In de Verenigde Staten bewegen de tektonische platen. Terwijl het Hooggerechtshof de tijdelijke bescherming van honderdduizenden migranten opheft, verlaten bedrijven én gewone burgers massaal de door Democraten bestuurde staten. Paul Baümer schreef een opiniestuk over een land dat in alle richtingen kantelt.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Met zes stemmen tegen drie schrapte het Amerikaanse Hooggerechtshof de ‘Temporary Protected Status’ van 350.000 Haïtianen en 6.000 Syriërs. Zij hadden nooit recht op een permanente verblijfsvergunning, maar op tijdelijke bescherming. Kort daarna mocht de federale regering asielzoekers ook opnieuw aan de grens terugsturen, zoals onder Reagan. De linkse media klagen steen en been, maar volgens Paul Baümer ging het al lang niet meer om échte vluchtelingen in levensgevaar.
De grote uittocht
Veel ingrijpender is een ommekeer die niet juridisch maar economisch en geografisch van aard is. Steeds meer grote bedrijven verplaatsen hun hoofdzetel naar Republikeinse staten, weg van de onzinnige regelgeving en hoge belastingen in blauwe staten. Voor Californië gaat het om zo’n 12 miljard dollar verlies per jaar, voor New York bijna 10 miljard. En het zijn niet enkel de miljardairs: elk jaar vertrekken honderdduizenden mensen uit de middenklasse richting Texas of Florida.
Hun motieven zijn divers: belastingen en verstikkende regelgeving, maar evengoed criminaliteit, straffeloosheid, woke-indoctrinatie en de tentenkampen van daklozen. In wijken die ooit welvarend waren, ziet men nu taferelen die men vroeger alleen uit derdewereldsteden kende. Zelfs Gavin Newsom lijkt het half te begrijpen. Maar hij pleitte in één adem dan weer voor een federale rijkentaks.
Achter dit alles gaat volgens Baümer een politieke tragedie schuil. “In een tweepartijensysteem was het in principe eenvoudig om extremisme tegen te gaan”, schrijft hij. Tot de Democraten in 2016 Bernie Sanders binnenhaalden. Sindsdien sloten zij allianties met alle denkbare extremistische groepen — en dreigt de revolutie haar eigen kinderen te verslinden. Maar dat is stof voor een volgend artikel.
