15.500 euro is het bedrag dat een koppel van de Franse gemeente Chessy eist. Het gaat om een dwangsom die door een Franse rechtbank werd opgelegd om de gemeente te dwingen over te gaan tot het sluiten van hun huwelijk.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Bij mijnheer gaat het om een Algerijn die eerder al een officieel bevel kreeg om het Franse grondgebied te verlaten (het zogenaamde OQTF). Mevrouw is een Finse ingezetene. De burgemeester had sterke vermoedens dat het om een schijnhuwelijk ging: een huwelijk bedoeld om het illegale verblijf van mijnheer te regulariseren met een verblijfsvergunning.
Even de feiten op een rijtje. In de lente van 2025 laten mijnheer en mevrouw aan de gemeente weten dat ze willen huwen. De burgemeester heeft twijfels over de ernst van het huwelijk en mag dus elk van de echtelingen ondervragen. De man, zegt de burgemeester, “legde veel meer interesse aan de dag voor de regularisatie van zijn persoontje, dan voor het huwelijk”. De rechtse burgemeester stapt naar de procureur, die het huwelijk daarna weigert te bezegelen, hierin gevolgd door de burgemeester.
Frankrijk doet dit zichzelf aan
De rechtbank wordt in de zaak gevat. In december 2025 draagt de rechtbank aan de burgemeester op om het huwelijksverzoek binnen de 48 uur aan te plakken en het huwelijk voor het jaareinde te registreren. De burgemeester blijft weigeren en dient tevens zijn ontslag als burgemeester in. Begin 2026 is het huwelijk nog steeds niet ingeschreven en de rechtbank beslist een tandje bij te steken: de gemeente moet een dwangsom betalen van 500 euro per dag, zolang het huwelijksverzoek niet is aangeplakt. Het is dan 26 februari. De wettelijke wachttijd van 10 dagen verstrijkt, zonder dat het huwelijksverzoek door de gemeente wordt bekendgemaakt.
Er is een nieuwe burgemeester in de gemeente, Cyril Marsaud (van dezelfde formatie Divers Droites). En hoewel hij overtuigd is dat het om een schijnhuwelijk gaat, besluit hij om het huwelijk bekend te maken, “om de gemeente niet verder op kosten te jagen en te laten opdraaien voor de incoherenties van de Franse overheid”. Op 11 april neemt mijnheer mevrouw tot echtgenote.
Sindsdien is mevrouw terug naar Finland vertrokken, om een kanker te laten behandelen. Mijnheer wacht op een verblijfsvergunning om zijn echtgenote te vervoegen… in Finland. En: het koppel heeft aan de rechtbank gevraagd om de gemeente tot spoed aan te zetten en binnen de kortste keren de voorziene dwangsom van 15.500 euro op de rekening van mijnheer te storten.
