De Vlaamse minister van Welzijn Caroline Gennez (Vooruit) kondigde aan 1,5 miljoen euro extra uit te trekken voor expertisecentra kindermishandeling. Nochtans maakte een CD&V-lobby eerder binnen de Vlaamse administratie slechtere cijfers bekend.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Het is een manier om de besparing van de Vlaamse Regering uit 2025 feitelijk teniet te doen in 2026. Een trofee voor CD&V en Vooruit, en een voorbeeld van het ‘vechtbeleid’ in de Vlaamse Regering en het bedienen van een eigen netwerk.
Wat dit oplost voor mishandelde kinderen? Niet veel. Maar er kan nu gelukkig wél meer over hen vergaderd worden en er zullen weer meer rapporten geschreven kunnen worden.
De naakte cijfers
De statistieken kregen veel aandacht in de Vlaamse kranten op maandag en de VRT pakte er ’s avonds op Radio 1 mee uit. Wat geen enkel medium vermeldde, was dat het een opgezet spel was.
Het gaat trouwens niet over mishandelde kinderen en het geld gaat evenmin naar mishandelde kinderen. Het geld gaat naar politieke benoemden die hoofdzakelijk van CD&V-signatuur zijn.
In 2025 werden in Vlaanderen zeker 11.367 kinderen het slachtoffer van mishandeling. Dat is een stijging tegenover de vorige jaren. Vooral fysiek geweld is toegenomen, met een stijging van 10,7 procent.
Dat blijkt uit de jaarcijfers van het Vlaams Expertisecentrum Kindermishandeling (VECK) en de vertrouwenscentra voor kindermishandeling. Deze vzw’s kregen 7.642 meldingen, goed voor meer dan 11.000 kinderen. Die vzw’s moesten in 2025 besparen.
Meldingen nemen toe
“De meldingen van kindermishandeling nemen toe, en dat moeten we serieus nemen”, zei de Kinderrechtencommissaris. “We zijn één van de laatste landen in Europa zonder wet die zegt dat kinderen recht hebben op een geweldloze opvoeding.” Dat laatste is een expliciete CD&V-eis.
Caroline Vrijens volgde in 2019 Bruno Vanobbergen op als kinderrechtencommissaris. Vanobbergen was een kabinetard van CD&V die bekend werd in die functie, die in theorie onder voogdij van het Vlaams Parlement valt.
Familiale banden met politiek
Na het pijnlijke, verplichte vertrek van de topvrouw van het Vlaamse agentschap Opgroeien, Katrien Verhegge, kreeg Vanobbergen haar baan. Verhegge stapte op in november 2022, na aanhoudende kritiek en problemen in de kinderopvang. Haar vertrek werd toen als onvermijdelijk beschouwd. Ze is nu directeur bij Zorgnet-Icuro, dat tot de CD&V-zuil behoort.
Vanobbergen nam tijdelijk Verhegges functie over. Als algemeen directeur maakte hij sinds 2019 van het Agentschap Opgroeien een mastodont van een verzelfstandigde overheidsdienst, met daarin Kind&Gezin, het Groeipakket (kindergeld) en meer. Dat laatste was niet bepaald een succes.
Nadien taande zijn pijlsnelle carrière. Een verkiesbare plaats leek in 2024 onbegonnen werk en momenteel staat Vanobbergen aan het hoofd van de koepel van het katholieke onderwijs.
De echtgenote van Bruno Vanobbergen is Astrid De Bruycker (Vooruit). Zij is actief als schepen in Gent, met onder meer de bevoegdheden Gelijke Kansen, Welzijn, Participatie, Buurtwerk en Openbaar Groen.
De lobby-machine van het CD&V-netwerk
Vrijens zei het volgende: “Kinderen die zoiets meemaken, staan vaak alleen en zijn volstrekt afhankelijk van mensen om zich heen die hopelijk de signalen opmerken.” Niemand spreekt dit tegen, maar waarom zei ze het?
Vrijens studeerde rechten in Namen en was lid en politiek mandataris van Les Engagés. Net als de meeste toplui binnen de bevoegdheden van Welzijn is ze van CD&V-signatuur.
Dat verklaart misschien het rare bloempje dat ze de voormalige minister en Kamerlid Koen Geens (CD&V) toewierp in het artikel in De Standaard. Ze verwees naar het wetsvoorstel tot wijziging van het oud Burgerlijk Wetboek, waarmee het recht van het kind op een geweldloze opvoeding wordt verankerd en iedere vorm van geweld tegen kinderen wordt verboden. Dat voorstel werd ingediend door Koen Geens, samen met Els Van Hoof en Franky Demon.
Nauwe banden
In hun professionele en academische rollen hebben Vrijens en Geens nauw samengewerkt: aan de KU Leuven, maar vooral als directe gesprekspartners toen Koen Geens als minister van Justitie en later als federaal parlementslid aan dat wetsvoorstel werkte. Het is met andere woorden een één-tweetje.
Agentschap Opgroeien en de hele constellatie van instellingen die rond die administratie cirkelen, wordt al ruim twintig jaar beschouwd als speeltuin of kweekvijver van CD&V-politici. Pas bij het aantreden van de recentste Vlaamse minister van Welzijn Caroline Gennez (Vooruit) kwam een einde aan die situatie.
