Minister van Asiel en Migratie Anneleen Van Bossuyt (N-VA) kondigde een terugkeercentrum met plaats voor 300 asielzoekers aan. Het opent dit najaar langs de E17. Het komt in een bestaand hotel van hotelketen Van der Valk. Een merkwaardige keuze voor een hotel in Nazareth-De Pinte, zeker als men weet dat de hotelgroep meermaals in opspraak kwam over mensenhandel, fraude met asielopvang enzovoort. De gebouwen staan trouwens op een concessie van de Vlaamse overheid.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Het voorlopig enige terugkeercentrum ligt in Zaventem. Het is bedoeld voor mensen die in een ander land dan België de Europese Unie binnenkomen om asiel aan te vragen en doorreisden naar België. Volgens Europese regels mag je alleen asiel aanvragen in het aankomstland.
Het centrum komt in het Van der Valk Hotel langs de E17 in Nazareth-De Pinte. “Die ligging is geschikt voor de praktische organisatie van overdrachten naar andere lidstaten” liet de minister optekenen in haar mededeling.
Georganiseerde misdaad
Die keuze is op zijn minst vreemd. Want de hotels van Van der Valk komen al jaren in het nieuws met misstanden rond asielzoekers, mensensmokkel en georganiseerde misdaad.
En het gaat dan niet over eenmalige voorvallen. Vanwege hun centrale ligging langs snelwegen en de anonieme sfeer van wegrestaurants en motelkamers werden de hotels in het verleden geregeld gebruikt door kopstukken uit de georganiseerde misdaad voor geheime ontmoetingen en zakelijke besprekingen.
Amper een maand geleden haalde de hotelgroep het nieuws in Franstalige kranten. In mei 2026 voerden Belgische en Nederlandse speurders immers grootschalige huiszoekingen uit in verschillende Van der Valk-hotels in de regio Luik en Spa.
De raadkamer van Luik heeft op 1 juni het aanhoudingsbevel bevestigd dat enkele dagen eerder door de onderzoeksrechter was uitgevaardigd tegen de directeur van een Luikse onderneming die gespecialiseerd is in personeelswerving. Een tussenpersoon dus.
Deze man is momenteel de enige verdachte tegen wie in deze zaak een aanhoudingsbevel is uitgevaardigd. Tijdens de operaties die op 26 mei jongstleden in verschillende hotels in Luik, Spa en Verviers werden uitgevoerd, werden vijf personen aangehouden. Vier van hen werden echter na verhoor weer in vrijheid gesteld.
Miljoenenfraude
De hotelgroep staat al jaren op de radar van de fiscale fraudejagers (FIOD) in Nederland. In de zomer van 2024 deed de FIOD invallen bij het hotelconcern in verband met grootschalige fraude, corruptie en valsheid in geschrifte. Deze miljoenenfraude draaide om lucratievere contracten voor de opvang van asielzoekers in hotels. Deze zaak werd voornamelijk aangestuurd door een hooggeplaatste ex-directeur (Bob van der Valk), die door de rest van de familie werd aangeklaagd.
Los van een van de vele familievetes gaat het dus over fraude met de opvang van asielzoekers in hotels.
Pikant detail is dat het hotel in Nazareth-De Pinte gaat over een gebouw in concessie bij het Agentschap Wegen en Verkeer. De bevoegdheid voor concessies op Vlaamse snelwegen ligt bij de Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken, momenteel Annick De Ridder (N-VA).
Van der Valk zal hun gebouw op een concessie van de Vlaamse overheid doorverhuren aan de Dienst Vreemdelingenzaken van de federale overheid. Die laatste dienst staat in voor de praktische regeling en starten deze zomer met het aanwerven van personeel.
Georganiseerde opvang
Asielopvang in hotels is big business. De federale regering besliste in 2024 om asielzoekers tijdelijk in vijf hotels en twee opvangcentra onder te brengen. Deze noodoplossing tot eind 2024 kreeg een geraamd prijskaartje van 8,4 miljoen euro.
Voor de breder georganiseerde opvang gaf Fedasil in 2024 in totaal ongeveer 943 miljoen euro uit, waarvan een deel naar huisvesting (huur, onderhoud, enz.) en subsidies aan partners gaat. Hierin zat hotelopvang mee vervat, maar het hoteldeel wordt niet apart uitgesplitst.
In Nederland zijn er wel gedeeltelijke cijfers. Uitgelekte prijslijsten tonen dat het COA (de tegenhanger van Fedasil) voor hotelnoodopvang bedragen van ongeveer 100 tot 290 euro per dag per tweepersoonskamer betaalde, met een intern streven naar circa 190 euro per dag inclusief maaltijden.
Een Nederlandse analyse bracht aan het licht dat de gemiddelde kosten van ongeveer 91.000 euro per jaar per opvangplek in een hotel veel duurder waren dan in een gewoon asielcentrum (29.400 euro per jaar per plek). De krant Trouw berekende dat met 9.000 mensen in hotels dit neerkomt op 819 miljoen euro per jaar aan hotelopvang.
Van der Valk Uden (in Noord-Brabant) verhuurde ruim 100 kamers aan het COA voor drie jaar. De geraamde inkomsten bedroegen bijna 29 miljoen euro (ongeveer 10 miljoen per jaar).
Miljoenen euro’s
Dit verloopt via tussenpersonen of stromannen. In de vorm van brokerbedrijven of makelaars. Eén brokerbedrijf (LCHD) kreeg 436 miljoen euro betaald en de eigenaar keerde zichzelf meer dan 44 miljoen euro uit.
De bedragen in België zijn vergelijkbaar. In 2025 antwoordde minister van Asiel en Migratie Anneleen Van Bossuyt (N-VA) aan Kamerlid Francesca Van Belleghem (Vlaams Belang) dat er tussen 3 februari en 22 april maar liefst 1.907.120 euro werd uitgegeven aan hotelopvang voor asielzoekers. Het ging om 1,9 à 2 miljoen euro in slechts 78 dagen. Of meer dan 25.000 euro per dag. Over het aantal kamers werd niks meegedeeld.
Dit alles illustreert dat noodopvang in hotels snel in de miljoenen euro’s loopt, zelfs voor één locatie.
De naam Van der Valk keert steeds terug. En niet enkel in de asielopvang in hotels. In de jaren 1980 en 1990 kwamen verschillende vestigingen en individuele familieleden in opspraak na onderzoeken naar zwartwerk en het witwassen van crimineel geld. Zowel in Nederland (onder meer door de FIOD) als in België werden destijds diverse hotels onderzocht.
Los van de veronderstelling van onschuld baart de frequentie waarmee de hotelgroep in aanraking kwam met justitie zorgen. Met die groep gaat de minister dus in zee. Terwijl het gebouw op een concessie staat waarvoor haar partijgenote Annick De Ridder verantwoordelijk is. Een concessie voor een hotel dat blijkbaar meer opbrengt als de hotelketen het verhuurt aan de overheid. Van der Valk betaalt Vlaanderen dus om een hotel te mogen zetten langs een snelweg om dit vervolgens te verhuren aan de federale overheid.
