De temperaturen zijn nog maar net de hoogte ingegaan, maar zondag was het al prijs. Vijf medewerkers van De Lijn werden naar de spoeddienst afgevoerd, nadat ze werden aangevallen door ‘jongeren’ die het niet op prijs stelden dat naar hun vervoerbewijs werd gevraagd. Ook twee politieagenten raakten gewond.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De olifant in de kamer: ik vind dat een prachtig beeld. Ik gebruik het zelf al jaren in mijn teksten, maar het lijkt stilaan gemeengoed te worden. De uitdrukking is via het Engels bij ons terechtgekomen, maar is van Russische oorsprong. In de 19de eeuw schreef de Russische schrijver Ivan Krylov een fabel over een leergierige man die een museum bezoekt en daar allerlei details opmerkt, maar de reusachtige olifant niet ziet. De olifant verwijst – vaak met een ironische ondertoon – naar een groot, opvallend probleem of feit dat iedereen ziet, maar waar niemand over wil spreken.
Belangrijk detail
Ook bij de beschrijving van het geweld in De Haan kan je in de pers heel veel details vernemen over wat er is gebeurd, maar over de daders komen we alleen te weten dat ze in Brussel wonen. Het detail dat ons wordt onthouden, is dat de daders – sommigen of allemaal – allochtonen zijn, zoals je op de beelden kan zien. Waarom is dat belangrijk? Omdat – zoals iedereen weet, maar zo weinigen durven zeggen – allochtone jongeren duidelijk oververtegenwoordigd zijn bij dit soort incidenten.
Een populaire poging om dit soort geweld te verklaren, is een verwijzing naar de hitte zelf. Mensen zouden daardoor een korter lontje hebben. Merkwaardig is wel dat die hitte niet alle bevolkingsgroepen in dezelfde mate lijkt te treffen. Het is zeker zo dat er in de zomer meer geweldsincidenten plaatsvinden in de kustgemeenten. Maar ligt dat aan de zomerwarmte? Of aan de verplaatsing van bepaalde grootstedelijke bevolkingsgroepen richting kust op het moment dat die warmte toeslaat? Statistiek is een moeilijk vak, ook voor persmensen. De meest voorkomende fout is het verwarren van samenhang met oorzakelijkheid.
De voorpagina van dit blad was vorige week gewijd aan verzwijging als de meest efficiënte vorm van desinformatie. De inkt was nog niet droog toen Maarten Boudry onthulde dat de VRT een cijfer had verwijderd uit een onderzoek naar negatieve opinies over homoseksualiteit in de samenleving. Ook daar werd de olifant in de kamer zorgvuldig uit de Foto van Vlaanderen weggeknipt, net zoals enkele dagen eerder gebeurde bij de aanvallen op deelnemers aan de Gay Pride in Brussel.

Mensen met zwart haar zijn een probleem
Die praktijk kan absurde vormen aannemen. Vorige week besteedde HLN aandacht aan het verhaal van Sophie. Ze vertelde over de traumatische ervaring die ze onderging toen een man haar – op klaarlichte dag – met geweld probeerde te verkrachten aan een tramhalte in Merksem. Tot vier keer toe wordt de man in het artikel beschreven als ‘een man met zwart haar’. Het stuk eindigt met een oproep aan de lezers om te helpen bij de opsporing van de verdachte. Ik kan alleen maar vermoeden dat de journalist niet op de hoogte was van de beslissing van de redactie om ook een foto van de verdachte – genomen met een veiligheidscamera – bij het artikel te plaatsen. Daarop kan je zien dat aan die man wel wat meer zwart is dan alleen zijn haar.
Je kan lachen om zoveel preutsheid tegenover de naakte waarheid, maar je mag er ook boos om worden: de auteur vond het blijkbaar belangrijker politiek correct te zijn dan te helpen bij de opsporing van een verkrachter.
Zelfs los daarvan had de informatie over de afkomst van de dader ons niet mogen worden onthouden. Uit verschillende studies en officiële politierapporten – onder meer uit Zweden en Duitsland – blijkt dat bepaalde herkomstgroepen, waaronder Noord-Afrikanen, Afghanen, Pakistanen en personen uit verschillende Sub-Sahara-Afrikaanse landen, oververtegenwoordigd zijn bij seksuele misdrijven. Maar ook die olifant in de kamer willen de media niet gezien hebben.
Meer over dit thema