De regering Diependaele bespaarde vervolgens op het beleidsonderzoek naar kindermishandeling. Daar komt Gennez nu gedeeltelijk op terug, na het bekendmaken van nieuwe statistieken. Gennez kondigde al aan 1,5 miljoen euro extra te investeren in de centra.
Wanhopige ouders en grootouders worden gepluimd door een bekende tv-advocaat en zijn kantoor. Al vijf ex-cliënten met zelfde verhaal.
— Quibus Omnibus (@omnibus89337) June 30, 2026
En dan werkt zijn kantoor met dezelfde advocate zowel voor Opgroeien als voor gezinnen die procederen tegen Opgroeien. #deontologie
Gesubsidieerde overheids-vzw’s als rapportenmolen
Dat brengt ons bij de centra. Er is één overkoepelend centrum en telkens één per Vlaamse provincie, plus één voor Brussel, omdat het een gemeenschapsmaterie is.
De koepel en producent van de statistieken is het VECK, het Vlaams Expertisecentrum Kindermishandeling. Het ondersteunt in Vlaanderen de aanpak van kindermishandeling door mee te werken aan preventie, detectie, het stoppen van mishandeling en herstel nadien. Een rapportenmolen, met andere woorden.
Het VECK is een vzw met tien voltijdse equivalenten. Sinds 2019 is Tim Stroobants er directeur, hetzelfde jaar als de benoeming van Vanobbergen bij Opgroeien en van Vrijens als kinderrechtencommissaris. Stroobants is psycholoog en werkte voordien voor Kind&Gezin, dat opging in Opgroeien.
Lange wachtrijen
Stroobants zei iets heel boeiends in de krant: “We weten niet of kindermishandeling sterk is gestegen, of dat mensen sneller de stap zetten om het te melden of in te grijpen.”
Toch concludeerde hij: “We blijven in ieder geval botsen op de grenzen van het systeem. Vooral de lange wachtrijen in de jeugdhulp maken het moeilijk. Een kind dat mishandeld wordt en dan op een wachtlijst terechtkomt voor hulp, dat is onaanvaardbaar.”
Hij had het wel over een systeem dat twintig jaar werd geleid door CD&V en haar trouwe partijsoldaten, die overal postjes kregen.
Hoeveel meldingen kindermishandeling?
Waarover ging het? 4.257 meldingen van emotionele mishandeling of verwaarlozing, 3.543 meldingen van lichamelijke mishandeling of verwaarlozing en 1.649 meldingen van seksueel misbruik. Bij die laatste meldingen stelde men een daling van 3 procent vast.
Hoewel het een vzw is, blijft het VECK een overheidsinitiatief. Statutair is de hoofdtaak van het VECK de volgende: “slagkrachtige participatie van de Vertrouwenscentra Kindermishandeling in het bevorderen van een onderbouwend en effectief algemeen beleid in de aanpak van kindermishandeling”. In tweede instantie is hun taak “de beleidsvorming aangaande onder meer jeugdhulpverlening, verontrustende situaties en kindermishandeling”.
Van rechtswege
Een vzw is een vereniging en de leden ervan bestaan uit categorieën. De eerste categorie, A, is er “van rechtswege”: de Vertrouwenscentra Kindermishandeling die door de Vlaamse Regering zijn erkend en die daartoe uit hun bestuursorgaan een vertegenwoordiger kiezen.
De tweede categorie, B, is eveneens “van rechtswege”: “per voormeld Vertrouwenscentrum Kindermishandeling één natuurlijke persoon, door het bestuursorgaan van dit centrum aangeduid”. De derde categorie, C, bestaat uit leden die worden aanvaard door de Algemene Vergadering.
Extra mandaten
Dus zo goed als allemaal extra mandaten voor personen die al voor gesubsidieerde overheidsinitiatieven in de vorm van vzw’s werken. Hetzelfde geldt voor de raden van bestuur: de directeur van het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling Brussel, Erik Van Dooren, is voorzitter van de raad van bestuur van het VECK.
De inkomsten van het VECK bestaan, naast de bijdragen van de leden, uit giften, legaten en de inkomsten uit haar activiteiten. In de praktijk gaat het om subsidies en geld van het Agentschap Opgroeien of andere Vlaamse budgetten, zoals gendergelijkheid.
Bij het VECK ontvingen ze in 2025 van de Vlaamse overheid 469.377,55 euro subsidies. In 2024 was dat 811.022 euro. Sinds 2022 gaat het in totaal om 2.344.335 euro.
De provinciale centra kregen ook subsidies. Zo kreeg het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling Antwerpen in 2025 1.490.846 euro subsidies en in 2024 in totaal 2.153.643 euro. Tussen 2022 en 2025 ging het om 7.478.008 euro subsidies. Dat zijn miljoenen euro’s minder sinds het aantreden van de regering Diependaele.
Geen extra geld voor kinderen
Daar ging het dus echt om. In de praktijk wordt een besparing van de Vlaamse overheid, die onderhandeld werd tijdens de coalitiegesprekken voor de regering Diependaele, teruggedraaid.
Dat gebeurt met rapporten van de ontvangers van de subsidies als argument. Er is geen extra geld dat naar slachtoffers van kindermishandeling gaat. Er gaat gewoon opnieuw meer geld naar ambtenaren die zich bezighouden met het bestuderen van beleid rond kindermishandeling.
Meer over dit dossier
