De triomf van het AfD bij de deelstaatverkiezing in Saksen-Anhalt was nog groter dan verwacht. In beide tv-journaals en in de meeste krantenverslagen hoorde ik precies dezelfde duiding: “Als het AfD kan meeregeren, zal dat de eerste keer sinds de Tweede Wereldoorlog zijn dat een extreemrechtse partij in Duitsland aan de macht komt.” Er is maar één manier waarop je die uitspraak kunt begrijpen: de nazi’s zijn een beetje terug.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Precies hetzelfde konden we vier jaar geleden al een keer lezen. Knack, 26 september 2022: “Met Giorgia Meloni krijgt Italië straks hoogstwaarschijnlijk de eerste radicaal-rechtse premier sinds de Tweede Wereldoorlog en Mussolini.” De Standaard, een dag later: “Radicaalste regering sinds Mussolini.” Ook toen werd de overwinning van Meloni en haar aanstaand premierschap in vrijwel alle media geduid als een hergeboorte van het fascistische verleden van Italië.
Vorige week vierde deze ‘extreemrechtse’, ‘postfascistische’ premier het feit dat haar regering de langstzittende is van de Italiaanse naoorlogse geschiedenis. De premier wiens aantreden in de pers werd gepresenteerd als een alarmerende historische breuk – met risico’s voor democratische waarden, burgerrechten, Europese samenwerking en politieke stabiliteit – blijkt nu de meest stabiele regering te leiden van de laatste tachtig jaar. Niemand noemt Meloni nog een fascist. Niet omdat zij is veranderd. Onze gemakzuchtige, cliché-gedreven journalisten hadden al bij haar verkiezing kunnen weten dat zij een conservatief gedachtegoed verdedigt dat haaks staat op elke totalitaire ideologie.
Hou nu op over ‘extreemrechts’
Tom Van Grieken had overschot van gelijk op het VTM-journaal. De media moeten ophouden zijn partij (Vlaams Belang), het AfD, de Fratelli d’Italia en het Rassemblement National “extreemrechts” te noemen. Alle andere partijen mogen zelf het epitheton kiezen dat hen in de berichtgeving begeleidt. Dat moet ook gelden voor zijn partij en haar politieke verwanten in de rest van Europa.
Laat ons dus hopen dat een eventuele regering van het AfD ook daar de onzin over ‘extreemrechts’ doet ophouden. Politiek-inhoudelijk is het AfD niet hetzelfde als de Fratelli d’Italia. Maar het is wel een moderne partij die zich bezighoudt met de hedendaagse maatschappelijke problemen. In het bijzonder degene die door de klassieke partijen worden verwaarloosd – met immigratie als het meest sprekende voorbeeld. In Saksen-Anhalt wordt de partij trouwens eerder in het centrum dan als radicaalrechts gepercipieerd.
Het staat nog niet vast dat de AfD zal kunnen regeren, maar de kans is niet klein. De partij komt drie zetels tekort voor een meerderheid, maar die kunnen geleverd worden door de linkse antimigratiepartij BSW van Sahra Wagenknecht, die er vijf haalde.
De volledige analyse waarom de AfD plots 44 procent van de stemmen heeft gehaald, moet nog gemaakt worden. Maar het is nu al duidelijk dat het achterblijven van Oost-Duitsland – in een land dat het sowieso economisch niet goed doet – een belangrijke rol speelde. De partij won omdat een groot deel van de bevolking de bestaande migratie-, economische en energiepolitiek afwijst, weinig vertrouwen heeft in de federale en regionale regering, en de AfD inmiddels als het enige werkelijke alternatief beschouwt.
De grootste verliezer zondag was de CDU. Die werd gehalveerd. Friedrich Merz had de AfD electoraal overbodig moeten maken, maar deed dat niet. Hij werd als conservatieve correctie op Merkel verkozen, maar bleek volgens deze kiezers de beloofde koerswijziging niet te leveren. Wie in 2021 nog CDU stemde om de AfD tegen te houden, zag in 2026 minder reden om dat opnieuw te doen. Ik hoop dat Bart De Wever oplet.
Correcties
Heb je een fout opgemerkt in dit artikel?
We streven naar correcte berichtgeving. Zag je een feitelijke onjuistheid, een verkeerde naam of een tikfout? Laat het ons weten.
We gebruiken je gegevens enkel om je melding op te volgen (zie onze privacyverklaring).
Wat de media verzwijgen is dat de inwoners van Saksen-Anhalt maar 1000 euro pensioen hebben. Een armoedeleven voor een grote cultuur die wetenschappers en dichters van planeetniveau heeft voortgebracht. En nu moet toezien hoe de boel door geïmporteerde achterlijkheid naar beneden zakt.
Juist, geïmporteerde achterlijkheid en achterlijke politiekers.
het is ook de jeugt die AFD stemt
Die 44 procent valt nog te bezien. Wie op de verkiezingsnacht een beetje heeft rondgesnuffeld kon zien dat er voor AfD een enorm verschil was tussen de urne- en de briefstemming.
Want de AfD stond op 51,4%. En kreeg plots maar +/- 24% briefstemmen!
Zijn er brieven in de shredder verdwenen, of is er gewoon met de cijfers ‘creatief omgesprongen’ om het maar eens eufemistisch uit te drukken?
Voor minstens 25 kiesdistricten dringt zich nu al een hertelling op.
De ‘Bund’ en de EU uiteraard zullen wel weer ‘meegespeeld’ hebben. Kunnen ze hun wil niet opdringen via beïnvloeding via media, dan vinden ze er wel wat anders op.
In de VS zegt men nù al dat deze uitslag wel eens de doodsteek van de EU kan worden. Die EU waar Carney zo op aast omdat hij het in de broek doet van Trump, Vance en Bessent…
Bestaat er zoiets als journalistieke ethiek? Commercie en politiek zijn alles bepalend. De door de beleidmakers gesubsidieerde media worden betaald om hun lezers, kijkers en luisteraars te indoctrineren en te begeleiden naar de politiek correcte partijen bij de verkiezingen. Vraag het maar na bij de toxische VRT (Terzake, Afspraak, 7 de dag en het journaal) en de kranten van de mediamagnaten. Is er trouwens iets veranderd sinds Bart De Weve, “le Belgicain”, hoofdaandeelhouder werd benoemd van de NV Belgique?
Extreemrechts, uiterst rechts en ultrarechts zijn algemeen gebruikelijke typeringen voor politieke opvattingen en stromingen aan de uiterste rechterzijde van het politiek spectrum. De termen worden nog vaak door elkaar gebruikt en er is geen internationale overeenstemming over een exacte definitie van deze begrippen (Wikipedia).
In België zie ik geen extreemrechtse partijen, wel extreemrechtse profielen. Via financiering van oorlogsindustrie en afbouw van sociale zekerheid. Minder zichtbaar het corrumperen van de media via financiering, muilkorven van de vrijheid van opinie en wetten stemmen die de grondwettelijke vrijheden overrulen. De regeringsleider laten benoemen door oligarchen ipv democratisch laten te verkiezen door de kiezer.