Het aantal lokale besturen dat een inburgeringsceremonie organiseert voor nieuwkomers die met succes het inburgeringstraject hebben afgelegd, zit in de lift. Dat blijkt uit het antwoord van Vlaams minister van Integratie en Inburgering Hilde Crevits (CD&V) op een schriftelijke vraag van Vlaams Parlementslid en partijgenoot Kris Declercq.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
In de eerste maanden van dit jaar (tot en met mei 2026) organiseerden al negen Vlaamse steden en gemeenten een zogenaamde ‘inburgeringsceremonie’. Dat zijn er al meer dan in heel 2023 en 2024, toen respectievelijk 7 en 4 lokale besturen deelnamen. Vorig jaar waren er 20 deelnemende steden en gemeenten. Bevoegd minister Hilde Crevits (CD&V) leidt uit de cijfers af dat er een stijging is van het aantal lokale besturen dat een dergelijke ceremonie organiseert.
Een van de verklaringen voor de stijging is dat het sinds 1 januari 2025 gemakkelijker én veiliger is geworden om de gegevens van nieuwkomers te delen met lokale besturen. Het Agentschap Integratie en Inburgering kan hen zelfs een overzicht bezorgen van alle nieuwkomers die hun inburgeringsattest hebben behaald. “Dat maakt het voor steden en gemeenten administratief eenvoudiger om een ceremonie te organiseren en wordt positief onthaald”, weet Crevits.
Plechtige ceremonie
Een inburgeringsceremonie is een plechtige ceremonie voor inburgeraars die hun inburgeringsattest hebben behaald. Het is volgens vraagsteller Kris Declercq (CD&V) een symbolische erkenning van de inspanningen die ze tijdens het inburgeringstraject hebben geleverd.
Het Agentschap Integratie en Inburgering ondersteunt de lokale besturen bij de organisatie van inburgeringsceremonies. Deze ondersteuning kan verschillende vormen aannemen, gaande van het delen van de persoonsgegevens van inburgeraars tot een intensievere samenwerking op het terrein. Daarbij neemt het Agentschap een ondersteunende rol op bij de organisatie en werving van deelnemers.
Via een centrale webpagina stelt het Agentschap ook een aantal praktische hulpmiddelen ter beschikking, zoals draaiboeken, sjablonen, tips en voorbeelden uit de praktijk. Het aangeboden materiaal wordt voortdurend geactualiseerd op basis van ervaringen en vragen uit het werkveld.
Minister Crevits benadrukt dat het de ambitie van haar diensten is om de stijgende lijn “stevig door te zetten”. “De inburgeringsceremonies zijn een uitgelezen moment om inburgeraars te feliciteren met de inspanningen die ze deden tijdens het inburgeringstraject, hen hartelijk te verwelkomen in onze Vlaamse samenleving en de integratie lokaal verder door te zetten”, besluit ze.
Waakzaamheid blijft geboden. In geval van moeilijkheden grijpt men terug naar de eigen groep. Zonder ceremonie.
Exact!
Logisch ,gaan hun geloof en gemeenschap nooit verloochenen, zelfs 100 inburgerings -cursussen zullen geen aarde aan de dijk brengen!
Inburgering stemmen ronselen bedoelt men.
Politieke kloof tussen politieke oligarchie en burger is ondertussen gegroeid tot lichtjaren. Met wat houden de Vlaamse regering en lokale besturen zich ganser dagen ledig? Juist, met belastingen en diverse boetes te innen om schulden die Vlaanderen maakt te vereffenen via de hardwerkende Vlaming en belastingbetalers. Een nieuwe versie van fiscale slavernij.
Volgende stap is deze “ingeburgerden” een postje te geven op de gemeente waarmee ze hun eigen volk kunnen bevoordelen door allerhande voordelen aan te praten en te helpen met het maximum uit de sociale zekerheid te halen.
Dirk, deze stap is reeds lang gezet in elke grote belgische centrumstad en zeker in bssl. Onomkeerbaar trouwens.
Inderdaad!
“Iedereen is nieuwkomer”, Zei Bart Somers ooit. Ook Vlamingen moeten zich aanpassen aan de multiculturele samenleving.
Een eerdere publicatie – ‘Allah n’a rien à faire dans ma classe’ – toont aan hoe het onderwijs een jachtgebied voor islamisten vormt, waarbij bekeringsdrang – met zelfs geheime gebedsplaatsen – en verbale en fysieke bedreigingen tegenover leerkrachten niet worden geschuwd.
Als je meer zout in de soep doet, wordt ze zouter. Als je meer Afrikanen in een land binnenlaat, wordt het Afrikaanser. Als je meer islamieten binnenlaat, wordt het islamitischer. Heel het leugenachtige discours over integratie, inburgering en multiculturaliteit is gebaseerd op het ontkennen van deze vanzelfsprekende waarheden.
Het is bevreemdend hoe de islamitische bekeringsijver en het postmoderne cultuurrelativisme van de linkse elite samenkomen in de huidige integratie-industrie van kosmopolitische signatuur. De linkse elite heeft de Vlaamse identiteit steeds verdacht gemaakt. Het wordt dan ook dringend tijd dat we vat krijgen op de instroom en dat het inburgeringsbeleid strenger wordt.
De islamisering en Afrikanisering van België en Vlaanderen, is een collectieve (sic) waanzin die alle politieke formaties, op één na, promoten en ondersteunen. In alle steden groeien en bloeien enclaves met vreemde culturen en rassen.