Hoe relevant was de in de media gehypete Voka Rentrée 2026 van afgelopen maandag? Dat hangt er natuurlijk van af aan wie u het vraagt. Politici en lobbyisten zullen het heel belangrijk vinden. Bij het bedrijfsleven zullen de reacties veel diverser zijn. Meer dan één ondernemer zal blij zijn dat hij geen geld aan Voka verspilt.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Om dat beter te begrijpen, schetsen we eerst een kort portret van Voka. Voka is het grootste ondernemersnetwerk en een belangrijke werkgeversorganisatie in Vlaanderen. De organisatie vertegenwoordigt de belangen van duizenden bedrijven en speelt een centrale rol in het Vlaamse sociaaleconomische overleg.
Voka heeft zich in dat overleg binnengewerkt en vertegenwoordigt er samen met Unizo en het VBO de werkgevers. Het is dus een stuk invloedrijker dan vroeger het Vlaams Ekonomisch Verbond (VEV) en de Kamers van Koophandel. Uit de fusie van die twee lobbygroepen ontstond Voka.
Fenomenale flop
Voka ontvangt jaarlijks enkele miljoenen euro’s aan Vlaamse subsidies, en deels ook federale of Europese. De Vlaamse regering kende in 2024 een subsidie van 1,39 miljoen euro toe aan de vzw Voka – Project Services, voor de uitrol van de Talentcenters in alle Vlaamse provincies.
Het werd een fenomenale flop. Miljoenen euro’s om enkele duizenden 12- of 13-jarigen advies te geven over hun studiekeuze. Toch investeert de Vlaamse overheid verder. Vlaams minister Zuhal Demir (N-VA) trekt jaarlijks 1,9 miljoen euro uit om de werking te versterken en uit te breiden. Dat illustreert de band tussen Voka en de N-VA.
Voka beweert 18.000 leden te vertegenwoordigen en twee derde van de private werkgelegenheid. Als dat laatste zou kloppen, dan klopt er iets niet met de officiële statistieken van de FOD Economie. De Kruispuntbank van Ondernemingen (KBO) telt ruim 700.000 btw-plichtige ondernemingen in Vlaanderen en ongeveer 140.000 in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Daar zitten natuurlijk veel zelfstandigen bij. Maar Vlaanderen telt ongeveer 310.000 à 320.000 vennootschappen met een btw-nummer. In het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zijn dat er ongeveer 80.000 à 90.000.
Op de vraag wie Voka echt vertegenwoordigt, kan je dus antwoorden: vooral zichzelf. De leden maken minder dan 5 procent uit van de btw-plichtige vennootschappen in Vlaanderen en Brussel.
Ervaren lobbyist
Voka telt zo’n 350 medewerkers, verspreid over het hoofdkantoor in Brussel en de provinciale kantoren in Vlaanderen. Bijna niemand van hen is of was ondernemer. Velen komen recht van de universiteit en stromen vooral binnen via de politieke netwerken van studentenkringen. Bijna iedereen bij Voka heeft politieke ambities, maar nauwelijks skin in the game in het bedrijfsleven.
Topman Frank Beckx is een Vlaamse jurist en lobbyexpert. Hij is sinds 2025 gedelegeerd bestuurder (CEO). Beckx bouwde zijn carrière op in de Vlaamse politiek, als adviseur en woordvoerder van Open Vld-ministers, en in de chemiesector, waar hij jarenlang de lobbygroep essenscia Vlaanderen leidde. Met andere woorden: een beroepslobbyist.
Anneleen Adriaenssens, senior manager ondernemingsrelaties, was consultant bij vooral semi-overheidsorganisaties in de cultuursector en kort bij PwC. Ze zou een brede achtergrond hebben in strategisch advies, changemanagement en ondernemingsrelaties, maar haar specialiteit zijn culturele organisaties.
Een expert als Daan Aeyels lobbyt fulltime voor Voka rond gezondheidszorgbeleid. Hij heeft een achtergrond als verpleegkundige, gastdocent en beleidsadviseur. Mattis Caboor studeerde politicologie en ondersteunt bij Voka Vlaamse bedrijven bij hun internationalisering. Voordien werkte hij als ambtenaar bij de Vlaamse overheid.
