Ooit leek China onoverwinnelijk. Vandaag herhaalt het land in ijltempo de fouten die de Sovjet-Unie ten val brachten. Een scherpe analyse legt de breuken bloot — en die zitten dieper dan Beijing ooit zal toegeven.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De parallellen met de ondergang van de USSR zijn niet toevallig. Net zoals de Sovjet-Unie werd geveld door een combinatie van binnenlandse onhoudbaarheid en buitenlandse vernedering, wankelt China nu op dezelfde tweesnijdende bijl.
De ongelooflijke overwinningen van Israël en de VS tegen Iran hadden in China hetzelfde effect als de Afghaanse oorlog en de Zesdaagse Oorlog destijds in de USSR: de wapensystemen waarover de Chinese leiders zo zelfzeker hadden gebluft, bleken al in de eerste minuut uitgeschakeld te worden. De ballon van leugens, ficties en propaganda was doorprikt.
Een leider die zijn eigen generaals vreet
De paranoia die daarop volgde, vertaalt zich in een zuiveringsgolf die Staliniaanse trekken begint aan te nemen. In 2025 alleen al verdwenen 62 topofficieren. Opvallend: verscheidene van hen waren nog maar pas door Xi zelf bevorderd. “Xi elimineert nu mannen die tot voor kort als zijn trouwste bondgenoten werden beschouwd.” Dat wordt gecamoufleerd als een actie tegen corruptie, maar iedereen weet dat dat slechts een voorwendsel is. Het is een ziekte die alle communistische leiders treft, te beginnen met de kopstukken van de Franse Revolutie die elkaar begonnen te onthoofden.
Achter de schitterende wolkenkrabbers en de officiële groeicijfers gaat een andere realiteit schuil. Voor tientallen miljoenen gewone Chinezen gaat het steeds slechter, terwijl een kleine nomenclatuur-elite haar decadentie schaamteloos etaleert. Daklozen worden weggemoffeld door stations te sluiten voor ‘moderniseringen’. Journalisten die dat proberen aan te kaarten, verdwijnen. De digitale big brother ziet, hoort en weet alles.
Het smerigste geheim is letterlijk giftig. “Al het water in China is verontreinigd” — niet door ongelukken, maar door systematische roofbouw. Waar Vlaanderen een saneringsnorm hanteert van 1,2 tot 2,8 mg/kg cadmium, werden in het Chinese stadje Dingshu grondstalen genomen met 1.500 mg per kilo. Er zijn hele dorpen waar bijna iedereen kanker heeft. Een regime dat zijn eigen bevolking vergiftigt en de cijfers wegmoffelt, draagt de kiemen van zijn eigen ondergang al lang in zich.
Het volledige artikel over de toestand van China leest u hier:
