De Franse journalist Erik Tegnér van Frontières werd gisteren veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden wegens het publiceren van een onderzoeksreportage over talrijke Franse immigratieadvocaten die massale migratie mogelijk maken. De rechter blijkt een extreemlinkse Magrebijnse figuur met mogelijke banden met de Moslimbroederschap.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Frontières is een Frans rechts tot extreemrechts mediakanaal (vaak omschreven als een tijdschrift of driemaandelijks blad) dat is opgericht door Erik Tegnér en François de Rapin. Het stond vroeger bekend als ‘Livre noir’. Ze verkopen zo’n 30.000 exemplaren, maar op YouTube hebben ze 439.000 abonnees. Tegnér zou dicht bij Marion Maréchal staan (de kleindochter van Jean-Marie Le Pen en een nichtje van Marine Le Pen. Maréchal is Europees Parlementslid in de fractie waar ook de N-VA deel van uitmaakt.
Het meest groteske aan het proces is dat het Franse Openbaar Ministerie Tegnér vervolgde op basis van de Samuel Paty-wet. Herinner u: die werd ingevoerd nadat leraar Samuel Paty op sociale media gedoxxed werd omdat hij Mohammed-karikaturen in de klas had getoond. Waarna hij werd onthoofd door een moslim-“vluchteling”, die hem dankzij die doxxing had kunnen opsporen.
Die wet is nu gebruikt door een aanklager en rechter tegen een journalist omdat hij de migratie-industrie aan de kaak stelde. Dit is een staaltje van lawfare. Dat is procederen om politieke overwinningen te behalen op tegenstanders die men met argumenten of democratische stemmen niet kan verslaan.
De conclusie van Frontières was dat tegenwoordig een advocaat voor de verdediging van een illegale immigrant ongeveer 504 euro per zaak kan ontvangen. Zo vaak als er beroep wordt aangetekend. Omdat hij dit aan het licht had gebracht, werd Erik Tegnér veroordeeld tot zes maanden voorwaardelijke gevangenisstraf en een boete van 30.000 euro.
Steun van Elon Musk
Tegnér bedankte Elon Musk voor het delen van zijn miserie. “Hier in Frankrijk hebben de linkse activisten de rechterlijke macht geïnfiltreerd en een ‘deep state’ rond immigratie gecreëerd. Als je als journalist een onderzoek hierover publiceert, willen ze je de gevangenis in sturen.”
Een specialist omschreef het als volgt: “Zonder in te gaan op de inhoud van het vonnis: de rechter die Erik Tegnér heeft veroordeeld, is niet zomaar een magistraat, maar een publieke figuur die zich inzet voor links.”
En hij gaf voorbeelden “Als vaste medewerker van Médiapart, uitgesproken bewonderaar van Christiane Taubira en auteur van een boek over multiculturalisme, staat zijn publieke engagement lijnrecht tegenover dat van Erik Tegnér.”
“Het is duidelijk dat er twijfels bestaan over zijn objectieve onpartijdigheid (dat wil zeggen de SCHIJN van onpartijdigheid)…”
“Hij had ofwel moeten worden gewraakt, ofwel zichzelf moeten terugtrekken, zoals de gedragscode voor magistraten voorschrijft.”
Daarop reageerde Tegnér: “Het ergste is dat mijn advocaten hebben aangevoerd dat de rechtbank van Bobigny onbevoegd was, omdat geen van de eisers uit dat rechtsgebied afkomstig was. De ongeveer tien advocaten, afkomstig uit heel Frankrijk, hadden ervoor gekozen de zaak bij de rechtbank van Bobigny aanhangig te maken.”
En Tegnér gaf bewijs: “In tegenstelling tot de advocaten uit Marseille, die hun rechtszaak in Marseille hebben verloren. En Saint-Brieuc, die de zaak tegen mij eveneens verloren hebben.”
“Deze onbevoegdheid van de rechtbank werd stevig beargumenteerd en verdedigd met sterke technische argumenten. En dan heb ik het niet over de rechter, want op dat moment – ik was naïef – kon ik me niet voorstellen dat hij zo gepolitiseerd zou kunnen zijn, dus heb ik hem niet gegoogeld.”
“Hoe dan ook, ik begrijp nu waarom de advocaten op een verrassende en juridisch zeer wankele manier (dit kan in hoger beroep worden vernietigd) voor Bobigny hebben gekozen. En ik begrijp nu beter de strekking van bepaalde pleidooien: een van de advocaten verzon bijvoorbeeld dat ik hem had uitgekozen omdat hij een Frans-Iraanse naam had. Dat is belachelijk als je weet hoezeer ik me inzet voor de Iraanse zaak, maar goed. Het was een goed argument, gezien het feit dat de rechter zich meerdere malen in het openbaar heeft uitgesproken over het feit dat namen met een Arabische of Afrikaanse klank werden gediscrimineerd.”
Over deze rechter is een reportage verschenen op AJ+, een van de mediakanalen van Al Jazeera, de Qatarese zender die zich sterk inzet voor de Moslimbroederschap. “Waar Qatar aanwezig is, zijn corruptie, vriendjespolitiek en islamisme nooit ver weg!”
