Europees Parlementslid Assita Kanko (N-VA) trekt fel van leer tegen de hypocriete wijze waarop Europa omgaat met vrouwenrechten. Terwijl het prijzen uitreikt aan Iraanse vrouwen die strijden tegen onderdrukking, kijkt een deel van de linkse politici weg wanneer moslimmeisjes hier worden uitgehuwelijkt of onder druk gezet om zich te bedekken. “Zodra het hier om de hoek gebeurt, heet dat plots diversiteit”, hekelt ze in een interview met weekblad ‘t Pallieterke.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Kanko vergelijkt de vrijheid van vrouwen met een huis dat nooit af is. “Je moet blijven bouwen. Er is altijd iets dat je moet onderhouden, herstellen of bijbouwen. Als je dat niet doet, begint het te vervallen.” Elke generatie vrouwenrechtenactivisten heeft volgens Kanko haar eigen focus gehad: van reproductieve rechten over intellectuele participatie tot politieke vertegenwoordiging. Maar vandaag ziet het N-VA-Europarlementslid een aantal zorgwekkende parallelle evoluties plaatsvinden. Terwijl er meer vrouwen in de politiek en journalistiek actief zijn dan ooit tevoren, duiken opnieuw praktijken en symbolen op waarvan ze dacht dat we die overwonnen hadden, zoals gedwongen huwelijken en genitale verminking.
Parallelle rechtssystemen op Europees grondgebied
“Wanneer er parallelle rechtssystemen ontstaan die sharia-achtige praktijken toepassen op Europees grondgebied, dan weet ik niet wat iemand als Simone de Beauvoir of Voltaire daarvan zou denken”, zegt Kanko. Ze ziet meisjes met hoofddoeken rondlopen, maar dat is volgens haar niet zo onschuldig als het lijkt. De hoofddoek beschouwt ze immers als een symbool van onderdanigheid. “De idee dat meisjes zich moeten aanpassen, dat zij jongens moeten dienen of dat zij een bedreiging zouden vormen voor mannen die zichzelf zogezegd niet kunnen beheersen, hoort hier niet thuis.”
De hypocrisie situeert zich vooral ter linkerzijde. “Een deel van links Europa is zogezegd bereid om te vechten voor de rechten van moslimmeisjes, maar enkel zolang ze ver weg zijn en men er zelf niks voor hoeft te doen”, stelt Kanko vast. “Maar zodra het hier om de hoek gebeurt – wanneer een meisje wordt lastiggevallen, onder druk wordt gezet, onderdanig wordt gemaakt aan jongens of verplicht wordt zich te bedekken –, dan heet dat plots diversiteit.” In werkelijkheid gaat het volgens haar om een vorm van mentale marteling waardoor meisjes voortdurend leren om zichzelf als minderwaardig te zien.
Als moslima die in Burkina Faso zelf voor haar vrijheid heeft moeten vechten, weet Kanko waarover ze spreekt. Collega’s die haar van racisme beschuldigen wanneer ze zich uitspreekt tegen huwelijksgevangenschap of vrouwelijke genitale verminking, noemt ze laf. “Als je écht resultaten wil boeken voor de vrijheid van die meisjes – en uiteindelijk voor de vrijheid van de hele samenleving –, dan moet je rekenen op mensen die bereid zijn om hun verantwoordelijkheid te nemen. Niet op de laffe hypocrieten die wel luid spreken over het verre buitenland, maar zwijgen wanneer de wantoestanden hier plaatsvinden.”
Helemaal mee akkoord en goed dat ze dit aanhaalt. Maar…zit ze niet bij een partij die deze hypocrisie mee onderhoudt?