Hendrik Caluwé is adviseur European affairs, trade & defence bij Voka. Zijn telkens zeer korte ervaringen liggen bij het Wilfried Martens Centre for European Studies, de Raad van de EU, een denktank en de Britse ambassade. Maar hij is wel bestuurslid van het Vlaams Vredesinstituut. En zo kan ik een eindeloze lijst maken: van de eerste tot de laatste geen ondernemersprofielen, maar zeer duidelijk politieke profielen.
Uitverkocht?
Stuk voor stuk carrièristen met een partijkaart. Voka is een alternatief traject om op te klimmen in de Vlaamse partijpolitiek. Alles wat gedelegeerd bestuurder Frank Beckx zegt of schrijft, is met andere woorden politiek. Daags voor de Rentrée berichtte hij op X: “De politieke blik moet liggen op economische groei. Niet op extra belastingen.”
De krant De Tijd gaf hem in de weekendeditie een gratis platform met een interview. Op zich niet onlogisch: de voorganger van De Tijd, De Financieel-Ekonomische Tijd, was ooit eigendom van de voorganger van Voka, het VEV.
Belangrijker is misschien dat Beckx schreef dat de Skyhall uitverkocht was. De prijs van die tickets is niet meteen online terug te vinden, maar Voka-congressen kosten doorgaans tussen 135 en 220 euro per deelnemer.
Politiek debat als publiekstrekker
De deelnemers worden vooral gelokt met een groot debat tussen de Vlaamse partijvoorzitters. Dit jaar beloofde Voka meer dan een debat: een ‘toekomstvisie’. Die visie bleek een boek van 250 pagina’s te zijn, met een reeks Vlaamse industriëlen en ondernemers om het te verkopen.
Waarom die aandacht voor een veredelde receptie met een politiek debat? Omdat de Vlaamse regering en de N-VA lang beweerden dat Voka ‘hun baas’ was. De N-VA nam het sociaaleconomische verhaal van die lobbygroep klakkeloos over. Een verhaal dat niet liberaal is, maar corporatistisch, en dat volledig rond subsidies draait.
Want dat komen de leden van Voka vragen op congressen: subsidies van de Vlaamse overheid. Ze komen netwerken binnen een subsidiecultuur. Net als de politiek en de pers zit Voka in een systeem dat zo scheefgegroeid is dat iedereen elkaar nodig heeft. Daarom geven politici ook zo graag present op evenementen van Voka.
Voka beweert wel dat het minder overheid wil, maar hangt zelf aan het subsidie-infuus, verspreid over meerdere entiteiten en beleidsdomeinen.
Wie gaat er nog naar zulke recepties? Wat kun je daar als ondernemer nog doen, behalve wat eten en drinken en vooral hopen op een foto met een politicus? Een mooi voorbeeld is partijvoorzitter Yvan Verougstraete van Les Engagés.
Die tweette: “Het is belangrijk om te luisteren naar wat Voka ons te zeggen heeft, om inzicht te krijgen in de Vlaamse economische realiteit en om de dialoog aan de andere kant van de taalgrens in stand te houden.” Dit is dezelfde politicus die mordicus de Green Deal steunt en zowat groener is dan de hardliners van Ecolo.
Lovende kritiek
Fouad Gandoul van de christelijke vakbond was lovend: “Een geslaagde Voka-rentree gisteren in de Skyhall te Zaventem. De captains of industry lieten daar haarscherp zien hoe cruciale sectoren de hefboom vormen voor economische groei, en hoe we die groei richting de nodige 2 procent kunnen tillen. Hun concrete inzichten boden heel wat meer maatschappelijk nut dan het politieke debat dat erop volgde.”
Toch gaf hij ook een beetje kritiek: “Daar domineerden vooral voorzichtigheid, wollige taal en een opvallend gebrek aan lef, ongetwijfeld met het oog op de komende onderhandelingen. Een schril contrast met de zelfzekere MR-voorzitter, die tijdens debatten op Franstalige zenders zonder omwegen zijn desiderata op tafel legt.”
