De meeste lezers van dit blad zullen Amelia wel niet kennen. Ik kende haar ook niet. Meer nog: tot voor kort bestond Amelia zelfs niet. Voor u mij helemaal gek verklaart: Amelia is een internetfiguurtje. Het is een prettige verschijning: een jonge Engelse met alles op de juiste plaats. Haar kapsel en kledingstijl vallen onder de noemer ‘gothic’. Amelia heeft paars haar en ze draagt een roze jurkje en een paarse trui. Ze is op korte tijd populair geworden bij al wie aan de overzijde van het Kanaal woont en een nog beetje gezond verstand heeft.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Amelia is echter nooit gemaakt om populair te zijn. Integendeel. Ze is gecreëerd om de slechterik te spelen in Pathways, een computerspel dat door de Britse overheid is besteld om jongeren te leren hoe ze ‘extremistische strategieën’ kunnen herkennen en vermijden.
De benaming ‘spel’ is misschien te vriendelijk voor een opeenvolging van dilemma’s waarbij jonge Britten in de huid kruipen van de scholier Charlie. Op elke vraag kunnen drie antwoorden gegeven worden. Moeilijk is het niet: A. geeft altijd het door de overheid gewenste antwoord en C. is altijd slecht. Antwoord B ligt er altijd tussenin.
Op X lachen Britse accounts met de mislukking van het Pathways-spel.
— Amelia (@AmeliajakSolana) January 21, 2026
De extremisme-meter
Al snel duikt Amelia op: ze probeert Charlie ervan te overtuigen om deel te nemen aan protestacties tegen massa-immigratie en voor ‘Britse waarden’. Telkens wanneer Charlie ervoor kiest om op de voorstellen van Amelia in te gaan, stijgt zijn score op de ‘extremisme-meter’. Je krijgt dan als speler waarschuwingen: niet alleen om te zeggen dat je slecht bezig bent, maar ook dat je op die manier in het vizier komt van de politie.
Gelukkig staat er altijd een linkse juf klaar om berouwvolle sujetten een nieuwe kans te geven. Mijn Charlie – die vanzelfsprekend altijd voor antwoord C koos, of wat had u gedacht? – kreeg les in goed en fout politiek denken. Een dame met hoofddoek wees hem daarna een persoonlijke begeleider toe. Zo kwam het weer goed met mijn Charlie. De boodschap van de Britse overheid is brutaal en duidelijk: wie vragen stelt bij immigratie of ‘Britse waarden’ wil verdedigen, is helemaal op het verkeerde pad.
Het is niet zo dat Amelia in het spel rauwe neonazipraatjes verkoopt. Ze zegt dingen die de doorsnee-Brit in de werkelijke wereld ook wel eens zegt. Door de overheid wordt dat als radicaliserend en gevaarlijk weggezet. Het Pathways-programma gaat zo erg over de schreef dat Amelia op zeer korte tijd is uitgegroeid tot een anti-establishment-symbool. Als je als jonge Brit moet kiezen tussen de drammerige praatjes van de linkse juf of mee op pad kan gaan met knappe Amelia om spannende dingen te doen… tja, ik zou het ook wel weten.
In mijn vorig leven kreeg ik als schepen ook te maken met antiradicaliseringsprogramma’s. Op zich zijn dat nuttige initiatieven die bijvoorbeeld leerkrachten of hulpverleners handvaten geven om met geradicaliseerde moslims om te gaan. Om de islam niet te stigmatiseren, werden ‘alle vormen van radicalisering’ aangepakt. Ook daar ga ik in mee, want ook op de linker- en de rechterflank moet je alert zijn voor gewelddadige ontsporingen. In de praktijk zag ik evenwel vaak dat ‘extreemrechts’ binnen de antiradicaliseringsprogramma’s disproportionele aandacht kreeg. Hoe komt dat?
Mensen zijn niet onnozel
De meeste organisaties die dat soort projecten op het getouw zetten, worden bevolkt door autochtonen met een eerder linkse achtergrond. Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog staan de nazi’s en ‘extreemrechts’ bovendien symbool voor het absolute kwaad. Geen ernstig mens denkt er aan om het nazisme te verdedigen. Het kwaad is bovendien gemakkelijk herkenbaar. Iedereen weet wat een swastika is. Met de islam is dat wel even anders. Slechts weinig autochtone Europeanen kunnen Arabische teksten lezen of islamitische symbolen interpreteren. Dat alles leidt ertoe dat sommige antiradicaliseringsprogramma’s in de praktijk vooral focussen op ‘extreemrechts’.
De mensen zijn natuurlijk niet onnozel. Ze weten dat de dreiging van het islamitische extremisme oneindig veel groter is. Je kan bovendien niet verwachten dat een overheid die in haar grootsteden de elementaire veiligheid niet meer kan garanderen, nog over het moreel gezag beschikt om jongeren de les te lezen. Om het vertrouwen van de autochtone jeugd te herwinnen, zijn geen propagandafilmpjes nodig, maar een ander beleid. Ondertussen wens ik elk Europees land veel Amelia’s toe: digitale, maar ook echte.
Meer over het Verenigd Koninkrijk
Hadden de vikings geweten dat dit eiland zo zou evolueren, ze waren er nooit aan land gekomen…
De Amelia AI-filmkes zijn duizend maal professioneler dan de oorspronkelijke strip tekeningen die doen denken aan de jaren vijftig. Vervang U.K. of Great Brittain of England door E.U. of België en het gaat hier meestal ook op.