De rechter die Erik Tegnér veroordeelde omdat hij zijn werk als journalist deed, was Youssef Badr. Hij is een linkse activist die de kandidaturen van mensen uit de Maghreb en Afrika binnen de rechterlijke macht wil promoten.
De journalist die het onderzoek uitvoerde (niet Tegnér, maar Jules Laurans) schreef een heel relaas. “Ik ben degene die het onderzoek heeft uitgevoerd naar de praktijken van pro-migrantenadvocaten, waarvoor Erik Tegnér, destijds hoofdredacteur, is veroordeeld.”
“Ik zal u uitleggen wat we in dit onderzoek aan het licht hebben gebracht, en welke zeer ernstige inbreuk op de persvrijheid deze veroordeling met zich meebrengt.”
Onfrisse praktijken van pro-migratieadvocaten
In februari 2025 publiceerden ze in een uitgebreid onderzoek over de asielindustrie. Ze brachten aan het licht dat pro-migrantenadvocaten met overheidsgeld de illegale migranten gebruiken om zichzelf te verrijken.
Ze analyseerden tussen oktober en november 2024 de 31 administratieve rechtbanken waar advocaten de meeste beroepen indienen om migranten te verdedigen aan wie een verblijfsvergunning is geweigerd.
Dit is een belangrijk onderwerp. Enerzijds omdat deze beroepen momenteel de administratieve rechtspraak overbelasten, die toch al volledig onder het gewicht van de procedures bezwijkt. Anderzijds omdat ze worden gefinancierd met overheidsgeld, via rechtsbijstand. Een systeem dat de Franse belastingbetaler steeds meer kost en dat voor bepaalde advocatenkantoren een aanzienlijke financiële inkomstenbron vormt.
“Tegenwoordig kan een advocaat voor de verdediging van een illegale immigrant ongeveer 504 euro per dossier ontvangen. Dit bedrag kan worden verdubbeld of verdrievoudigd door meerdere beroepen in te dienen voor hetzelfde dossier. Het is ook mogelijk om een extra vergoeding te krijgen wanneer de staat wordt veroordeeld, wat tussen de 1.000 en 1.500 euro exclusief btw kan bedragen.”
Lucratieve bron
Volgens de journalisten hebben sommige advocatenkantoren deze lucratieve bron goed begrepen door het aantal beroepen op te voeren. Ze gaven voorbeelden. Dit is bijvoorbeeld het geval bij Roman Sangue, een advocaat die samenwerkt met de extreemlinkse vereniging Utopia 56 en die in twee maanden tijd 93 beroepen heeft ingediend bij de administratieve rechtbanken van Parijs en Cergy om illegale immigranten te verdedigen.
Of neem bijvoorbeeld Mr Morgan Bescou en Mr Laurent Sabatier, twee vennoten uit Lyon: deze twee advocaten behandelden in twee maanden gemiddeld drie zaken per dag, wat neerkomt op 135 zaken.
Deze massale beroepen, die de administratieve rechtbanken overbelasten en grote sommen overheidsgeld opslokken, gaan gepaard met het feit dat deze procedures uiterst eenvoudig uit te voeren zijn.
Het onderzoek van Frontières onthulde de werkwijzen van de advocaten. Die bovendien om hun omzet te vergroten veelvuldig gebruikmaakten van een app genaamd Replick. Deze app kopieert en plakt juridische uitspraken. Dit vergemakkelijkt het in serie afhandelen van procedures, die soms door stagiaires worden uitgevoerd.
Slechte verdediging
In het onderzoek toonden ze ook de slechte verdediging aan bij de prefecturen. Zo onthulden ze dat Sarah Kerrich-Bernard, een advocate die zich politiek inzet voor de regularisatie van vreemdelingen en die op de 14e plaats stond op de lijst van Raphaël Glucksmann voor de Europese verkiezingen, belast is met het verdedigen van de belangen van de staat bij de administratieve rechtbank wanneer deze verblijfsvergunningen nietig verklaart. Een belangenconflict?
Frontières heeft al die advocaten hoor en wederhoor aangeboden. Ze verkozen à la carte een rechtbank uit te kiezen en daar de hoofdredacteur aan te vallen en door een bevriende rechter te laten veroordelen.
De hoofdredacteur Erik Tegnér werd veroordeeld tot zes maanden voorwaardelijke gevangenisstraf en 30.000 euro aan boetes en schadevergoeding, maar niet wegens smaad. Dat laatste is ironisch. Waarom? Omdat hun onderzoek gebaseerd is op feitelijke gegevens. De feiten die zij aan het licht hebben gebracht, werden gestaafd door documenten en bronnen die al openbaar waren. Niettemin werden ze vervolgd op grond van de wet-Samuel Paty.
Het ging dus niet over de inhoud op de rechtbank. “In plaats van de feiten zelf te betwisten, wordt het verboden de betrokken personen bij naam te noemen.”
