Op 9 april heeft de correctionele rechtbank van Quimper (in Bretagne) Gilles Morvan veroordeeld tot 8 maanden gevangenis, weliswaar met opschorting, een boete van 2.000 euro en het herstel van de toestand voor de strafbare feiten. Wat is de misdaad van deze schapenkweker? Hij heeft enkele bruggetjes gebouwd, grachten gegraven en hydraulische infrastructuur en sloten geïnstalleerd, zonder dat hij hiervoor de noodzakelijke documenten had ingediend. Hij respecteerde ook de wettelijke wachttijd van vier maanden niet.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Gilles Morvan is geen immobiliënontwikkelaar die allerlei beschermde natuurzones betonneert. Het is een schapenboer die tussen januari en november 2023 het slachtoffer was van 23 aanvallen van wolven, die het leven hebben gekost aan 60 van zijn dieren. De aanhoudende droogte zorgde ervoor dat Morvan op een bepaald moment zijn facturen niet meer kon betalen. Een nieuw wolvenplan verplichtte hem daarenboven om zijn schapen ’s nachts onder een dak te steken; hij moest zijn terrein dus aanpakken en voldoende afsluiting en bescherming voorzien. Zonder uitstel, met andere woorden.
Administratieve mallemolen
Hij begon te graven, bouwde en zorgde voor afsluitingen. Werken die hij vier maanden voor de start ervan had moeten aangeven. Na het indienen van documenten, moeten boeren vier maanden wachten vooraleer te kunnen starten. Quod non, dus! Bij het verlaten van de rechtbank heeft hij gezegd wat velen stilletjes denken: “Ik meen dat ik de wet niet heb overtreden. Ik erken wel dat ik wat snel van wal ben gestoken bij de beveiligingswerken, maar dat was om verder onheil bij mijn dieren te vermijden.”
De bitterheid kon hij niet helemaal verbergen: “In echte criminele dossiers worden soms lagere straffen uitgesproken. Ik ben dus een echte milieucrimineel”. Twee verenigingen dienden klacht tegen hem in: natuurorganisatie Bretagne Vivante en de openbare vereniging van waterbeheer. Het parket in Quimper eiste 50.000 euro boete. De rechter kende de beide verenigingen uiteindelijk een schadevergoeding toe van 4.000 euro, ook te betalen door boer Gilles Morvan.
De wolvenproblematiek staat symbool voor het nieuwe natuurbeleid in Frankrijk. Men verplicht boeren om ‘samen te leven met de wolf’, maar men maakt hen het leven moeilijk met allerlei regelneverij. De boer, hij ploegde voort. De vraag is alleen: hoelang nog?
Er stonden drie galgen op ’t galgenveld,
de kraaien hebben het voortverteld.
En stom blauwden winterse bossen rondom,
zij kaatsten ’t gekrijs van de kraaien weerom.
Het volk stond zwijgzaam opeengehoopt:
drie mannen moesten opgeknoopt.
Drie rechters lazen het vonnis voor:
de bossen bauwden het na in koor.
Eén had in eigen macht geloofd,
hij moest het bekopen met zijn hoofd.
Eén had gehoopt op een nieuwe tijd,
dat was voor het heden een scherp verwijt.
Eén had de waarheid te zeer bemind,
daarvoor ging hij bengelen in de wind.
De kraaien krijsten: kwaad is kwaad.
De bossen echoden: haat is haat.
De kring van het volk werd enger en enger.
’t Gelaat van de rechters werd strenger en strenger…
Maar toen die koord in de hoogte ging,
In elke lus een rechter hing.
Het volk stond zwijgzaam opeengehoopt,
Drie rechters werden opgeknoopt.
Eén had zijn eigen volk verraden.
Eén had zijn geldkist volgeladen.
Eén had de macht om haarzelf bemind.
Drie rechters bengelden in de wind.
De kraaien krijsten: kwaad is kwaad.
De bossen echoden: inderdaad.
Uit: Karel Vertommen, Brood (1939)
Gewoon afwachten tot een wolf/wolvenroedel een mens doodt. Dan zijn de rapen pas gaar en gaat er iets Loos, Jan!
Waarom moet een zwijgende meerderheid altijd de folies van een ideolgisch dwalende minderheid ondergaan?