Hij verzamelt vredesverdragen zoals een playboy vrouwen verzamelt: hij belooft ze fortuinen, pronkt een tijdje met zijn laatste verovering… en dumpt ze dan alweer, zonder er nog naar om te kijken.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Wie de balans opmaakt, ziet vooral schipbreuken. En Trumps akkoord met Iran dreigt nu zijn grootste blunder te worden, waardoor het palmares van Trump niet fraai oogt. De visioenen van de vredesengel komen niet uit, oordeelt Paul Bäumer.
Eén echt verdrag, een hele reeks schipbreuken
Het overzicht is ontnuchterend. Tussen India en Pakistan kwam het tot een wapenstilstand, maar niet tot een vredesverdrag. De akkoorden tussen Rwanda en Congo en tussen Thailand en Cambodja worden niet nageleefd; de gevechten gaan gewoon door. Tussen Servië en Kosovo of Egypte en Ethiopië heeft Trump hoogstens bemiddeld. Alleen tussen Armenië en Azerbeidzjan is dankzij hem een echt vredesverdrag gesloten. Het patroon erachter: telkens opnieuw stopt hij succesvolle militaire operaties vóór de beslissende overwinning is behaald.
Dat Donald Trump de dynamiek van oorlog niet begrijpt, blijkt ook uit zijn uitspraken. Zo opperde hij dat er in Libanon minder slachtoffers zouden vallen als Syrië, en niet Israël, met Hezbollah zou afrekenen. Uitgerekend Syrië, dat het land decennialang teisterde met invasies en politieke moorden. Sinds zijn akkoord met Iran rijgt hij de absurde verklaringen aaneen: het kernwapenprogramma zou zo goed als vernietigd zijn, en toch moet erover onderhandeld worden.
De scherpste kritiek komt uit eigen rangen, uitvoerig op het nochtans Trump-gezinde Fox News. Oud-vicepresident Mike Pence verklaarde dat het akkoord “stonk naar appeasement”. Senator Tom Cotton waarschuwde dat de opheffing van de oliesancties het regime 200 miljoen dollar per dag oplevert “… en we weten dat dit terroristische regime dat geld niet gaat uitgeven aan kinderopvang of hospitalen”. Senator Bill Cassidy noemde het “de ergste blunder in de buitenlandse politiek sinds vele decennia”.
In Israël wordt de U-bocht over alle partijgrenzen heen als verraad aangevoeld. Daaronder schuilt de reële angst geïsoleerd achter te blijven tegenover Iran, Hezbollah, Hamas en de Houthi’s. De Mossad vatte het bitter samen op X: “Dit had zijn ‘val van de Berlijnse Muur’-moment kunnen zijn. Maar het is zijn Chamberlain-moment geworden.”
Het volledige opiniestuk over ‘de visioenen van de vredesengel’ leest u hier
