
Quid Boris Dilliès (MR) alias de heer “We zullen zien”? heeft die toevallig geen band(en) met de zionisten een controversiële organisatie?
In Gaza werden 400 Belgische zionisten gespot die deelnamen aan de genocide op de Palestijnen. Op een moment dat jonge joodse Israëlische soldaten consequent weigeren actief te zijn in Gaza en de Westbank. Kunnen de media uitvoeriger aandacht besteden aan de Israëlische doodeskaders enerzijds en anderzijds aan Israëlische soldaten (Refuznik) die weigeren deel te nemen aan oorlogsmisdaden en misdaden tegen de Palestijnen en het Internationaal Recht.