Gandoul besloot: “Het resultaat valt af te wachten, maar het signaal van Voka is helder en volkomen terecht: schroef de economische groei op om de toekomst van Vlaanderen en onze welvaart veilig te stellen. Chapeau.”
Een citaat waarmee Voka zelf uitpakte op X kwam van Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken: “Ik zie het verschil niet tussen de vorige en de huidige regering. De industrie krimpt en ons onderwijs gaat achteruit. Ik kom al 10 jaar naar de Rentrée, en elk jaar dezelfde vragen. Maar er wordt niets aan gedaan.”
Een van de weinige kritische stemmen over dit lobbygebeuren was onafhankelijk Vlaams parlementslid Maurits Vande Reyde: “Wat zijn de Voka en andere hoogmissen eigenlijk nog waard? Vanavond gaan een paar ministers weer zeer grote woorden hebben over ‘economische groei’ op de Voka-rentree. Leuk event. Lekkere hapjes. Om dan de volgende dag gewoon weer vrolijk verder subsidies uit te delen.
Ondernemers klappen dan beleefd. De meesten onder hen vinden zelf dat die hoogmissen elke geloofwaardigheid verloren hebben. Niet eens de schuld van Voka zelf. Maar zij kunnen toch ook niet blijven doen alsof de mensen die ze op het podium zetten met alle clichéspeeches het verschil gaan maken?
Voka zou ministers gewoon één grote verbintenis moeten laten tekenen: ‘het overheidsbeslag wordt elk jaar met 1 procentpunt verminderd en ik neem vanaf morgen daarvoor concreet initiatief in mijn eigen bevoegdheden’. Dat is kleur bekennen. Holle woorden over groei horen we nu al 10 jaar.”
De bedrijfswagen als symptoom van een povere debatcultuur
Er was vooral veel politiek debat, met als rode draad de begroting, de onbestaande groei van de Vlaamse economie en de vraag of de regering de bedrijfswagen moet afschaffen. Dat laatste maakte het tot een farce.
Cd&v-voorzitter Sammy Mahdi speelde even minister van Begroting – een functie die nota bene zijn partijgenoot Vincent Van Peteghem bekleedt – en hield voet bij stuk: “Wij vinden niet dat het begrotingstekort ten koste van de werknemers mag worden opgelost.” En: “Iedereen mag voorstellen op tafel leggen, maar wij zullen de afschaffing van bedrijfswagens niet steunen.”
In de stoet politici die passeerde zag men niet enkel sprekers. Enkelen verstuurden trots berichten op hun sociale media. Naast de klassieke congresrede en panels startte Voka de campagne Switch de toekomst aan. Wie bedenkt in godsnaam zo’n draak van een titel en slogan?
In een reeks duogesprekken tussen ‘toppolitici’ en ondernemers ging het over hoe Vlaanderen sneller kan groeien. Zo was er het koppeltje Conner Rousseau (Vooruit) en Tom Aelbrecht (Johnson & Johnson Pharmaceutica, een Amerikaanse multinational boven Janssen Pharmaceutica).
Tom Van Grieken werd gekoppeld aan Rika Coppens, de CEO van House of HR, een Europese HR-dienstengroep met onder meer het uitzendmerk Accent. Sammy Mahdi kreeg Jan Ingels naast zich, de kersverse CEO van de Tiense Suikerraffinaderij, onderdeel van een Duitse multinational.
Groen-voorzitter Aimen Horch werd gepaard aan onderneemster Julie Dumoulin van een AI-start-up. Die gesprekken werden gepresenteerd als de kern van het groeiverhaal dat Voka wil aanscherpen.
Kortom, de Vlaamse ondernemer die thuisbleef en noest verder werkte om de regelneverij en de energiecrisis te bolwerken, heeft maandag niets gemist. En hij verloor alvast geen geld aan een ticket om lobbyisten en politici te gaan aanstaren.
