Toen George Floyd op 26 mei 2020 stierf tijdens zijn arrestatie in Minneapolis, was de wereld binnen 48 uur in vuur en vlam. Opvallend, vindt Paul Bäumer.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Dit gebeurde niet spontaan, zoals bij de moord op Martin Luther King, maar met een snelheid die vragen oproept. Terwijl politiekantoren brandden en steden geplunderd werden, spraken media wereldwijd over “doorgaans geweldloze manifestaties”. Dezelfde merkwaardige woordkeuze, van Washington tot Gent.
De tijdlijn spreekt boekdelen. Op 27 mei brandde heel Minneapolis. Op 28 mei werd er al geprotesteerd bij de Amerikaanse ambassade in Londen. Op 30 mei volgden grootscheepse manifestaties in Berlijn.
Op 1 juni stonden demonstranten in Brussel en Gent, ondanks het coronaverbod. Op 7 juni werd in Bristol het eerste ‘koloniale’ standbeeld neergehaald. Het is opvallend hoe snel iemand van een crimineel met een ellenlang strafblad transformeerde tot een internationale martelaar.
De stilte rond Justine Diamond
Het contrast is schrijnend. In 2017, in hetzelfde Minneapolis, werd Justine Diamond zonder waarschuwing doodgeschoten door een zwarte politieman toen ze in pyjama hulp kwam bieden. Het meest flagrante voorbeeld van zinloos politiegeweld uit de recente Amerikaanse geschiedenis verdween gewoon in de doofpot. Iedereen kent George Floyd. Wie heeft ooit gehoord van Justine Diamond?
Vroeger waren internationale samenzweringen bijna onuitvoerbaar. Zelfs een klein complot tussen Leopold II en een Londense hoerenmadam kwam aan het licht toen een brief per vergissing bij de verkeerde Jeffries werd bezorgd.
Maar met internet is organisatie kinderspel geworden. Toen Amerikaanse troepen op 2 januari landden in Venezuela, verscheen om 01.35 uur al het eerste bericht. Om 06.09 uur riep Code Pink: “Dit is een oorlogsmisdaad.” Hun mediacampagne was even goed georganiseerd als Trumps militaire actie.
Het duidelijkste bewijs van georganiseerde desinformatie ligt in doofpotoperaties die wereldwijd slagen. Eén kritische krant volstaat om zo’n operatie te doorbreken, maar dat gebeurt zelden. Denk aan de jarenlange leugens over Bidens gezondheidstoestand, de fraude in Minneapolis waar gebouwen voor ‘kinderopvang’ gewoon leeg stonden met dichtgeplakte ramen, of de islamitische grooming gangs in Britse steden. “Wij wuiven waarschuwingen over een antiwesterse internationale nog steeds weg als complottheorieën, terwijl de bewijzen zich opstapelen”, vindt Bäumer.
Het volledige artikel over internationale samenzweringen leest u hier:
