De Senaat lijkt niet van plan in schoonheid te eindigen. “O, wat een circus, o, wat een show”, zo begint Evita, mijn favoriete rockopera. Die zangregel schoot door mijn hoofd bij het lezen van de beschrijvingen van het hallucinante spektakel dat zich vrijdag in de Senaat afspeelde. Daar moest gestemd worden over artikel 195 van de Grondwet, dat moet toelaten dat de Senaat zelf wordt afgeschaft.
De voorstelling begon toen Gaëtan Van Goidsenhoven van MR plots een schorsing vroeg en daarna een uur lang samen met zijn fractie spoorloos verdween. Hij handelde op orders van Bouchez, die eerder had gedreigd dat hij de afschaffing van de Senaat niet zou steunen indien de regeringspartijen daarvoor de hulp nodig zouden hebben van de ‘extremen’. Om de Grondwet te herzien is een tweederdemeerderheid nodig. De regering heeft daarvoor de steun, of minstens de onthouding, nodig van Groen, PVDA en/of Vlaams Belang.
Dubbel motief
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Officieel viseert Bouchez zowel de PVDA-PTB als het Vlaams Belang, maar in werkelijkheid ging het enkel over die laatste partij. Voor een partij die in de eigen Franstalige pers steeds vaker in het ‘extreemrechtse’ kamp wordt geduwd, zou het immers vervelend zijn dat deze grote hervorming er alleen zou komen met de steun van het Vlaams Belang. En misschien is MR ook minder voorstander van de afschaffing van de Senaat dan ze laat uitschijnen.
“MR kwam in hetzelfde kamp terecht als PVDA”
De MR-fractie kwam uiteindelijk terug het halfrond binnen, maar onthield zich bij de stemming. Dat maakte geen verschil. Vlaams Belang en Groen stemden voor, de PVDA onthield zich, waardoor de hervorming er toch doorkwam. Het eindresultaat was dat de MR de facto in hetzelfde kamp terechtkwam als de PVDA, bij de onthoudingen, terwijl de hervorming – waar de MR nochtans zegt voorstander van te zijn – werd goedgekeurd met de steun van Vlaams Belang, maar zonder de MR. Het cordon komt in vele gedaanten, maar dit is alvast een van de meest absurde.
Ook de N-VA gaat niet vrijuit in deze klucht. MR verwijst voor haar houding naar een passage die op het laatste moment aan het regeerakkoord werd toegevoegd: “De regering zal de democratische rechtsstaat beschermen en optreden tegen organisaties die deze ondermijnen, in het bijzonder tegen extremisme en radicalisering.” Opnieuw wordt Vlaams Belang niet genoemd, maar iedereen – zeker de onderhandelaars van de N-VA – weet dat het wel degelijk over deze partij gaat.
De Franstalige onderhandelaars waren toen immers ongerust geworden over de dominante positie die de twee Vlaams-nationale partijen begonnen in te nemen in het Vlaamse politieke bestel. Met deze passage wilden ze verhinderen dat de N-VA die kaarten, gekregen van de Vlaamse kiezer, ooit zou uitspelen.
N-VA kreeg minder dan niets
De N-VA heeft daar niets voor in ruil gekregen op het vlak van staatshervorming, behalve dan dit symbooldossier van de Senaat. Dat zal wel wat besparen, maar veel minder dan velen lijken te denken. De jaarlijkse kost van de Senaat ligt in dezelfde grootteorde als de jaarlijkse steun aan de Vlaamse filmsector.
Deze staatshervorming brengt de autonomie ook niet dichterbij. Integendeel: in theorie vervult de Senaat al sinds 1995 de rol van ‘parlement der deelstaten’. Dat werd nog explicieter sinds 2014. Ik heb er 19 jaar in gezeteld en kan bevestigen dat dit altijd een fictie is geweest. Senatoren zetelen er gewoon als leden van hun partij, zonder enig mandaat van hun gemeenschap. De Senaat wordt vandaag dan ook terecht afgeschaft. Hij was nuttig in een volwaardig bicameraal systeem, maar is met zijn huidige bevoegdheden een lege doos.
Tegelijk wordt ook de fictie van een parlement der deelstaten opgeheven, zonder enige compensatie richting autonomie. N-VA krijgt dus, letterlijk, minder dan niets.
Als ik het juist heb, heeft men de NVA toegelaten tot de regeringswaardige partijen nadat ze de status quo in België heeft onderschreven (vakbonden, ziekenfondsen, boerenbond, onderwijs, subsidies naar de ‘culturele’ sektor, controle over de VRT in handen van (extreem) links, …
Door uitdrukkelijk afstand te nemen van het Vlaams Belang hebben ze zich ook nog eens veroordeelt tot coalities met de elfjes.
Kortom, de NVA heeft het oppositie veld aan het Vlaams Belang overgelaten en in o.a. dit dossier aangetoont dat ze zonder het Vlaams Belang in het afvoerputje zullen eindigen waar ook Vooruit, Anders(met punt) en CD&V(met ampersant) al in zijn opgezogen.
BdW met zijn oratorisch qualiteiten zal dit hoogs waarschijnlijk nog een verkiezing kunnen tegenhouden maar vroeg of laat heeft de kiezer door dat de keizer geen kleren heeft.