De geboorteregisters van Seine-Saint-Denis, één van de meest multiculturele verstedelijkte zones in Frankrijk, zijn een perfecte illustratie van de diepgaande demografische veranderingen bij onze zuiderburen.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Maar niet alleen in Seine-Saint-Denis is de toestand fundamenteel gewijzigd. Uit de gegevens van het Franse INSEE (Institut national de la statistique et des études économiques – Nationaal instituut voor de statistiek en economische studies) blijkt dat in 2025 niet minder 25,8 procent van de kinderen geboren in Frankrijk een voornaam kreeg die wordt geklasseerd als “Arabisch-islamitisch”. In Seine-Saint-Denis heeft 62 procent van de baby’s “een Arabisch-islamitische voornaam“.
Elk jaar publiceert het INSEE haar uitvoerige fiche van de geboortenamen die aan nieuwgeboren baby’s in Frankrijk worden toegekend – zonder onderscheid te maken in herkomst of religie. Om die cijfergegevens verder te analyseren, maken onderzoekers gebruik van een nomenclatuur die werd uitgewerkt door INED (Institut national d’études démographiques – nationaal instituut voor demografische studies), en die voornamen linkt aan regio’s waar ze in meerderheid voorkomen, zoals Noord-Afrika of het Midden-Oosten. Omdat in Frankrijk etnische statistieken verboden zijn, bezorgt deze INED-methode wel een aanwijzing van demografische verschuivingen. Grote tendensen, zeg maar.
Versnelling sinds jaren 1990
De grote lijnen zijn duidelijk, zegt Nicolas Pouvreau-Monti, directeur van de denktank Observatoire de l’immigration et de la démographie (OID): “Zoals zowat alle indicatoren die met migratie te maken hebben, zien we een versnelling vanaf de jaren 1990 van de vorige eeuw. We zaten op 8 procent in 1997, vandaag dus op 25,8 procent.”
Voor de demograaf wordt deze stijging door drie factoren verklaard: steeds grotere migratiegolven, een hogere vruchtbaarheid bij bepaalde migrantenbevolkingen (vooral dan uit islamitische landen) en een sterke culturele overdracht van de ene generatie op de andere bij dezelfde migratiebevolking.
Departementale archieven van Seine-Saint-Denis uit de jaren 1923-1932 tonen het bijna exclusieve gebruik van Franse en/of katholieke namen aan. Een eeuw later zijn namen als Ibrahim, Mohamed of Imran dominant geworden. En al waarschuwt de directeur voor het te gemakkelijk linken van een voornaam aan een bepaalde extreme vorm van religiositeit, toch kan men niet om de vaststelling heen dat er wel degelijk een fundamentele demografische verschuiving voor onze ogen plaatsgrijpt. Hoezeer allerlei mainstreammedia, politici, middenvelders en andere groeperingen ook het begrip ‘omvolking’ proberen vermijden, toch is dit de kern van het fenomeen.
Vroeger betekende het toekennen van een Franse voornaam ergens een bepaald signaal van integratie. Vandaag wordt die logica helemaal omgedraaid. Er wordt niet meer geïntegreerd en binnen enkele tientallen jaren hebben alle grote steden een allochtone meerderheid.
