Een gezonde begroting is een prioriteit voor de federale regering. Dat benadrukt PS-vicepremier Pierre-Yves Dermagne in een interview met De Zondag. En hoewel een nieuwe staatshervorming vandaag geen prioriteit is, zal die er volgens de burgemeester van Rochefort zeker komen. “Een overheid moet in de eerste plaats efficiënt werken. Het regionaal niveau is daar vaak beter geschikt voor dan het federaal niveau”, erkent hij.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Op dinsdag 11 oktober spreekt premier Alexander De Croo (Open Vld) zijn ‘state of the union’ uit. Dat is meteen ook de deadline voor de begroting van de federale regering. Voor Dermagne is het geen optie om die deadline niet te halen. “Het móet. We zijn het verplicht aan de bevolking. Zo eenvoudig is het. Dat betekent niet dat het makkelijke debatten worden.”
Begrotingstekort van 23 miljard euro
Het Monitoringcomité schetste vorige maand een somber beeld van de federale begroting: het tekort dreigt volgend jaar op te lopen tot 23 miljard euro. Toch benadrukt Dermagne dat een gezonde begroting een prioriteit is voor de federale regering. “Ik ben een socialist, hè. Het is met de begroting dat we de openbare diensten en de sociale zekerheid financieren”, legt hij uit. “We mogen de schuld niet laten exploderen.”
Het dreigende begrotingstekort van 23 miljard euro is volgens Dermagne te wijten aan “de ene na de andere ongekende crisis” die we beleven. “Is dit echt het moment om extra inspanningen te vragen van onze burgers? Je wil de mensen toch niet in armoede storten?”, vraagt hij zich hardop af. “Vandaag zijn de noden van de mensen urgenter dan het begrotingstekort. We moeten onze burgers en bedrijven door deze crisis sleuren, net zoals we gedaan hebben tijdens de coronacrisis.”
Staatshervorming
Verder omschrijft Dermagne zichzelf als een “pragmatisch regionalist, geen romanticus”. “Ik heb niets met vlaggen en schilden. Ik ben ervan overtuigd dat de regionalisering een goede zaak is geweest voor ons land, ook voor Wallonië. Een overheid moet in de eerste plaats efficiënt werken. Het regionaal niveau is daar vaak beter geschikt voor dan het federaal niveau”, erkent hij.
Hoewel een nieuwe staatshervorming vandaag niet aan de orde is, zal die er volgens Dermagne zeker komen. “Het is ook nodig, denk ik. Onze structuren moeten verder verfijnd worden en er zijn nog enkele domeinen die beter zouden geregionaliseerd worden”, besluit hij. “De arbeidsmarkt bijvoorbeeld. Het arbeidsrecht moet federale materie blijven, maar enkele andere onderdelen worden wel beter overgeheveld, want er zijn te veel overlappingen. Dat werkt efficiëntie niet in de hand.”
Een Waalse socialist die pleit voor een gezonde federale begroting. De wonderen zijn de wereld nog niet uit blijkbaar. Geloofwaardigheid=O
Typisch Waals een berg schulden van ik kan niet meer en volgens hun niets aan de hand .Je zou voor minder snachts niet meer slapen .Toch gemakkelijk als je op de Vlaamse slaafjes kunt terugvallen.Wallonié Brussel zonder vlaanderen geen eten
Hij heeft het niet zo met vlaggen en schilden. Eerder met corruptie en steekpenningen.
Il nous faut de l’argent, de l’argent et surtout de l’argent. Nous sommes attachés à l’argent, mais l’argent n’est pas très attaché à nous. Donc notre affaire, c’est l’argent des autres. Cela durera pour toujours.
Een overheid moet in de eerste plaats efficiënt werken (sic). Raar, in België en zijn feodale regio’s nog niets van gemerkt. De Belgische ziekte is volgens mij gerelateerd met het te groot aantal politieke profiteurs die hun zakken vullen, op alle bestuursniveaus, op de rug van de modale burger, in casu, de kiezer.